Δύο Ελλάδες αντιμέτωπες

Κι όμως πάλι πρόκειται για δύο Ελλάδες. Για την Ελλάδα που σώζει, που θυσιάζεται, που δίνει μάχη, που βοηθάει στις εκκενώσεις, που πεθαίνει ηρωικά εν ώρα καθήκοντος και την Ελλάδα που βγάζει πολιτικό μεροκάματο από τον πόνο, αδιαφορεί, καπνίζει μελίσσια μέσα στο δάσος με καύσωνα, πάει ελεύθερη κατασκήνωση και ανάβει φωτιά για μπάρμπεκιου στη Βάλια Κάλντα τη στιγμή που υπάρχει ρητή απαγόρευση, οι άνεμοι λυσσομανούν και η θερμοκρασία φτάνει στους 40 βαθμούς. Εγωπάθεια, ωχαδερφισμός, δολοφονική αμέλεια, παχυδερμία. Δύο κόσμοι που πάλι στέκονται απέναντι.

«Είμαστε έτοιμοι να επιχειρήσουμε. Πάμε για τελευταίο εφοδιασμό και φεύγουμε» τα τελευταία λόγια του σμηναγού Χρήστου Μουλά και του ανθυποσμηναγού Περικλή Στεφανίδη, πριν από τη συντριβή του Canadair και τον θάνατό τους που βύθισε τη χώρα στο πένθος. Ο Πρόεδρος της Βουλής ανακοινώνει ότι η Βουλή θα «υιοθετήσει» το αγέννητο παιδί του 34χρονου σμηναγού σε 6 μήνες που θα γεννηθεί. Η άλλη Ελλάδα πάλι εκεί για να ειρωνευτεί, να μειώσει την αξία της κίνησης, με αυτοαναφορικότητα να στρέψει αλλού την προσοχή.

Οι τραγικοί γονείς με φωτογραφίες στα χέρια. Ο γιος τους με τη στολή. Λίγο πιο πέρα το φέρετρο καλυμμένο με τη γαλανόλευκη. «Η μοίρα δεν σε άφησε να ολοκληρώσεις το έργο σου. Εφυγες πάνω στα χάλκινα φτερά σου» θα πει λίγο μετά στον επικήδειο ο διοικητής της 112 Πτέρυγας Μάχης. Την ίδια ώρα στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία στέκεται σιωπηλή και ακίνητη στην είσοδο του υπουργείου, ενώ σε όλα τα μπαλκόνια του κτιρίου βρίσκονταν στρατιωτικοί από όλα τα Οπλα σε ένδειξη φόρου τιμής για τους δύο αδικοχαμένους πιλότους. Εικόνα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Οχι σε όλους. Κομματικοί τυμβωρύχοι βλέπουν «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση». Ειρωνεύονται, βγάζουν κόμπλεξ, συμπλέγματα, ιδεοληψίες. Ανθρωποι προσπαθούν να σώσουν τις περιουσίες τους από τις φωτιές που ξεσπούν ταυτόχρονα. Οι ρεπόρτερ περιγράφουν οργανωμένα σχέδια. Επανάληψη της ίδιας επωδού από τους κομματικούς διαδικτυακούς βραχίονες για «πετσωμένους δημοσιογράφους, πετσωμένα Μέσα» από άτομα που θέλουν εκπροσώπους του Τύπου φερέφωνα της κομματικής τους γραμμής. Οποιος δεν εξυπηρετεί το κομματικό τους αφήγημα είναι κομματικός υπάλληλος. Κάποιοι που τα γράφουν όλα αυτά εργάζονται σε κομματικά έντυπα, ραδιόφωνα, Μέσα.

Κάτοικοι ήρωες βοηθούν στις εκκενώσεις. Δίνουν δωρεάν νερό, τρόφιμα, φροντίζουν τους τουρίστες. Οι δικαστές του Διαδικτύου, οι έμποροι ευαισθησίας και οι επαγγελματίες αλληλέγγυοι δεν ψελλίζουν ούτε έναν καλό λόγο για το μεγαλείο της αλληλεγγύης, τσακώνονται στο τουίτερ με τουρίστες που συγχαίρουν τη χώρα μας για τις ασφαλείς εκκενώσεις.

Συνωμοσιολογία, εύκολες και αβασάνιστες λύσεις για όλα. Ατιμωρησία. Πέντε χρόνια από τη θλιβερή επέτειο στο Μάτι. Ποινικές κυρώσεις δυσανάλογες των τραγωδιών που προκαλούν. Εως και σήμερα κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ο 65χρονος που έβαλε φωτιά στο Νταού Πεντέλης τότε για να κάψει κλαδιά και από την πράξη του ξεκίνησε η τραγωδία με του 104 νεκρούς. Εναντίον του η Εισαγγελία της Αθήνας άσκησε ποινική δίωξη, τον Μάρτιο του 2019 για εμπρησμό από αμέλεια, ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή και σωματική βλάβη κατά συρροή. Ατιμώρητος έως και σήμερα. Οι ποινές αυστηροποιήθηκαν και πάλι όμως είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Φωτιές που ξεσπούν ταυτόχρονα, από κάποιους που δεν μαθαίνουμε ποτέ, αριθμοί που τρομάζουν. Από τις 13 έως και τις 26 Ιουλίου 561 πυρκαγιές. Η ανθρώπινη ζωή σε χάσταγκ, ο πόνος και η τραγωδία σε διαδικτυακή διαβούλευση. Η θλιβερή μειοψηφία πάλι φωνάζει δυνατά. Ευτυχώς, ο θόρυβος που δημιουργεί έχει πάψει προ πολλού να λειτουργεί ως ηχείο. Είναι μόνο ως ηχώ.