Ολοι αποτελούν μέρος {LF}του προβλήματος

Τροχαία δυστυχήματα, φαινόμενο το οποίο επαναλαμβάνεται πολλές δεκαετίες, συνεχίζεται στις μέρες μας με τον ίδιο ρυθμό και σίγουρα, εάν δεν αλλάξουμε νοοτροπία, θα το βρίσκουμε μπροστά μας κάθε χρόνο. Μιλάμε για συμπεριφορές ριζωμένες για τα καλά στο DNA μας, οι οποίες περνούν από πάππου προς πάππο, μέσω των προσλαμβανόμενων εικόνων κατά τη διάρκεια της νηπιακής και παιδικής ηλικίας. Τα παιδιά αντιγράφουν τα πρότυπά τους, που είναι ο μπαμπάς και η μαμά καθώς και οι υπόλοιποι συγγενείς και φίλοι, οι οποίοι με τις πράξεις τους διαμορφώνουν τις συμπεριφορές των παιδιών, τις οποίες και εκείνα με τη σειρά τους θα μεταδώσουν στις επόμενες γενιές.

Ανόητοι, δεν έχουν τον νου τους δηλαδή, νομίζουν πως τα ξέρουν όλα, ενώ δεν γνωρίζουν ότι δεν γνωρίζουν κι αντιμετωπίζουν τη δυσκολότερη και πιο επικίνδυνη δραστηριότητα του 24ώρου ως μια εύκολη, ανώδυνη και ασήμαντη διαδικασία. Με λίγα λόγια, μας λείπει η κουλτούρα και η οδική (και όχι μόνον) παιδεία. Με αυτήν την αντιμετώπιση, δημιουργούμε τη μέγιστη τραγωδία, σκοτώνοντας κατά κύριο λόγο νέους ανθρώπους, αγόρια και κορίτσια 15 – 40 ετών, οι οποίοι εκτός από παραγωγικοί (πληρώνουν φόρους, ασφάλιστρα) είναι και αναπαραγωγικοί (κάνουν παιδιά). Χάνεται δηλαδή η ραχοκοκαλιά της χώρας με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μια χώρα γερόντων. Μιλάμε για γενοκτονία. Περισσότεροι από 1.000 νεκροί ετησίως, 1.500 σοβαρά τραυματισμένοι (ακρωτηριασμοί, αναπηρίες) και περισσότεροι από 3.500 χιλιάδες ελαφρά τραυματίες είναι ένας απολογισμός που σοκάρει.

Επίσης, πρέπει να υπολογίσουμε και τις οικογένειες που χάνουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα ή πρέπει να τα φροντίσουν για μήνες ή ακόμα και για χρόνια και βρίσκονται βυθισμένες σε ένα βαρύ εθνικό πένθος. Παράλληλα με τον φόρο αίματος, σπαταλάμε και δισεκατομμύρια ματωμένα ευρώ από τα τροχαία δυστυχήματα για νοσοκομεία, θεραπείες, κέντρα αποκατάστασης, ασφάλειες, απώλειες ενεργών – παραγωγικών νέων, ανταλλακτικά, επισκευές κ.ά. Μεγάλο πλήγμα και για την υπερηφάνεια μας, μιας και βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις τις Ευρώπης, στα θέματα οδικής και όχι μόνον συμπεριφοράς των πολιτών και της πολιτείας, με περισσότερους νεκρούς αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας και κριτικές για τις χειρότερες συνθήκες να οδηγεί ή ακόμα και να κυκλοφορεί κανείς πεζός. Ταξιδιωτικές οδηγίες άλλων χωρών πλήττουν και το τουριστικό προϊόν μας, συμβουλεύοντας τους πολίτες τους να μην ταξιδεύουν στην Ελλάδα με αυτοκίνητο ή άλλο μεταφορικό μέσο, διότι είναι ένα άκρως επικίνδυνο περιβάλλον, με τριτοκοσμικές, επιθετικές συμπεριφορές.

Μέγιστο εθνικό θέμα, λοιπόν, και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, με σοβαρότητα και συνέπεια, αμέσως, διαμορφώνοντας ένα πιο φιλικό και ασφαλές περιβάλλον, ώστε να γλιτώσουμε τουλάχιστον τις επόμενες γενιές. Ολοι αποτελούν μέρος του προβλήματος: οδηγοί, αναβάτες, ποδηλάτες, πεζοί κ.ά. Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν και να συνειδητοποιήσουμε ότι ο πιο εύκολος τρόπος να χάσουμε τα πάντα – τη ζωή, την οικογένεια, τα παιδιά, την υγεία, την αρτιμέλεια, την ευτυχία μας – είναι ένα τροχαίο δυστύχημα. Ας αλλάξουμε νοοτροπίες, ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας, ας ανεβάσουμε την αυτοεκτίμησή μας ώστε να αναλάβουμε την ατομική μας ευθύνη που είναι απαραίτητη για την επίτευξη της συλλογικής. Τον νου μας και να φροντίζουμε να γυρίζουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Ο Κωνσταντίνος Ιαβέρης είναι εκπαιδευτής Οδικής Συμπεριφοράς και οδηγός αγώνων