Η καθημερινότητα της αυτοδυναμίας

Στις βουλευτικές εκλογές κρίνονται τα μεγάλα θέματα. Κυρίως το ζήτημα της κεντρικής διακυβέρνησης που πρέπει να στηρίζεται σε μια σαφή και στέρεη, «δεδηλωμένη» πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο που θα προκύψει από την κάλπη της επόμενης Κυριακής. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν τον κομματικό σχηματισμό που μπορεί να παρατάξει την ικανότερη ομάδα στη λήψη και εφαρμογή των «μεγάλων» αποφάσεων. Εθνική άμυνα και διπλωματική παρουσία, φορολογία και εισοδηματική στήριξη, υγεία και παιδεία, ασφάλεια δικαίου και αποτελεσματικότερη κρατική γραφειοκρατία.

Οσο όμως σημαντικά είναι όλα αυτά, γνωρίζουμε καλά ότι ο ορίζοντας για την επίλυση όσων προβλημάτων τα συνοδεύουν είναι μακρινός. Στο μεταξύ όμως η καθημερινότητα κάθε οικογένειας κυλά σε μια σκληρή ρουτίνα. Η ζωή των πολιτών γίνεται δυσκολότερη είτε επειδή οι ορθοί γενικοί κανόνες δεν εφαρμόζονται, είτε επειδή σε πάμπολλα ζητήματα δεν έχουμε επιλέξει τους ορθούς κανόνες της καθημερινότητας.

Το πιο απλό παράδειγμα αφορά στις συνθήκες που επικρατούν στον… δρόμο. Είτε είσαι πεζός, είτε οδηγός υποφέρεις, όταν δεν κινδυνεύεις, από την πλήρη καταπάτηση όλων, ακόμη και των στοιχειωδέστερων, κανόνων συλλογικής κυκλοφοριακής εξυπηρέτησης. Η, κυριολεκτικά, ζούγκλα της ασφάλτου κοστίζει πανάκριβα σε ζωές (δυστυχώς συνεχώς περισσότερες), τραυματισμούς (ανυπολόγιστους), χρήμα (που κανείς δεν έχει ποτέ καταμετρήσει), ψυχική ηρεμία (που δεν μπορεί να μετρηθεί) και απώλεια (άχρηστη και αδικαιολόγητη) εκατοντάδων χιλιάδων ωρών εργασίας ή σχόλης, εξίσου απαραίτητες και οι δύο. Το αντιπαράδειγμα, για να κάνουμε μια ρεαλιστική σύγκριση, είναι η σιωπηρή επανάσταση σε σημαντικό μέρος της βασανιστικής κρατικής γραφειοκρατίας από την οποία μας απήλλαξε η προηγούμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Πολλά από τα βάσανα της καθημερινότητας των πολιτών και των επιχειρήσεων είναι τόσο γνωστά, τόσο συχνά, τόσο ανόητη η συνέχισή τους, που δεν μπορούμε πλέον να περιμένουμε να αντιμετωπιστούν από το κομμάτι της διοίκησης που έχει την (πρακτικώς πλήρη) ευθύνη. Δήμοι και Περιφέρειες δεν τα καταφέρνουν. Είτε γιατί δεν προσπαθούν, είτε γιατί δεν μπορούν, είτε γιατί δεν θέλουν.

Υπάρχουν όμως ακόμη και πολλά άλλα βασανιστήρια της καθημερινότητας, που αφορούν απευθείας την κεντρική κυβέρνηση δηλαδή τα υπουργεία. Πολλά έχουν ήδη καταγραφεί από ειδικές υπηρεσίες, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, αλλά και αυτές είναι, πλέον, τόσο πολλές και επικοινωνούν τόσο δύσκολα μεταξύ τους, που κανείς δεν κάνει τον κεντρικό λογαριασμό.

Μετά από τόσα πολλά χρόνια κακής πρακτικής απέναντι στα πάρα πολλά προβλήματα της καθημερινότητας είναι απαραίτητο να σχεδιαστεί και να πραγματοποιηθεί μια αυτοδύναμη καταγραφή όλων αυτών των εμποδίων και ελλείψεων. Τη δουλειά αυτή πρέπει να γίνει κεντρικά, δηλαδή να την κάνει η κεντρική κυβέρνηση. Γι’ αυτό επιλέγουν στις εκλογές οι πολίτες να δώσουν την αυτοδυναμία σε έναν πολιτικό σχματισμό, γι’ αυτό αναθέτουν σε έναν αρχηγό και όχι σε «συμμαχίες» τη διακυβέρνηση της χώρας.

Μπορεί η καθημερινότητα να αποτελείται από πολλά «μικρά» προβλήματα, επειδή όμως τα αντιμετωπίζουμε συνεχώς, η ενόχληση που σωρεύεται έχει αποκτήσει τη δική της πολιτική αυτοδυναμία.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος, υποψήφιος βουλευτής ΝΔ στον Νότιο Τομέα Αθηνών