Εταιρική ευθύνη {LF}στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Τον περασμένο χρόνο έχει ξεκινήσει μια κακοφωνία συζητήσεων για την τεχνητή νοημοσύνη. Ανάλογα με το ποιον ακούτε, η τεχνητή νοημοσύνη είτε μας μεταφέρει σε έναν λαμπερό νέο κόσμο ατελείωτων δυνατοτήτων είτε μας ωθεί προς μια ζοφερή δυστοπία. Οσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, οι εταιρείες μπορούν και πρέπει να τα πάνε καλύτερα. Πρέπει όμως να ενεργήσουν γρήγορα, προτού τα εργαλεία που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ)  εδραιωθούν τόσο στις καθημερινές δραστηριότητες που οι κίνδυνοί τους εξομαλυνθούν και οτιδήποτε απελευθερώνουν δεν μπορεί να περιοριστεί.

Στη Nike, ήταν ένας συνδυασμός εξωτερικής πίεσης και εσωτερικής δέσμευσης να γίνει το σωστό που οδήγησε σε μια θεμελιώδη αναθεώρηση του επιχειρηματικού της μοντέλου. Ο εκκολαπτόμενος κλάδος της τεχνητής νοημοσύνης αισθάνεται ξεκάθαρα εξωτερική πίεση: στις 21 Ιουλίου, ο Λευκός Οίκος εξασφάλισε εθελοντικές δεσμεύσεις από επτά κορυφαίες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης για την ανάπτυξη ασφαλών και αξιόπιστων προϊόντων, σύμφωνα με το Σχέδιο Διακήρυξης Δικαιωμάτων AI που εισήχθη πέρυσι. Αλλά οι ασαφείς εθελοντικές κατευθυντήριες γραμμές αφήνουν πάρα πολύ περιθώριο κουνήματος.

Το συλλογικό μας μέλλον εξαρτάται πλέον από το εάν οι εταιρείες – στο απόρρητο των αιθουσών τους στο διοικητικό συμβούλιο, στις συναντήσεις στελεχών και στις συνεδρίες στρατηγικής κεκλεισμένων των θυρών – θα αποφασίσουν να κάνουν αυτό που είναι σωστό. Οι εταιρείες χρειάζονται ένα ξεκάθαρο Βόρειο Αστρο στο οποίο μπορούν πάντα να αναφέρονται καθώς επιδιώκουν την καινοτομία. Καμία εταιρεία δεν πρέπει να βλάπτει εν γνώσει της τους ανθρώπους στην επιδίωξη του κέρδους.

Δεν θα είναι αρκετό για τις εταιρείες να λένε απλώς ότι έχουν προσλάβει ειδικούς και να προτείνουν πιθανές λύσεις. Οι εταιρείες πρέπει να επινοήσουν αξιόπιστα και αποτελεσματικά σχέδια δράσης AI που να απαντούν σε βασικά ερωτήματα.

Η πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως κάθε άλλο εταιρικό ράλι. Το να απαιτείται από τις εταιρείες να δεσμευτούν σε ένα σχέδιο δράσης σε 90 ημέρες είναι εύλογο και ρεαλιστικό. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Οι χαμένες προθεσμίες θα οδηγήσουν σε επώδυνα πρόστιμα. Το σχέδιο δεν χρειάζεται να είναι τέλειο – και πιθανότατα θα χρειαστεί να προσαρμοστεί καθώς συνεχίζουμε να μαθαίνουμε – αλλά η δέσμευση σε αυτό είναι απαραίτητη.

Η Big Tech πρέπει να είναι τόσο αφοσιωμένη στην προστασία των ανθρώπων όσο και στη μεγιστοποίηση των κερδών. Αν η μόνη γραμμή τερματισμού είναι τα οικονομικά αποτελέσματα, είμαστε όλοι σε μπελάδες.

Η Μαρία Εϊτέλ διετέλεσε ιδρυτική αντιπρόεδρος Εταιρικής Ευθύνης της Nike πριν να ιδρύσει το Nike Foundation and Girl Effect.