Σε αναζήτηση συμφωνίας για τις εκπομπές αερίων

Η διαμάχη για τις εισφορές εξακολουθεί να υφίσταται στις συνομιλίες στην έδρα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) που αφορούν το πότε και το πώς θα απαλλαγεί από τον άνθρακα η ναυτιλία.

Μια ομάδα εργασίας ανέλαβε να γεφυρώσει τις διαφορές και έχει μόλις δύο μέρες καιρό, μέχρι την Παρασκευή, που ολοκληρώνονται οι εργασίες της συνόδου της Επιτροπής Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος, του Οργανισμού, για να το κάνει, γράφουν οι LloydsList.

Τα 175 κράτη – μέλη του ΙΜΟ εξακολουθούν να διαφωνούν για το θέμα της τιμολόγησης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και το ύψος των μέτρων αντιστάθμισης που αφορούν τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ο ΙΜΟ φαίνεται να οδηγείται, όπως έγραψαν και χθες «ΤΑ ΝΕΑ», σε μια συμφωνία προς καθαρές μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050 – το ελάχιστο που απαιτείται για να παραμείνει η ναυτιλία κοντά στη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα.

Ωστόσο, κατατίθενται και πιο ασαφείς διατυπώσεις, όπως «περίπου τα μέσα του αιώνα» που υποστηρίχθηκε από την Κίνα και τη Σαουδική Αραβία, οι οποίες ζήτησαν μια «ευέλικτη προσέγγιση» για τους μελλοντικούς στόχους εκπομπών.

Το Ηνωμένο Βασίλειο όμως επέμεινε, γράφει το «Tradewinds», ότι οι στόχοι απαλλαγής από τον άνθρακα πρέπει να αποφασιστούν «με όρους που δεν μπορούν να παρεξηγηθούν».

Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους υποστηρίζουν μηδενικές εκπομπές έως το 2050 και δήλωσαν ότι ο ΙΜΟ θα πρέπει να λάβει απόφαση με βάση μια «σαφή και αξιόπιστη πορεία» που θα είναι επίσης «φιλόδοξη και εφικτή».

Πρότυπο καυσίμων

Ο ΙΜΟ φάνηκε επίσης να βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για την ανάπτυξη ενός Παγκόσμιου Προτύπου Καυσίμων (GFS), στο πλαίσιο του οποίου η ένταση άνθρακα των καυσίμων ναυτιλίας θα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, θέση που υποστηρίζει και το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο (ICS) που εκπροσωπεί το 80% της παγκόσμιας ναυτιλίας.

Το κύριο σημείο διαφωνίας είναι κατά πόσο το GFS μπορεί να συνδεθεί με μια εισφορά. Υπενθυμίζεται ότι το ICS προτείνει τα κεφάλαια που θα συγκεντρωθούν μέσω της εισφοράς για τα αέρια του θερμοκηπίου να χρησιμοποιηθούν εν μέρει για την αποζημίωση των αναπτυσσόμενων χωρών και εν μέρει για τη χρηματοδότηση της έρευνας και της ανάπτυξης και την επιδότηση της χρήσης καθαρότερων καυσίμων.

Για πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής και την Κίνα αυτό είναι ένα βήμα πάρα πολύ μακριά, λόγω του υψηλότερου κόστους μεταφοράς που θα πρέπει να υποστούν.

Υποστηρίζουν ότι μια εισφορά θα τιμωρούσε δυσανάλογα τις χώρες που εξαρτώνται από τη ναυτιλία και βρίσκονται μακριά από τις κύριες αγορές τους.

Οι Νήσοι Σολομώντος, οι οποίες υποστηρίζουν την επιβολή εισφοράς, επεσήμαναν ότι δεν υπάρχει περίπτωση η ναυτιλία να αποφύγει το υψηλότερο κόστος. Η μετάβαση χωρίς καμία επίπτωση στο κόστος είναι μια ψευδαίσθηση, δήλωσαν οι Νήσοι Σολομώντος.

Σύμφωνα με το «Tradewinds», το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα είναι η ανάθεση έκθεσης από τον ΙΜΟ, η οποία θα εξετάζει τις οικονομικές επιπτώσεις των μέτρων για την κλιματική αλλαγή.

Πάντως η παγκόσμια ναυτιλία, αν και «πλέει» μέσα σε μια ασάφεια ως προς τους στόχους, τα μέτρα αλλά και τα νέα εναλλακτικά καύσιμα, προσπαθεί να προσαρμοστεί, αν και το εγχείρημα μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο.

Μια ματιά στον κλάδο των containerships που βρίσκεται πιο μπροστά στις επενδύσεις πλοίων που μπορούν να χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα, λόγω και της ιδιομορφίας του κλάδου (τακτικά δρομολόγια), είναι αρκετή για να φανεί η δυσκολία του εγχειρήματος. Ο παγκόσμιος στόλος των containerships αποτελείται από 6.500 πλοία περίπου. Σύμφωνα με τον οίκο αναλύσεων Drewry, μέχρι την 1η Ιουνίου το 97% του υπάρχοντος στόλου έχει μηχανές που καίνε πετρέλαιο.

Αν υπολογιστούν και οι παραγγελίες σε νέα πλοία, το 60% των οποίων μπορεί να χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα, κυρίως υγροποιημένο φυσικό αέριο (που είναι καύσιμο μετάβασης), τότε το ποσοστό πέφτει λίγο κάτω από το 90%.

Είναι σαφές ότι υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος να διανυθεί, αναφέρει ο Drewry.