Η μάχη για {LF}το μονοπώλιο της διακίνησης

To ναυάγιο ανοιχτά των ελληνικών ακτών της Πύλου είναι το παιδί του πολέμου μεταξύ του στρατηγού Χαλίφα Χαφτάρ και των διακινητών ανθρώπων της ανατολικής Λιβύης. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς: είναι το παιδί του πολέμου μεταξύ της κυρίαρχης φυλής των διακινητών με επικεφαλής τον στρατηγό Χαφτάρ και τριών μικρότερων λιβυκών φυλών που ασχολούνται με τη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων, που επιμένουν να μη θέλουν να του παραχωρήσουν το μονοπώλιο των «επιχειρήσεων». Ο στρατηγός θέλει να δείξει ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει τη νομιμοποίηση να ελέγξει το παράνομο και κερδοφόρο λαθρεμπόριο που περνάει από τις ακτές της ανατολικής Λιβύης, γράφει η ιταλική εφημερίδα «Reppublica» και αυτό μάλιστα προσπάθησε να ισχυριστεί στην ιταλική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνάντησης με την πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι  στη Ρώμη. Ομως οι άλλες φυλές δεν το δέχονται και επαναστατούν εναντίον του. Οι χαμένοι αυτής της μάχης είναι οι μετανάστες που φθάνουν μέσα από χίλια ζόρια στις λιβυκές ακτές, φορτώνονται βιαστικά σε βάρκες και στέλνονται στη θάλασσα.

Ο δρόμος προς το γρήγορο χρήμα

Ο Χαφτάρ βγήκε από τον εμφύλιο πόλεμο του 2019 άφραγκος. Προσπάθησε να καταλάβει την πρωτεύουσα Τρίπολη, στα δυτικά, συγκρούστηκε με έναν αντίπαλο ισχυρότερο από αυτόν (την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία υποστήριζε τον πρωθυπουργό Ντιμπέιμπα) και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Βεγγάζη με άδεια χέρια και άδεια ταμεία. Για να βγάλει γρήγορα λεφτά, αποφάσισε να μιμηθεί αυτό που συνέβη στη δυτική Λιβύη, όπου η μετανάστευση προς τις ακτές της Ευρώπης αποτελεί επικερδή επιχείρηση εδώ και χρόνια: στην πιο απλή εκδοχή του, η διακίνηση μεταναστών προσφέρει τα χιλιάδες ευρώ που πληρώνουν, και στην πιο περίπλοκη εκδοχή του, η διακίνησή τους επιτρέπει -θεωρητικά – να εξαργυρώνουν τη βοήθεια που έρχεται από τις κυβερνήσεις της Ευρώπης για να σταματήσουν τους μετανάστες. Αν φύγουν οι μετανάστες βγάζω λεφτά, αν δεν φύγουν βγάζω λεφτά ούτως ή άλλως.

Ο στρατηγός Χαφτάρ ελέγχει όλη την ανατολική Λιβύη, εκτός από την περιοχή Μπουτνάν, αυτή όπου βρίσκεται το λιμάνι του Τομπρούκ, από το οποίο έφυγε πριν από πέντε ημέρες το πλοίο που βυθίστηκε κοντά στις ελληνικές ακτές. Το Τομπρούκ ξεφεύγει από το σύστημα επειδή είναι η πατρίδα των Ομπεϊντάτ, μιας λιβυκής φυλής στην οποία ανήκει ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, ο Αγκίλα Σάλεχ. Οι Ομπεϊντάτ συνεργάζονται με δύο φυλές που ελέγχουν τα σύνορα με την Αίγυπτο, τους Κατάν και τους  Χαντούν. Οι τρεις φυλές διαχειρίζονται μέρος της διακίνησης μεταναστών στα ανατολικά σε άμεσο ανταγωνισμό με τον Σαντάμ Χαφτάρ, γιο του στρατηγού και διορισμένο διάδοχό του, ο οποίος θεωρείται ύποπτος ότι διαχειρίζεται ένα άλλο κομμάτι της διακίνησης.

Ο Χαφτάρ επιτέθηκε πριν από 15 ημέρες στις φυλές στο Τομπρούκ και έδιωξε προς τα σύνορα περίπου 1.000 μετανάστες που θα μετέφεραν στην Ευρώπη. Στόχος των Χαφτάρ είναι να αποκτήσουν μονοπώλιο και να προτείνουν στις πρωτεύουσες της Ευρώπης ένα σύμφωνο για τους μετανάστες: χρήματα και βοήθεια με αντάλλαγμα τη διακοπή της διακίνησης. Ο στρατηγός το ξεκαθάρισε: είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για το μεταναστευτικό πρόβλημα. Εκείνος σε κάθε περίπτωση, θα είναι κερδισμένος οικονομικά.

Τώρα, ο Χαφτάρ πρέπει να δείξει ότι έχει τον έλεγχο των διακινητών στο Τομπρούκ.