Δεν έχουν πια καμία πέραση

Το τοπίο ξεκαθάρισε: όλοι οφείλουν να καταλάβουν ότι το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και η επίκληση των διαιρέσεων του παρελθόντος δεν έχουν πια καμία πέραση. Από την αρχή της κρίσης του 2010 κάποιοι υποδαύλισαν την ακρότητα. Εμαθαν στον κόσμο ότι νομιμοποιείται να τα πηγαίνει όλα στο κόκκινο: η δυσαρέσκεια να γίνεται οργή, η αντιπάθεια μίσος. Του έμαθαν ότι το μίσος είναι νόμιμο, αν όχι και επιβεβλημένο. Είχε συμβεί και στο τέλος του Εμφυλίου, εκεί κατά το 1948-1949. Τα «Σύνορα του μίσους» έγραφε ο Μ. Καραγάτσης από τα δεξιά, με το «άγιο Μίσος» απαντούσε ο Θέμος Κορνάρος από τα αριστερά. Τελειώσαμε με αυτά! Τώρα ελπίζουμε να τα εκπροσωπούν πια μονάχα κάποια ακροδεξιά κομματίδια.

Η σημερινή Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί πια να ταυτίζεται αβασάνιστα με τη Δεξιά των μετεμφυλιακών δεκαετιών – όχι πως δεν της έχουν μείνει κάμποσα κουσούρια – και βέβαια δεν συναθροίζεται με τα διάφορα ακροδεξιά κόμματα.

Η Αριστερά δεν είναι πια οι ηττημένοι, που μπορούν να επικαλούνται τη συμπάθεια, σκεπάζοντας τις ατασθαλίες τους. Το σχήμα πρόοδος και συντήρηση αποδεικνύεται στην πράξη και δεν έχει σχέση με ταμπέλες. Ο κόσμος, η μεγάλη πλειοψηφία του, δεν θέλει πια να οργίζεται και να μισεί. Προτιμά να προσπαθεί για το καλύτερο και να χαίρεται.

Η Αγγέλα Καστρινάκη είναι καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης