Στοργή

Οταν ο πρόεδρος Αλέξης λέει ψέματα, τα λέει, ρε παιδί μου, all the way, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, την πατρίδα μας. Δεν θα το τσιγκουνευτεί το πράγμα. Θα το πει, κι όπου τον βγάλει. Μέρες τώρα – δίνω ένα παράδειγμα αυτή τη στιγμή – κλαίει και οδύρεται από κοινού με την εκπρόσωπο Πόπη ότι ουδέποτε τον ενημέρωσαν από την πλευρά τής απερχόμενης κυβέρνησης για τις «δράσεις» και τις «δραστηριότητες» των βουλευτών του, Φερχάτ και Ζεϊμπέκ. Το είπε μια, το είπε δυο, το είπε χίλιες δεκαδυό, και συνεχίζει. Μόνο που καμιά φορά σού ξεφεύγει το πράγμα από το πολύ ψέμα και λες και καμιά αλήθεια. Του αρχηγού τού συνέβη κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε στο TV Κρήτη, κατά την παραμονή του στο νησί. Ο δημοσιογράφος τον ρωτάει αν ήταν ενημερωμένος για τους δύο βουλευτές, εκείνος συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι δεν ενημερώθηκε, και ξαφνικά παραδέχεται ότι ο Μητσοτάκης τον είχε ενημερώσει! Πώς; Ας αφήσουμε την… αλήθεια του να μιλήσει μόνη της:

«Στέλνοντάς μου (πληροφορίες) σε έναν φάκελο, ενώ δεν ήταν πρωθυπουργός, τρεις μέρες μετά τις εκλογές. Την Τρίτη μετά τις εκλογές μού στέλνει έναν φάκελο στον οποίο εμπεριέχεται ένα απόρρητο σημείωμα της ΕΥΠ, στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά για όλους τους υποψήφιους της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Δεν θέλω να επεκταθώ σε περισσότερες πληροφορίες γιατί θα ανοίξουν και άλλα θέματα. Και μου το στέλνει αυτό χωρίς να με πάρει ένα τηλέφωνο, μέσω του κυρίου Γεραπετρίτη, στον διευθυντή του γραφείου μου»!!!

Από όλο αυτό τι συνάγεται, εκτός από το ότι είχε ενημέρωση; Οτι το πρόβλημά του ήταν ότι δεν τον πήρε τηλέφωνο ο ίδιος ο Μητσοτάκης τρεις ημέρες μετά τις εκλογές! Προφανώς για να τον… συλλυπηθεί και για το αποτέλεσμα. Επιζητούσε έναν στοργικό λόγο. Μια συμπόνια, μια παρηγοριά. Εναν ώμο να ακουμπήσει. Λίγη στοργή και προδέρμ. Αλλη εξήγηση δεν βρίσκω…

Ψέματα

Επί του ιδίου θέματος, προσθέτω ότι ο αρχηγός καταγγέλλει επίσης τον Μητσοτάκη ότι δεν του έστειλε τον διοικητή της ΕΥΠ να τον ενημερώσει, ενώ ο ίδιος, όταν ήταν πρωθυπουργός, του έστελνε τον Γιάννη Ρουμπάτη να τον ενημερώνει για διάφορα ευαίσθητα θέματα. Δεν ξέρω γιατί επιμένει τόσο πολύ στο θέμα αυτό και γιατί εξακολουθεί να λέει αυταπόδεικτα ψέματα, αφού ο Γεραπετρίτης μίλησε με τον Μιχ. Καλογήρου και σε αυτόν έστειλε τον φάκελο με τα στοιχεία. Προφανώς με κάποιο τρόπο πρέπει να καλυφθεί το ψέμα που διακινούσε ο ΣΥΡΙΖΑ έως τώρα, και τον καταλαβαίνω. Ωστόσο αποφεύγει να δηλώσει ή έστω να αφήσει να εννοηθεί, αφού έλαβε την ενημέρωση από την ΕΥΠ, έστω και αυτή τη μετά τις εκλογές, γιατί συμπεριέλαβε ξανά στα ψηφοδέλτια και τον Φερχάτ και τον Ζεϊμπέκ;

