Δικαιοσύνη

Η κάθε επιλογή προσώπων για δημόσια αξιώματα κρίνεται σε σχέση με τα συμφραζόμενα και συγκριτικά με την επιλογή προσώπων στο παρελθόν. Ουδέποτε θα συμφωνήσουν όλοι ότι ένας διορισμός είναι απόλυτα καλός ή απόλυτα κακός.

Γι’ αυτό τον λόγο ήταν επόμενο ότι οι επιλογές της κυβέρνησης για την ανώτατη ηγεσία του Αρείου Πάγου δεν θα γίνονταν ομόφωνα αποδεκτές. Τα πρόσωπα που επιλέχτηκαν, η νέα πρόεδρος Μαρία Κλάπα-Χριστοδουλέα και η νέα εισαγγελέας Γεωργία Αδειλίνη, ήταν αναμενόμενο να γίνουν δεκτά με ανάμεικτα αισθήματα.

Ηταν δηλαδή αναμενόμενο η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου άλλους να τους εξοργίσει και άλλους να τους ενθουσιάσει. Σημασία πάντα έχει ποιοι τσαντίστηκαν και ποιοι θεωρούν ορθή τη συγκεκριμένη επιλογή.

Θα ξεκινήσουμε με τους εξοργισθέντες.

Ο πρώτος ανάμεσά τους είναι ο Νίκος Παππάς, ο 13-0 καταδικασθείς και υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δήλωσε ότι θα συνεχίσει να υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον και να αντιστέκεται στην εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης! Ο άνθρωπος που καταδικάστηκε ομοφώνως για παράβαση καθήκοντος και για «αντιθεσμικές, αντισυνταγματικές ενέργειες».

Κατανοώ τον Παππά, δεν μπορεί να χωνέψει την καταδίκη του για όσα αντιθεσμικά και αντιδημοκρατικά, στον χώρο του Τύπου, μεθόδευσε – ηττώμενος τελικά λόγω της θεσμικής αντοχής της δημοκρατίας.

Κατανοώ και τους συντρόφους του, που συμμερίζονται τη δυσαρέσκειά του. Κι ας μην έχουν επιχειρήματα να αντιπαρατάξουν, παρά τη σειρά στην ιεραρχία – που ως γνωστόν είναι πάντα στη διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης, και για αξιολογικούς λόγους, να την παρακάμπτει. Είναι εύλογη η δυσαρέσκειά τους.

Εκφράζεις δυσαρέσκεια για τη νέα πρόεδρο όταν έχεις επιλέξει για την ίδια θέση τη Βασιλική Θάνου. Τη γυναίκα που μεθόδευσε τη δίωξη του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη επειδή διαφωνούσε με την κριτική του. Υπενθυμίζω ότι μετά τη λήξη της θητείας της, της δόθηκε κομματικό αξίωμα, άμισθη προϊσταμένη του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα – και στο τέλος διορίστηκε επικεφαλής ανεξάρτητης αρχής.

Εκφράζεις δυσαρέσκεια για τη νέα εισαγγελέα όταν έχεις επιλέξει για την ίδια θέση την Ξένη Δημητρίου: τη διώκτρια του Ανδρέα Γεωργίου.

Είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό να εξοργίζεσαι ή και να απελπίζεσαι όταν επιλέγεται ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου η ανακρίτρια της Χρυσής Αυγής. Ιδίως μάλιστα όταν υπήρξες στέλεχος της κυβέρνησης που αποδεδειγμένα κωλυσιεργούσε τη διεξαγωγή της δίκης του ναζιστικού κόμματος επειδή δεν βρισκόταν αίθουσα.

Είναι ανθρώπινο και σε βυθίζει σε απελπισία η προαγωγή σε πρόεδρο του Αρείου Πάγου της δικαστού η οποία, με θεσμικά άμεμπτες διαδικασίες, στοιχειοθέτησε την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης που οδήγησε τους πρωτεργάτες της Χρυσής Αυγής στη φυλακή.

Ας δούμε και τα επιχειρήματα όσων εκφράζουν την ικανοποίησή τους για τους συγκεκριμένους διορισμούς. Είναι ακριβώς τα ίδια που επικαλείται ο Νίκος Παππάς.

Στην ουσία, δηλαδή, ο Γιώργος Φλωρίδης υλοποιεί το προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ: δικαιοσύνη παντού.