Στίγμα

Εφυγε για να επιστρέψει

«Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί, ήσαν μία κάποια λύσις». Γύρω στα 1900 έγραψε αυτούς τους στίχους ο απόκοσμος Κωνσταντίνος Καβάφης, ως κατάληξη του ποιήματός του, υπό τον τίτλο «Περιμένοντας τους βαρβάρους». «Τι περιμένουμε στην Αγορά συναθροισμένοι; Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα» – η αρχή του. Κι εγώ, που ανακάλυψα τον Καβάφη, όχι στη νιότη μου, αλλά αρκετά αργότερα, φοιτητής, θυμήθηκα τον τελευταίο στίχο του ποιήματος, με αφορμή την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα.

Προσοχή, την παραίτηση από τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, όχι από την πολιτική. Γιατί εμένα η χθεσινή του δήλωση, την οποία πολλοί εκθείασαν ως «γενναία πράξη» και ως «απόφαση τιμής», την οποία καλούμαστε να σεβαστούμε, περισσότερο με προαναγγελία μερικής αγρανάπαυσης μου έκανε, παρά με οριστική αποχώρηση από τη δρώσα πολιτική.

Εφυγε, για να επιστρέψει. Πότε θα επιστρέψει; Δεν ξέρω. Φαντάζομαι όταν τον καλέσει ο λαός Του – ως πρίγκιπας πορεύτηκε αυτά τα 16 χρόνια που διετέλεσε αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, ως… Κιγκινάτος θέλει να επιστρέψει για να διασώσει την παράταξή του.

Είναι φανερό αυτό, και δεν το διαπραγματεύομαι προς συζήτηση. Τα αναφέρει – σιβυλλικός όπως πάντα και ποτέ ευθύς – στη δήλωσή του, αυτή που ως κορυφαία, υποτίθεται, δήλωση της καριέρας του θα έπρεπε να είναι διαυγής σαν το νερό. Αλλά δεν ήταν. Γιατί αυτός είναι ο Τσίπρας. Τέτοιος ήταν πάντα. Το «Οχι», «Ναι» και το «ναι», «όχι», χωρίς καμία δυσκολία…

Ενα κενό

Ωστόσο για μένα είναι μια μέρα θλιβερή, δεν είναι χαρούμενη. Υπήρξα από τους πιο σκληρούς επικριτές του – αν όχι ο σκληρότερος. Ποτέ επί προσωπικού, πάντα πολιτικά, κι ας του έλεγαν τα αντίθετα διάφοροι «καλοθελητές». Συγκρούστηκα μαζί του σε όλα τα επίπεδα και συνέτεινα στην αποδόμηση ενός προφίλ σοβαρότητας και υπεύθυνου πολιτικού ηγέτη, με το οποίο είχε καταφέρει να ξεγελάσει τους εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες που τον εμπιστεύτηκαν.

Κατέγραψα και πολέμησα ένα ένα τα ψεύδη του και επανέλαβα δεκάδες φορές το κορυφαίο, θεωρώ, από αυτά, το «με ένα άρθρο και έναν νόμο, θα επαναφέρω μισθούς και συντάξεις στα προ του μνημονίου επίπεδα». Ψέμα με το οποίο τάισε εκατοντάδες χιλιάδες πονεμένους και κατεστραμμένους από τα μνημόνια Ελληνες. Αποκάλυψα με στοιχεία τη βαριά οίησή του με την εξουσία και την τρυφηλότητα που αυτή παρείχε στον ίδιο και τους συνεργάτες του. Τον παρέδωσα γυμνό στον ελληνικό λαό, αυτόν που υποδυόταν με τέχνη και επιμονή τον θλιμμένο λαϊκό ηγέτη, αποκαλύπτοντας την κρουαζιέρα με το σκάφος της Παναγοπούλου λίγες ημέρες μετά την εκατόμβη στο Μάτι. Αποκάλυψα τις βόλτες με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, τη χλιδή και την άνεση των ταξιδιών, τα πούρα, τις διακοπές, τους καλούς φίλους στη διαπλοκή. Και τώρα που ήρθε η στιγμή να αποχωρήσει (για όσο διαρκέσει τέλος πάντων αυτή η περίοδος) από το πολιτικό προσκήνιο, στεναχωριέμαι – και είμαι ειλικρινής σ’ αυτό.

Θα μου λείψει, με το κενό που νιώθει ο μαγαζάτορας που χάνει έναν τακτικό, καλό πελάτη του. Που κοιτάζει για καιρό την πόρτα να τον δει να επιστρέφει. Πορευτήκαμε μαζί για σχεδόν 12 χρόνια, από την ώρα που διαφάνηκε ότι θα γινόταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ηταν για μένα το «αριστερό» μου αγόρι. Και τώρα που φεύγει middle age απόμαχος της πολιτικής πια, τόσο νέος – δεν έχει κλείσει τα 50 – νιώθω πως δύσκολα θα τον αναπληρώσω. Αν και θα προσπαθήσω.