Εχει δικά του στοιχεία που ανατρέπουν τις πληροφορίες και τα ντοκουμέντα της ΕΥΠ; Και γιατί κάνει λόγο για κυπατζίδικες μεθόδους ή αφήνει τον ξάδερφο Γιώργο να μιλάει για την ΕΥΠ με όρους όπως «εγκληματική οργάνωση»; Νομίζω ότι υπάρχουν σοβαρά κενά στα όσα υποστηρίζει ο αρχηγός, που χρήζουν απάντησης.

ΥΓ: Αν βρει χρόνο πάντως, ας μας πει και δυο λόγια για την περίπτωση της Σουλεϊμάν Σαμπιχά, για την οποία ο πρώην διπλωματικός του σύμβουλος Γ. Αϋφαντής επιμένει στις καταγγελίες του.

Στενοχώριες

Διάβασα δηλώσεις του Νίκου Κωνσταντόπουλου (αναρρώνει έπειτα από μια μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του – τα περαστικά μας, κύριε Νίκο) αναφορικά με το ψιλομπάχαλο που γίνεται στην Πλεύση Ελευθερίας εξαιτίας των αναπροσαρμογών που έκανε στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων η θυγατέρα του Ζωή, η πρόεδρος. Δεν τις βρήκα κακές, παρά τις βαριές εκφράσεις που χρησιμοποιεί. Αν δεν υποστηρίξει την κόρη του ο πατέρας, ποιον θα υποστηρίξει; Εμάς; Ωστόσο έχει ένα μεγάλο δίκιο σε όσα λέει, και θα του το αναγνωρίσω. Οτι αυτή η υπερδημοσιότητα που δόθηκε διότι αποκαθηλώθηκε ο «χ» υποψήφιος και στη θέση του μπήκε ο δείνα υποψήφιος δεν είναι και τόσο αθώα. Για να μην πω ότι δεν είναι καθόλου αθώα. Πολλοί, και ιδιαίτερα στην Αριστερά, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου, θα ήθελαν το κόμμα της Ζωής να μείνει εκτός Βουλής για να παίζουν μπαλίτσα μοναχοί τους.

Οπως θα θυμάστε από την προηγούμενη Βουλή, ο Τσίπρας ήταν ιδιαίτερα βολεμένος με την παρουσία του Γιάνη με ένα νι στο πλευρό του, καθώς τον είχε αφήσει στην ησυχία του. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν είναι τέτοιο παιδί, και ο πρώτος που θα υποφέρει από την παρουσία της, όπως και του κόμματός της, θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του. Γιατί τους γνωρίζει από την καλή και την ανάποδη, και επίσης ξέρει πράγματα από την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία είναι επιμελώς θαμμένα και ασφαλώς θα τα δούμε να βγαίνουν στην επιφάνεια…

Να πω ότι θα στενοχωρηθώ από αυτό; Οχι, δεν θα το πω…

Εκλογές

Τελευταίος γύρος πριν από τις εκλογές της Κυριακής, και επειδή γνωρίζω πόσο καίγεστε να πληροφορηθείτε «αν έχει αλλάξει κάτι», σας ενημερώνω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτε. Ολες οι δημοσκοπήσεις, φανερές και κρυφές, δείχνουν ότι κατά βάση θα έχουμε μια επανάληψη του εκλογικού αποτελέσματος της 21ης Μαΐου. Με μόνες διαφοροποιήσεις την είσοδο στη Βουλή των δύο μικρών κομμάτων – Πλεύση Ελευθερίας και ΝΙΚΗ – και μικρές ανακατανομές στα ποσοστά των τριών πρώτων της εκλογικής αναμέτρησης. Και δεν φαίνεται – εδώ είναι το ουσιώδες – τίποτε στον ορίζοντα που να αλλάζει δραματικά αυτά τα δεδομένα. Κατά τα λοιπά, υπομονή και εγκαρτέρηση συνιστώ. Μία εβδομάδα είναι, θα περάσει…

