Οι δισταγμοί για τα πυρομαχικά διασποράς ίσως είναι εσφαλμένοι

Η «πολύ δύσκολη», σύμφωνα με τον Τζο Μπάιντεν, απόφαση που έλαβε η Ουάσιγκτον να προμηθεύσει με πυρομαχικά διασποράς την Ουκρανία προκάλεσε αντιδράσεις τόσο από ανθρωπιστικές οργανώσεις και στενούς συμμάχους των ΗΠΑ, όσο και από μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος – που στηρίζουν κατά τα λοιπά το Κίεβο στον πόλεμο που δέχεται από τη Ρωσία. Τα όπλα αυτά είναι σχεδιασμένα να πλήττουν ευρείες περιοχές μέσω του διασκορπισμού δεκάδων μικροσκοπικών υποπυρομαχικών – πολλά από τα οποία όμως δεν εκρήγνυνται κατά την πρόσκρουση δημιουργώντας έτσι ένα ντε φάκτο ναρκοπέδιο ικανό να προκαλέσει θανάτους ακόμα και δεκαετίες αργότερα. Μόνο στο Λάος, τουλάχιστον 25.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν με αυτόν τον τρόπο μετά το τέλος των αμερικανικών βομβαρδισμών κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Συνολικά 123 χώρες λοιπόν – αλλά όχι οι ΗΠΑ, η Ρωσία ή η Ουκρανία – υπέγραψαν το 2008 τη σύμβαση του Οσλο, που απαγορεύει τη χρήση πυρομαχικών διασποράς. Και πολλοί προοδευτικοί Αμερικανοί διαμαρτύρονται τώρα πως, προμηθεύοντας με τέτοια όπλα την Ουκρανία, ο Μπάιντεν εκχωρεί το ηθικό πλεονέκτημα στη Μόσχα: οι ρωσικές δυνάμεις, σημειώνουν, καταγγέλθηκαν ευρέως για τη χρήση πυρομαχικών διασποράς τους πρώτους μήνες μετά την εισβολή τους στην Ουκρανία. Γράφοντας ωστόσο στην «Washington Post», ο Μαξ Μπουτ, ερευνητής στο αμερικανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, επισημαίνει πως οι δισταγμοί τους, όσο και κατανοητοί, είναι εσφαλμένοι – και επιζήμιοι για τον στόχο της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία.

«Ας είμαστε ρεαλιστές», γράφει ο Μπουτ. «Οι δημοκρατικά εκλεγμένοι ηγέτες της Ουκρανίας, των οποίων συγγενείς, φίλοι και γείτονες βρίσκονται στη γραμμή του πυρός, νοιάζονται περισσότερο για την ελαχιστοποίηση των ουκρανικών απωλειών από τους αυτόκλητες ανθρωπιστές στη Δύση που παρακολουθούν τον πόλεμο από την τηλεόραση. Αν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και οι στρατηγοί του έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως χρειάζονται πυρομαχικά διασποράς, είναι επειδή έχουν βάλει στη ζυγαριά τους κινδύνους απωλειών, μεταξύ των αμάχων, από τα πυρομαχικά που δεν θα εκραγούν [ένα 2,35% του συνόλου, σύμφωνα με το Πεντάγωνο, ένα 14% σύμφωνα με ορισμένες έρευνες, έναντι σε κάθε περίπτωση ακόμα και 40% για τα ρωσικά πυρομαχικά διασποράς] και τον κίνδυνο του να μην καταφέρουν να εκδιώξουν τους ρώσους εισβολείς, και αποφάσισαν πως ο δεύτερος είναι βαρύτερος».

Πρέπει να σεβαστούμε την απόφασή τους, σημειώνει ο Μπουτ. «Τα πυρομαχικά διασποράς παραμένουν ένα σύννομο εργαλείο πολέμου για τις χώρες που δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση του 2008 και το Κίεβο έχει αποδειχθεί υπεύθυνος διαχειριστής όλων των δυτικών όπλων που έχει λάβει. Στην πραγματικότητα, ο Ζελένσκι και οι στρατηγοί του ανησυχούν τόσο για την αχρείαστη απώλεια ζωών που η ουκρανική αντεπίθεση προχωρά υπερβολικά αργά στα μάτια ορισμένων δυτικών παρατηρητών. Αντίθετα με το καθεστώς Πούτιν, η κυβέρνηση Ζελένσκι δεν είναι πρόθυμη να σφαγιάσει τους άνδρες της σε επιθέσεις ανθρώπινων κυμάτων. Η χρήση πυρομαχικών διασποράς έχει τη δυνατότητα να σώσει τις ζωές πολλών ουκρανών στρατιωτών».

Η Ρωσία, επισημαίνει ο αμερικανός αρθρογράφος, έχει χρησιμοποιήσει πυρομαχικά διασποράς εναντίον ουκρανικών πόλεων. Η Ουκρανία σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει πυρομαχικά διασποράς εναντίον των ρωσικών στρατευμάτων που βρίσκονται παράνομα στα εδάφη της. Πρόκειται για μία «μείζονα ηθική διαφορά». Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία απρόκλητα, και οι δυνάμεις της διαπράττουν θηριωδίες. Σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, «πρωτεύουσα επιτακτική ανάγκη είναι να απελευθερωθεί όλη η ουκρανική επικράτεια όσο το δυνατόν πιο σύντομα και να τερματιστεί ο πόλεμος. Ο μόνος τρόπος να γίνει αυτό, είναι να στείλουμε στην Ουκρανία όλα τα όπλα που χρειάζεται».