Κι όμως, οι Αμερικανοί μένουν… πίσω!

Το είδαμε τις δύο από τις τρεις τελευταίες σεζόν στο ΝΒΑ. Τι ακριβώς; Να κερδίζουν τον τίτλο ομάδες που είχαν κορυφαίο παίκτη έναν μη Αμερικανό! Πρώτα το καλοκαίρι του ’21, όταν θριάμβευσαν οι Μπακς του καταπληκτικού Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ηταν ο προσωπικός θρίαμβος ενός μπασκετμπολίστα που δεν έχει καθόλου τουπέ και προτιμά, για παράδειγμα, να κάνει διακοπές στην Ελλάδα και στα μέρη που μεγάλωσε και όχι να φωτογραφίζεται όπως οι (δήθεν) σελέμπριτις σε κοσμικά μέρη. Την εφετινή χρονιά, αγκαλιά με το τρόπαιο είναι ο Νίκολα Γιόκιτς, ένας σέρβος άσος με τους Ντένβερ Νάγκετς. Δύο παίκτες που έμαθαν το μπάσκετ στην Ευρώπη, πέρασαν τον Ατλαντικό και μπήκαν στο κλαμπ των κορυφαίων και έγιναν οι καλύτεροι όλων. Τους αναγνωρίζουν οι πάντες. Και έχουν κάμποσα χρόνια μπροστά τους για να πραγματώσουν και άλλα τους όνειρα.

Τελικά, πού είμαστε; Μήπως στο μέσον μιας προσέγγισης του αμερικάνικου με το ευρωπαϊκό μπάσκετ; Εχει καλυφθεί κατά μεγάλο ποσοστό το χάσμα που υπήρχε; Η διαφορά, μήπως δεν είναι πλέον χαοτική όπως τις περασμένες δεκαετίες; Είναι γεγονός πως το πρωτάθλημα των ΗΠΑ ελάχιστα αντιμετωπίζεται στις μέρες μας με το δέος άλλων εποχών. Οσοι αποφασίσουν να κάνουν το βήμα, μπορούν να σταθούν με επάρκεια αρκεί να δουλέψουν, να χτίσουν φυσική κατάσταση και να… σμιλέψουν το κορμί τους κατάλληλα ώστε να αντέχουν το μπάσκετ που παίζεται εκεί. Ναι, είναι διαφορετικό. Σίγουρα όμως όχι… έτη φωτός μακριά από το ευρωπαϊκό. Ειδικά αν κάποιος παίκτης μεταβεί στις ΗΠΑ σε μικρή ηλικία έχει την ευκαιρία «να μάθει και να ψηθεί» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Διότι θα θέσει τις βάσεις τις επιτυχίας πολύ νωρίς. Οι Αμερικανοί γι’ αυτό κάνουν ντραφτ πολλούς Ευρωπαίους και επενδύουν στο ταλέντο τους και άλλωστε τα ταξίδια στελεχών των ομάδων στη Γηραιά είναι πολύ συχνά. Εδώ, κρύβεται ο θησαυρός του μπάσκετ, το γνήσιο ταλέντο με τη δυνατότητα να αφομοιώσει το παιχνίδι με τρόπο εξαιρετικό.

Παράλληλα, η άφιξη στην Ευρώπη ικανότατων παικτών από την Αμερική, ανεβάζει το επίπεδο του ανταγωνισμού. Η δε Ευρωλίγκα, το καλύτερο πρωτάθλημα, αυτό με τις συνεχείς αναμετρήσεις, είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό και κοπιαστικό, δεν διαφέρει πολύ σε επίπεδο μετακινήσεων και έντασης από το ΝΒΑ. Οσον αφορά στα τουρνουά ή τις φιλικές κόντρες με συμμετοχή ομάδων του ΝΒΑ, φέρνει κοντά σύνολα και παίκτες με τρόπο που παλαιότερα δεν μπορούσε το συγκεκριμένο να συμβεί.

Ολα αυτά φέρνουν στο προσκήνιο μια νέα πραγματικότητα. Η Ευρώπη λες και… κόβει δρόμο. Και σύντομα, οι εθνικές ομάδες θα κοιτούν στα μάτια κάθε σύνολο που προέρχεται από τις ΗΠΑ.