Τελευταίες αράδες

Τελευταίο σφύριγμα. Το ματς κρίθηκε και ο ηττημένος φεύγει με κατεβασμένο κεφάλι. Ενας δραματικός αγώνας που κράτησε χρόνια. Μια αναμέτρηση την οποία οι πρωταγωνιστές της την προσωποποίησαν ξεπερνώντας την κόκκινη γραμμή και ακυρώνοντας οτιδήποτε «ευ».

Η αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώνει έναν σημαντικό κύκλο στην πολιτική σκηνή της χώρας, αλλά για μια χούφτα ανθρώπους μοιάζει με τις τελευταίες αράδες του επιλόγου του προσωπικού τους δράματος.

Ανθρωποι που στοχοποιήθηκαν, που μετατράπηκαν σε καύσιμο του ταξικού μίσους, που κυνηγήθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, αμφισβητήθηκαν στον βωμό του ρεβανσισμού και ενός άκρατου δογματισμού.

Μια χούφτα εργαζόμενοι τους οποίους μεταμόρφωσαν σε αποσυνάγωγους, φορτώνοντάς τους όλα τα δεινά της χώρας. Αυτοί οι λίγοι που συγκεντρώνονταν καθημερινά στα υπόγεια για να παίρνουν δυνάμεις ο ένας από τον άλλον, όπως τα πουλιά τον χειμώνα που μοιράζονται τη ζεστασιά τους, δεν λύγισαν παρά τις απειλές, τη φτωχοποίηση και τη συναισθηματική τους αιώρηση.

Ισως γιατί είχαν ιδρυματοποιηθεί με το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούσαν για δεκαετίες. Ισως γιατί δεν είχαν τίποτε άλλο να χάσουν. Ισως γιατί είδαν το τραγικό τέλος όσων πέταξαν τις ασπίδες και το έβαλαν στα πόδια. Ισως πάλι, από γινάτι για το άδικο της ιστορίας.

Η μάχη τους ήταν μια κουκίδα στη σύγχρονη οδύσσεια. Ηταν ωστόσο τόσο βαθύ το αποτύπωμά της ώστε στο μέλλον θα αποτελεί σημείο αναφοράς των δύσκολων χρόνων, ένα καρύκευμα ιστορικότητας.

Οπως το ιστορικό πρωτοσέλιδο των «ΝΕΩΝ» με τους ανθρώπους του που πάλευαν και το πέρασε στην αιωνιότητα με μια φωτογραφία ο Γιάννης Διακογιάννης. Οπως η μαζική παρουσία στην πρώτη γραμμή των δικαστηρίων για τις κρίσιμες μάχες, η επιμονή να βγει το φύλλο παρά τις «φιλικές» προτροπές να κλείσει το μαγαζί.

Υπήρξαν θύματα, όπως συμβαίνει σε κάθε πόλεμο και η νίκη δεν είναι αρκετή για να τα παρηγορήσει. Αυτές οι λέξεις είναι αφιερωμένες σε όλες και όλους που όρθωσαν ανάστημα αλλά δεν θα δουν ποτέ τα ονόματά τους σε βιβλία, που θα χαθούν στα βάθη της ιστορίας και του οπορτουνισμού.