Τα τρία «όχι» που μας δίδαξαν οι κάλπες

Εάν υπάρχει κάτι που μας δίδαξαν οι εκλογές της 21 Μαΐου είναι τρία όχι. Οχι στον μπαμπούλα. Οχι στα πειράματα. Οχι στην αδιαφορία. Η Νέα Δημοκρατία κατήλθε στις  εκλογές, σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένα από τις αφορμές που εδόθησαν από συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα, επιχειρώντας να πλανηθεί ένας μπαμπούλας πάνω από το ελληνικό πολιτικό φάσμα. Οι συμπολίτες μας μπροστά στο άγχος της «κυβέρνησης των ηττημένων», της «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» έκαναν μια πολιτική επιλογή όχι απαραιτήτως και καθολικά επιβραβεύοντας αλλά προσπαθώντας να αποτρέψουν τα χειρότερα. Είναι πλέον σαφές ότι ο κίνδυνος αυτών των σεναρίων έχει εκλείψει και ως εκ τούτου στις 25 Ιουνίου δεν υπάρχει λόγος να ψηφίσει κανείς φοβούμενος. Αλλωστε ο φόβος στην πολιτική δεν πρέπει να αποτελεί επιλογή. Η πολιτική πρέπει να αποτελεί προσφορά από την πλευρά των  πολιτευομένων και ελπίδα από το μέρος του εκλογικού σώματος.

Την επομένη της 25ης Ιουνίου είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η χώρα θα κυβερνηθεί. Αρα «όχι στον μπαμπούλα» της Νέας Δημοκρατίας γιατί πολύ απλά αυτός ο μπαμπούλας δεν υπάρχει. Σε ό,τι τώρα αφορά το δεύτερο όχι το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ καλεί ανοικτά, καθαρά και δυνατά πλήρως απαλλαγμένοι από οποιαδήποτε πολιτική  ή κοινωνική μνησικακία, χωρίς διάθεση εκδικητικότητας και με μοναδικό οδηγό την ανάγκη του τόπου για αξιόπιστη, υπεύθυνη και σοβαρή αντιπολίτευση όλους εκείνους που εμπιστεύτηκαν άλλες παρατάξεις, οι οποίες διατείνονται ότι  εκφράζουν τον προοδευτικό χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, αυτή τη φορά να κάνουν τη σωστή επιλογή που είναι η παράταξή μας. Τόσο ιστορικά όσο και στον ενεστώτα πολιτικό χρόνο η παράταξη του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής είναι εκείνη που εκφράζει αυθεντικά τον χώρο και που μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων για να προστατεύσει τα συμφέροντα των συμπολιτών και της πατρίδας με τον πιο προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό και πατριωτικό τρόπο. Το δεύτερο όχι λοιπόν, είναι άρνηση στα πειράματα στο Κέντρο και την Κεντροαριστερά. Ολοι οι δημοκράτες πολίτες να γυρίσουν στο σπίτι τους. Είμαστε εδώ και τους περιμένουμε. Κυρίως τους υποσχόμαστε ότι και θέλουμε και μπορούμε να τους εκφράσουμε γνήσια.

Το τρίτο όχι έχει να κάνει με την αποχή. Η 21η Μαΐου έδειξε έναν δρόμο. Ο δρόμος όμως αυτός δεν έχει φτάσει στον προορισμό του και για να φτάσει στον πιο σωστό και στον πιο συμφέροντα προορισμό πρέπει να πούμε όχι στην αποχή και να προσέλθουμε μαζικά στις κάλπες. Για κάποιους είναι πιο εύκολο και για κάποιους είναι πιο δύσκολο ακόμη και πρακτικά, παραδείγματος χάρη για τους ετεροδημότες. Κατανοώ και την κούραση και τις συνθήκες. Νομίζω όμως ότι αξίζει τον κόπο να ασκήσουμε όσοι περισσότεροι γίνεται το δημοκρατικό μας δικαίωμα.

Μπροστά μας έχουμε το καλοκαίρι αλλά λίγο πριν οφείλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη της συμμετοχής. Οπως άλλωστε «διδάσκει» ο αλεξανδρινός ποιητής, με την αντίθετη βεβαίως κατεύθυνση, «σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι να πούνε». Στις 25 Ιουνίου ας πούμε τα μεγάλα όχι και ας προχωρήσουμε μπροστά «στην τιμή και στην πεποίθησή» μας.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι πρώην υπουργός, υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