Ενας άλλος Τσίπρας

Τώρα που έφυγε λοιπόν, του εύχομαι απλώς να αξιοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί τον άπλετο, προσωπικό χρόνο, διαβαίνοντας την «έρημο» που τον περιμένει. Να ξεκουραστεί, να ανασυγκροτηθεί – αν μπορεί – ως προσωπικότητα, να ξεσκαρτάρει το περιβάλλον του, να απαλλαγεί από βαρίδια που τον κράτησαν καθηλωμένο ως προσωπικότητα. Να κάνει ταξίδια, να διαβάσει κανένα βιβλίο, να ανοίξει το μυαλό του και παράλληλα τα μάτια της ψυχής του. Κυρίως όμως να κοιτάξει με καθαρό μάτι, να δει τα λάθη του, να αφουγκραστεί τον πραγματικό κόσμο, να ξεφύγει από την ψευτιά του πολιτικού κατεστημένου, που μόνος του κατασκεύασε και εγκλωβίστηκε στο εσωτερικό του.

Αν θελήσει κάποτε να επιστρέψει, πρέπει να είναι ένας άλλος Τσίπρας, όχι αυτός που παραιτήθηκε χθες. Ειλικρινής. Οχι αυτός και που ακόμη και στην τελευταία πράξη του δράματος φρόντισε να καλουπώσει τις ευθύνες του για όσα διέπραξε εις βάρος της χώρας και του λαού…

Χρυσός χορηγός

Απ’ ό,τι καταλαβαίνω όμως ο Τσίπρας δεν θα λείψει μόνο από μένα. Βασικά, μετά τα όσα έχουν μεσολαβήσει, μπορώ να φανταστώ έναν ακόμη που ήθελε απεγνωσμένα να παραμείνει ο Τσίπρας στην ηγεσία του κόμματος της χαράς. Τον λένε Κυριάκο και είναι ο αρχηγός της ΝουΔου. Καλύτερο πελάτη δεν θα μπορούσε να βρει. Αποδεδειγμένα πια.

Είναι ο ίδιος αυτός Κυριάκος, για τον οποίο ο Τσίπρας, βέβαιος ων ότι είναι… άχαστος, δήλωνε με την περισσή αλαζονεία που πάντα τον διέκρινε «από τον Μητσοτάκη δεν χάνω ούτε μία στο εκατομμύριο». Κι όχι μόνο έχασε, αλλά αυτός ο Κυριάκος, τον οποίο ο στρατός των τρολ που συντηρεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον καθύβριζε καθημερινά στο Διαδίκτυο, τον έστειλε σπίτι του, απόστρατο πλέον. Είναι κάτι που όσο να πεις, δύσκολα μπορεί να το αντιπαρέλθει κανείς. Και δεν ξέρω πια τι είναι πιο σημαντικό, πλέον, για τον Κυριάκο. Το ότι διέλυσε τον ΣΥΡΙΖΑ ή ότι συνταξιοδότησε τον Τσίπρα;

Η ευκαιρία του ΠΑΣΟΚ

«Οταν οι άλλοι (αρχίζουν να) ψάχνουν γι’ αρχηγό»… το ΠΑΣΟΚ ξεκινάει τη θεσμική, ουσιαστική αντιπολίτευση. Ο,τι δηλαδή είχε «υποσχεθεί» προεκλογικά. Λίγες μόνο ώρες μετά την επίσκεψη του Κυριάκου στο υπουργείο Οικονομικών, το ΠΑΣΟΚ, ο Τομέας Οικονομικής Πολιτικής συγκεκριμένα, «ανταπάντησε» με 10 ερωτήματα για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Δέκα σκληρά ερωτήματα, που κινούνται με βάση την εκτίμηση ότι «τα δύσκολα είναι μπροστά».

Αν πρέπει να αναδείξει κανείς κάτι από όλα αυτά, σίγουρα πρέπει να σταθεί στο πώς και με βάση ποια στοιχεία ο υπουργός Οικονομικών αναθεώρησε προς τα πάνω τον στόχο για ανάπτυξη την τετραετία με μέσο όρο 3%, όταν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αναφέρεται σε μέσο όρο ανάπτυξης σε βάθος τετραετίας 2,6%. Επίσης ότι τίθεται ρητά το ερώτημα του πώς η κυβέρνηση θα κάνει πράξη την αύξηση των μισθών κατά 25%, όταν στο μεσοπρόθεσμο προβλέπεται και δηλώνεται ρητά αύξηση μισθών κατά 13%. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ακόμη και το ερώτημα για το ποιες πρακτικές θα ακολουθήσει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη φοροδιαφυγή, η οποία σύμφωνα με δηλώσεις του Γιάννη Στουρνάρα, του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά και στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η Ελλάδα κατατάσσεται πανευρωπαϊκά στις πρώτες θέσεις στην απώλεια δημοσίων εσόδων εξαιτίας της αδυναμίας ελέγχου και καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Ηταν να μην πάρει μπρος το ΠΑΣΟΚ, ποιος το σταματάει τώρα…