Τζαζ διαδρομή από την Ελλάδα στην Ολλανδία
Ο Γιάννης Βαγιανός μιλάει για το πρώτο άλμπουμ του σχήματός του Tangent Quartet
Ο Γιάννης Βαγιανός (μπροστά) με τους Tangent Quartet
Σχηματίστηκαν το 2018 και μέσα στα επαναλαμβανόμενα λοκντάουν κατάφεραν και έγραψαν το πρώτο τους album «Schema», μια ευφάνταστη συνύπαρξη νέων συνθέσεων και αυτοσχεδιασμών. Ο λόγος για τους Tangent Quartet, το τζαζ σχήμα του μπασίστα Γιάννη Βαγιανού, με βάση το Αμστερνταμ, που αποτελούν οι Yiannis Vagianos – μπάσο και συνθέσεις, Anton Jakimenko – κλαρινέτο και μπάσο κλαρινέτο, Yiorgos Bereris – πιάνο, Nick Thessalonikefs – ντραμς.
Το όνομα του δίσκου «Schema» (Σχήμα) αναφέρεται στον ανθρώπινο μηχανισμό αναγνώρισης μοτίβων και δημιουργίας αφαιρέσεων. Οπως εξηγεί ο Γιάννης Βαγιανός «και τα δύο αυτά στοιχεία της ανθρώπινης νόησης είναι αναπόσπαστα στοιχεία της αισθητικής συγκίνησης. Χωρίς αυτά η μουσική στα αφτιά μας θα ήταν ισοδύναμο λευκού θορύβου. Το πρώτο μέρος του δίσκου (Mood Swings, Insomnia, Established Violence) αποτελείται από συνθέσεις που αναφέρονται σε εμπειρίες και τραύματα που υπερβαίνουν το άτομο. Πρόκειται για συλλογικά βιώματα και μηχανισμούς άμυνας που χαρακτηρίζουν μία ολόκληρη γενιά. Διαπερνούν την ψυχοσύνθεση μιας κοινότητας, είναι ο συνδετικός της κρίκος και τη στρέφουν στην ανάπτυξη της τέχνης σαν μέσο επιβίωσης».
Το δεύτερο μέρος του δίσκου (Promenader, Five Moments, Atitlo – Intro, Atitlo) είναι βασισμένο σε προσωπικές συσχετίσεις-συνδέσεις. Συναισθήματα και προσωπικές σχέσεις του συνθέτη λαμβάνουν τη μορφή μουσικών μοτίβων. Αυτά με τη σειρά τους αυτονομούνται και αποκτούν αυθύπαρκτη υπόσταση. Ο δημιουργός του γκρουπ Γιάννης Βαγιανός μιλά για το ιδιαίτερο αυτό εγχείρημα, τους λόγους που επέλεξε την τζαζ, αλλά και τις διαφορές στο μουσικό περιβάλλον Ελλάδας και Ολλανδίας.
To γκρουπ σχηματίστηκε στην Ολλανδία. Είναι αποτέλεσμα του brain drain στα χρόνια της κρίσης;
Εν μέρει ναι. Από προηγούμενες γενιές ήταν σύνηθες φαινόμενο έλληνες τζαζ μουσικοί να μεταναστεύουν σε ευρωπαϊκές χώρες ή στην Αμερική για να σπουδάσουν. Το φαινόμενο γιγαντώνεται στις νεότερες γενιές, ειδικά από την έναρξη της κρίσης. Αυτό που έχει αλλάξει ποιοτικά είναι ότι πολλαπλασιάζονται οι απόφοιτοι που αποφασίζουν να μην επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά το πέρας των σπουδών τους.
Εχετε εικόνα του μουσικού περιβάλλοντος της Ολλανδίας αλλά και της Ελλάδας. Ποιες είναι οι διαφορές και ποιες οι ομοιότητες;
Οι διαφορές μπορούν να διακριθούν σε επιμέρους κατηγορίες που είναι: το επίπεδο των μουσικών, η ενασχόληση του κοινού, οι εργασιακές σχέσεις, το επίπεδο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και η ύπαρξη και διαθεσιμότητα κατάλληλων συναυλιακών χώρων. Η σημαντικότερη διαφορά έγκειται στην αντιμετώπιση των μουσικών από την πλευρά της πολιτείας. Η Ολλανδία σε καμία περίπτωση δεν στερείται προβλημάτων, αλλά απέχει πολύ από τη στάση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στις τέχνες, που κινείται από αδιαφορία έως καθαρή εχθρικότητα. Η βασικότερη ομοιότητα είναι η ύπαρξη μουσικών υψηλού επιπέδου που αγαπούν αυτή τη μουσική, πειραματίζονται και παράγουν καλλιτεχνικό έργο υψηλού επιπέδου. Αν και ο αριθμός των καλών μουσικών στην Ελλάδα είναι εμφανώς μικρότερος, το επίπεδό τους είναι αντίστοιχο με αυτό της Ολλανδίας.
Γιατί επιλέξατε την τζαζ;
Μέσω της τζαζ απέκτησα επαφή με τον αυτοσχεδιασμό και τη συλλογική δημιουργία. Ακόμα, ήταν το είδος που με δίδαξε συνολικά την υγιή επαφή με όλα τα είδη της μουσικής, τη δημιουργικότητα. Μέσω της τζαζ έμαθα σε βάθος το όργανό μου, το κοντραμπάσο.
Παρ’ όλ’ αυτά, όταν συνθέτω προσπαθώ να μην επικεντρώνομαι στο τι είδος μουσική θέλω να γράψω και ευελπιστώ ότι αντλώ έμπνευση από το σύνολο των ακουσμάτων μου.
Πώς χρηματοδοτήθηκε η ηχογράφηση του άλμπουμ σας;
Εν μέρει χρηματοδοτήθηκε από τον δήμο του Ρότερνταμ και εν μέρει από ένα ιδιωτικό fund ονόματι Droom en Daad, στο πλαίσιο στήριξης μουσικών κατά τη διάρκεια του δεύτερου λοκντάουν.