Μονόδρομος

Θα δώσω λίγο χώρο εν συνεχεία σε επιστολογράφο, αναγνώστη της στήλης, με αφορμή το προ δεκαημέρου και πλέον περιστατικό με την άτυχη γυναίκα στην Κω που εξέπνευσε κατά τη μεταφορά της στο νοσοκομείο με ένα αγροτικό. Τότε είχε αναφερθεί ότι το νοσοκομείο της Κω διαθέτει τέσσερα ασθενοφόρα, αλλά δεν υπήρχε οδηγός, και είχα αναρωτηθεί γιατί δεν ανέλαβε την πρωτοβουλία ένας διοικητικός υπάλληλος, ένας γιατρός, ένας νοσηλευτής να οδηγήσει το ασθενοφόρο για να παραλάβει την ασθενή. Επ΄ αυτού αναφέρεται ο επιστολογράφος μου. Ονομάζεται Γ. Επιτροπάκης και είχε διατελέσει διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Χίου. Μου περιγράφει παρόμοιο περιστατικό, ξημερώματα της 23ης Δεκεμβρίου του 2013, με σοβαρό τραυματισμό ατόμου σε τροχαίο δυστύχημα – από τα δύο ασθενοφόρα του νησιού ήταν διαθέσιμο το ένα σε άλλο περιστατικό και το δεύτερο δεν είχε οδηγό. Ο κ. Επιτροπάκης πήρε την ευθύνη να οδηγήσει το ασθενοφόρο ο υπεύθυνος ασφάλειας του νοσοκομείου, ενώ ο γιατρός και ο τραυματιοφορέας αρνιόντουσαν να μπουν σε αυτό. Τελικά, ύστερα από μεγάλη αντιπαράθεση, τους έπεισε, το ασθενοφόρο έφτασε έστω και καθυστερημένα στον τόπο του δυστυχήματος και παρέλαβε τον βαρύτατα τραυματισμένο πολίτη, ο οποίος την επομένη απεβίωσε. Τι ακολούθησε; Αφήνω τον κ. Επιτροπάκη να τα διηγηθεί:

«Με κάλεσαν από το ΕΚΑΒ όπου και με κατηγόρησαν για την πράξη μου αυτή, ισχυριζόμενοι ότι κατέλαβα ξένη περιουσία, καθότι δεν είχα δικαίωμα. Στη συνέχεια με απείλησαν με μήνυση και ο διοικητής του ΕΚΑΒ πίεσε τον τότε διοικητή της 2ης ΔΥΠΕ κ. Ευδοκιμίδη όπως προχωρήσει παράλληλα και αυτός άμεσα σε ΕΔΕ. Οι δε εργαζόμενοι του νοσοκομείου ξεσηκώθηκαν, διοργανώνοντας διαμαρτυρία στο γραφείο μου, για τον λόγο που υποχρέωσα τον τραυματιοφορέα και τον γιατρό εφημερίας να αφήσουν τη θέση τους και να μεταβούν στο σημείο με το ασθενοφόρο»!!

Η υπόθεση έκλεισε, αφού η διοίκηση του ΕΚΑΒ και ο διοικητής της αρμόδιας ΥΠΕ αντιλήφθηκαν ότι ο κ. Επιτροπάκης κινήθηκε από το ύψιστο καθήκον της διάσωσης ενός ανθρώπου. «Αλλιώς», όπως καταλήγει στην επιστολή του, «ακόμη θα τραβιόμουν στα δικαστήρια».

Επιμύθιο δεν έχει: η ανασυγκρότηση του ΕΣΥ, το έχουμε ξαναπεί, είναι πλέον μονόδρομος για την καινούργια κυβέρνηση…