Για καλό

Oπως συμβαίνει πολλές φορές, η είδηση μπορεί να βρίσκεται στο κυρίως κείμενο, το ζουμί όμως είναι στο υστερόγραφο. Εκεί, ο Ανδρέας Λοβέρδος διακηρύσσει προς όσους τον αγάπησαν (δηλαδή δεν εξακολουθούν να τον αγαπούν;) ότι η απόφασή του να αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ «είναι για καλό και πάνω απ’ όλα είναι πεντακάθαρη».

Η λέξη «πεντακάθαρη» χαρακτηρίζεται από μια δημιουργική ασάφεια. Μπορεί να σημαίνει ότι η αποχώρηση είναι χωρίς επιστροφή. Μπορεί ακόμη να σημαίνει ότι δεν οφείλεται σε κάποια παρεξήγηση, ή κάποιον καβγά, αλλά είναι προϊόν ώριμης σκέψης. Ισως να υπαινίσσεται ότι η τωρινή αποχώρηση δεν συνδέεται κατ’ ουδένα τρόπο με μια αυριανή προσχώρηση. Ας υποθέσουμε ότι σε λίγες μέρες ο Λοβέρδος ανακοινώνει ότι εντάσσεται στη Νέα Δημοκρατία. Ε, θα είναι σύμπτωση.

Ερωτήματα θα μπορούσε να προκαλέσει και η διαβεβαίωση ότι όλα έγιναν «για καλό». Στο καλό ποιανού αναφέρεται άραγε ο πρώην βουλευτής; Το δικό του; Του ΠΑΣΟΚ; Της κυβέρνησης; Της χώρας; Η απάντηση είναι απλή: όλων μαζί, εξ ου και δεν υπάρχει επιθετικός προσδιορισμός! Ναι, αυτή η πράξη είναι win-win-win-win. Ωφελείται ο ίδιος επειδή σπάει τις αλυσίδες του και μπορεί πια να λέει ελεύθερα τη γνώμη του. Ωφελείται το παλιό του κόμμα επειδή δεν θα χρειάζεται πια να πονοκεφαλιάζει αν θα συνεχίσει να τον ανέχεται ή θα τον διαγράψει. Ωφελείται η Νέα Δημοκρατία επειδή θα μπορεί στο εξής να αξιοποιήσει έναν ακόμη κεντροαριστερό χωρίς να φωνάζει ο Ανδρουλάκης για αποστασίες. Ωφελείται και η χώρα επειδή, αν τελικά δεν υπάρξει θέση στο κυβερνών κόμμα, ο Λοβέρδος θα μπορούσε να γίνει κάτι σαν «roving ambassador», ένας πρεσβευτής δηλαδή εθνικού σκοπού ή ειδικών αποστολών.

Aπό μια άποψη, ωφελείται και ο ΣΥΡΙΖΑ, ή τουλάχιστον εκείνη η τάση του ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύεται έναν «ιστορικό συμβιβασμό», όχι μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς όπως έλεγε ο Μπερλινγκουέρ, αλλά μεταξύ μετριοπαθούς και ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με την αποχώρηση ενός στελέχους που έχει προσωπικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, και δικαίως, θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για μια συνεργασία των δύο κομμάτων έστω σε επιμέρους θέματα. Αυτό προϋποθέτει πάντως να μη διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να μην πάει καλά το ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Τούτων δοθέντων, είναι απορίας άξιον γιατί η επίμαχη απόφαση δεν είχε ληφθεί νωρίτερα. Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Λοβέρδος περίμενε να εκλεγεί βουλευτής, αλλά αυτό δεν βγάζει νόημα γιατί ως βουλευτής θα έπρεπε να συνεχίσει να υποστηρίζει τις θέσεις ενός κόμματος με το οποίο είναι φανερό ότι τον χωρίζει πλέον χάσμα. Αλλοι υποστηρίζουν ότι ήλπιζε να είναι υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ για έναν σημαντικό δήμο, αλλά κι αυτό θα προϋπέθετε μια στοιχειώδη επαφή με τον αρχηγό του κόμματος που, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει εδώ και καιρό. Ισως λοιπόν το κλειδί να είναι κι εδώ το καλό. Που, ως γνωστόν, αργεί να γίνει.