Η οικονομία θα κρίνει πολλά

Αν τα αποτελέσματα της διπλής εκλογικής αναμέτρησης Μαΐου – Ιουνίου 2023 ήρθαν να επιβεβαιώσουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πολιτική ζωή της χώρας έχει εισέλθει σε μια νέα πολύ διαφορετική εποχή, η τριήμερη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της επανεκλεγείσας κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη ήρθε με τη σειρά της να σηματοδοτήσει το οριστικό τέλος της μεταπολίτευσης. Τίποτα άλλωστε δεν θα μπορούσε να το περιγράψει καλύτερα από την ίδια τη σύνθεση της οκτακομματικής πλέον Βουλής μετά την πλήρη κατάρρευση της κυριαρχίας του μεταδικτατορικού δικομματισμού και την έκλειψη  των εμβληματικών ηγεσιών που εξασφάλισαν τη μακροημέρευσή του.

Δεν ήταν εξάλλου τυχαίο ότι η συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων εκτυλίχθηκε χωρίς την παραμικρή ένταση. Οπως προφανώς δεν ήταν καθόλου τυχαίο και το γεγονός ότι ενώ η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου βρισκόταν σε αναζήτηση ρόλου ως κήρυκα της αμεσοδημοκρατίας, οι νεοφώτιστοι εκπρόσωποι της αντισυστημικής Δεξιάς φρόντιζαν επιμελώς να μην υπερβούν τα εσκαμμένα του πολιτικού καθωσπρεπισμού. Μόνον οι βουλευτές της Ελληνικής Λύσης και ο πρόεδρός της Κυριάκος Βελόπουλος, ύψωσαν τους τόνους .

Εχοντας εδραιώσει με σχεδόν αναμφισβήτητο τρόπο την  κυριαρχία του στον χώρο του Κέντρου ο Κυριάκος Μητσοτάκης σπεύδει και αυτός από τη δίκη του πλευρά να προλάβει τις εξελίξεις ηγούμενος της επιχείρησης που ονόμασε κώδικα πολυδιάστατου εκσυγχρονισμού. Επικοινωνιακό εύρημα  αναμφίβολης αξίας αφού σηματοδοτεί ταυτόχρονα την ιδεολογική επανατοποθέτηση του κυβερνώντος κόμματος και τον επαναπροσδιορισμό του ως συνέχειας των μεγάλων μεταρρυθμιστικών ρευμάτων που σημάδεψαν τη νεοελληνική ιστορία από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Κώστα Σημίτη. Επιφανείς υπουργοί του τελευταίου υπήρξαν εξάλλου αυτοί στους οποίους ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέθεσε να φέρουν σε πέρας τις πιο κρίσιμες μεταρρυθμίσεις.

Σε τελική ωστόσο ανάλυση κανένα επικοινωνιακό εύρημα και καμία πολιτική πρωτοβουλία όσο εύστοχη και αν είναι δεν μπορεί να εγγυηθεί στον εμπνευστή της την οριστική επιτυχία. Είτε ανοίγει είτε όχι ένας νέος πολιτικός κύκλος, η νέα εποχή είναι πρωτίστως εποχή απροσδιοριστίας που απέχει πολύ από τις εποχές του Βενιζέλου, του Καραμανλή και του Σημίτη. Ηταν εποχές της σταθεροποίησης που εξασφάλιζε η συνεχής άνοδος και η ευημερία των αστικών και όχι μόνον μεσοστρωμάτων.

Πολύ δε λιγότερο είναι η σημερινή εποχή η εποχή της ακμής που γνώρισε η χώρα όταν η κοινωνική κινητικότητα ήταν μέρος της πραγματικότητας που βίωναν οι Ελληνίδες και οι Ελληνες πριν αρχίσουν οι κοινωνικές ανισότητες να σκοτώνουν τα όνειρα που έκαναν για τα παιδιά τους.

Σε κάθε περίπτωση θα είναι και πάλι η οικονομία το πεδίο στο οποίο θα κριθεί η τύχη τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης. Πολλώ δε μάλλον θα είναι η καθημερινότητα και ο δείκτης ικανοποίησης από την ποιότητά της που θα κρίνει το ιστορικό  βάθος που θα αποκτήσει η πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη ή την ταχύτητα με την οποία θα ανακάμψει η αντιπολίτευση. Οσο δεν εμπεδώνεται ένα μονιμότερον αίσθημα ασφαλείας, οι ισορροπίες θα παραμένουν ασταθείς.

Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής