Η μάχη του νέου {LF}με το παλιό…

Σπουδαία ημέρα η σημερινή για το Ρολάν Γκαρός. Θα έλεγε κάποιος πως εδώ ισχύει η ρήση «το τένις στα καλύτερά του». Για πρώτη φορά, εδώ και χρόνια, δεν υπάρχει ο παίκτης-φόβητρο στο χώμα, ο Ράφα Ναδάλ. Αρα, ανοίγει ο δρόμος για τους υπόλοιπους; Κάπως έτσι παρουσιάζεται η όλη κατάσταση με την εξής επισήμανση: βλέπουμε τη μάχη του «νέου» με το «παλιό», δηλαδή από τη μία πλευρά τον Νόβακ Τζόκοβιτς και από την άλλη το σύνολο των τριών παικτών που συμπληρώνουν την τετράδα των ημιτελικών: τον Κάρλος Αλκαράθ, τον Κάσπερ Ρουντ και τον Σάσα Ζβέρεφ.

Ηταν η άποψη αρκετών πως για να δοθεί η σκυτάλη στη νέα γενιά, έπρεπε να φύγει από τη μέση η παλιά φουρνιά του τένις. Ο Φέντερερ αποσύρθηκε. Ο Ναδάλ ανακοίνωσε πως θα πει αντίο το ’24 και επί του παρόντος πασχίζει να επανέλθει, να ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμού. Ο δε Νόλε, μόλις πριν από λίγες ημέρες συμπλήρωσε τα 36 του χρόνια και άρα βαδίζει προς τη δύση της καριέρας του. Σωστά όλα αυτά, αλλά δεν μοιάζει γοητευτικό κάποιος εκ των τριών να εκθρονίσει τον Τζόκοβιτς, ενόσω ο σέρβος τενίστας βρίσκεται ακόμη στην κορυφή; Με την έννοια πως έχει τις περισσότερες κατακτήσεις γκραν σλαμ (22) και όχι επειδή βρίσκεται στο Νο1 της κατάταξης. Εκεί, απολαμβάνει τις δάφνες του ο Αλκαράθ, ένας τυφώνας των κορτ που πρώτα…υπνώτισε τον Τσιτσιπά στο ματς των προημιτελικών και ακολούθως τον άφησε εκτός μάχης με τρόπο εμφατικό, με ένα στυλ που λίγες φορές έχουμε δει, σχεδόν ισοπεδωτικός ήταν ο ισπανός αθλητής. Μπορεί, άραγε, να επαναλάβει κάτι αντίστοιχο απέναντι στον φημισμένο αντίπαλό του; Αυτό το τετ-α-τετ θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και δεν αποκλείεται να δούμε μάχη αρκετών ωρών έως ότου βγει ο ένας φιναλίστ.

Υπάρχει όμως και το έτερο ζευγάρι. Ο Σάσα Ζβέρεφ, ο γερμανός τενίστας με τον σοβαρό τραυματισμό την περασμένη σεζόν στο γαλλικό όπεν, επανέρχεται δριμύτερος. Ασταμάτητος και πιεστικός σε κάθε φάση του παιχνιδιού του. Είναι ικανός να φτάσει έως τον θρίαμβο και να θυμίσει το ταλέντο που πολλοί είχαν διαπιστώσει νωρίς αλλά λες και κάπου κρυβόταν; Ο αντίπαλός του, ο Κάσπερ Ρουντ, δεν φαντάζει αμελητέα ποσότητα, μολονότι δεν έχει το ηχηρό όνομα. Ενδεικτικό, ωστόσο, της αξίας του Νορβηγού είναι πως πέρυσι έφτασε στον τελικό τόσο του Ρολάν Γκαρός όσο και του αμερικάνικου όπεν.

Δύο κόντρες με σημαίνουσα σημασία. Και σίγουρα με θέαμα που θα αποζημιώσει το κοινό.