Ψήφος εμπιστοσύνης στην Πλατεία Ομονοίας και τις γειτονιές της

Σαν τη βροχή στην έρημο προσμένουν κάτοικοι και καταστηματάρχες την ολοκλήρωση των πρότζεκτ που βρίσκονται στα σκαριά πέριξ της Ομόνοιας και αφορούν δημιουργία συγκροτημάτων μόνιμης κατοικίας. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις το ξενοδοχείο Ελλάς στην 3ης Σεπτεμβρίου, τα παλιά γραφεία της «Απογευματινής» στη Φειδίου και φυσικά το Μινιόν στην Πατησίων που θα περιλαμβάνει και 45 διαμερίσματα στην πίσω πλευρά, σε γωνιακό κτίριο επί των πεζοδρόμων Δώρου και Σατωβριάνδου, τα οποία αναμένεται να παραδοθούν έναν χρόνο μετά το εμπορικό κομμάτι, το καλοκαίρι του 2025. Στο άκουσμα του στοιχήματος για επανακατοίκηση της Ομόνοιας στο άμεσο μέλλον, κάποιοι παραμένουν επιφυλακτικοί, φοβούμενοι τον μπαμπούλα του Airbnb, ενώ άλλοι δηλώνουν περισσότερο αισιόδοξοι. Ωστόσο, όλοι παραδέχονται πως δεν αρκεί ένα Μινιόν για να φέρει την άνοιξη στην πολύπαθη Ομόνοια καθώς θα χρειαστούν και άλλες παρεμβάσεις για να υποστηρίξουν όσους την επιλέξουν για μελλοντική γειτονιά τους. Οπως επίσης όλοι συμφωνούν πως άπαξ και γίνει η αρχή, τότε όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

Μεγάλες επενδύσεις. «Το βρίσκω πολύ θετικό», αναφέρει στα «ΝΕΑ», από το κατάστημα ένδυσης επί της 3ης Σεπτεμβρίου 1, ο έμπορος και μέλος του ΔΣ του ΕΣΑ Σταύρος Γεωργακόπουλος. «Εχουμε ακόμα θεματάκια που βαίνουν προς λύση. Σίγουρα όμως βρισκόμαστε λίγο πριν χαράξει μια νέα μέρα. Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια παραμένουν πρόβλημα και ένα από αυτά ήταν και το Μινιόν. Οταν επαναλειτουργήσει, θα αλλάξει ολόκληρη την περιοχή. Τελευταία, έχουν γίνει βήματα, αυξήθηκε η αστυνόμευση, φτιάχτηκε η πλατεία και οι μεγάλες επενδύσεις έφεραν αλλαγή ανθρωπογεωγραφίας, καθαριότητα και περισσότερο φωτισμό τη νύχτα». Με αφετηρία την Πλατεία Ομονοίας και κατά μήκος της 3ης Σεπτεμβρίου και της Πατησίων, η προσθήκη νέων επενδύσεων – ξενοδοχεία, καταστήματα, καφετέριες – είναι παραπάνω από εμφανής, δημιουργώντας σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, αντιθέσεις εξωφρενικές καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που μια υπερσύγχρονη ξενοδοχειακή μονάδα γειτνιάζει με ένα κουφάρι παλιών γραφείων, προκαλώντας την απορία τουριστών που περνούν απ’ έξω με τα κινητά ανά χείρας, έτοιμοι για ένα ινσταγκραμικό κλικ. «Εμείς έχουμε θέσεις πάρκινγκ για μόνιμους κατοίκους, εφόσον έρθουν», σχολιάζουν από το πολυώροφο πάρκινγκ της Χαλκοκονδύλη.

Χρειάζονται παρεμβάσεις. Στη Στοά Φέξη, ακριβώς απέναντι από τη μελλοντική είσοδο του Μινιόν, ο Ηλίας, έμπορος, 55 ετών, έχει ήδη μάθει τα ευχάριστα. «Σαράντα χρόνια το περιμένουμε. Οταν έκλεισε το Μινιόν, ξεκίνησε η υποβάθμιση της περιοχής. Αν έχει και κατοικίες που λένε, θα φέρει και νέα επιχειρηματικότητα. Εδώ η γειτονιά σηκώνει πολλά. Από εκεί που βλέπεις ένα σουπερμάρκετ, μπορεί να δεις δέκα. Και θα αναγκαστούν και οι γύρω να ανακαινίσουν», αναφέρει και αναπολεί την εποχή που έδινε ραντεβού με τους φίλους του για καφέ στον τελευταίο όροφο του θρυλικού πολυκαταστήματος. «Ωραίες εποχές», σχολιάζει κοιτώντας ψηλά προς το κουκουλωμένο κτίριο απέναντί μας. «Η επανακατοίκηση της περιοχής της Ομόνοιας είναι μια διαδικασία που θέλει βάθος χρόνου. Χρειάζεται να προηγηθούν μεγάλες παρεμβάσεις σε πολεοδομικό επίπεδο και πολιτικές αποφάσεις για υπάρχουσες χρήσεις», σημειώνει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ) Δημήτρης Ξηνομυλάκης, προσγειώνοντας κάπως απότομα τις προσδοκίες για γρήγορα αποτελέσματα.

Οχι Airbnb. Μισό αιώνα κάτοικος Πλατείας Καλλιγά και μέλος του ΕπιΜΕΝΟΥΜΕ Πατησίων, η Αγγελική Τσέλιου αναγνωρίζει ότι στο κομμάτι από Ομόνοια μέχρι Πεδίον του Αρεως «η εικόνα ίσως είναι λίγο καλύτερη συγκριτικά με τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης». Δυσκολεύεται να πιστέψει, όμως, πως θα γίνουν κατοικίες που δεν θα διατεθούν για Airbnb. Οταν την ενημερώνω για την περίπτωση του Μινιόν και την εκπεφρασμένη δέσμευση για κατοικίες που θα αφορούν μόνιμους κατοίκους και όχι Airbnb – ώστε να αλλάξει εικόνα η γειτονιά, όπως λένε, να έχει ζωή όλο το 24ωρο και όχι μόνο από τα γραφεία μέχρι τις 6 και από τα καταστήματα ως τις 9 -, η ίδια απαντά: «Μακάρι. Αυτό είναι ονειρεμένο. Εμένα η Ομόνοια, αν ήμουν 20 χρονών, δεν θα με προσέλκυε για να φτιάξω το τσαρδί μου. Είναι πολλές οι παράμετροι για να φτιαχτεί μια γειτονιά, σχεδιασμός για πράσινο, ανάκτηση δημόσιου χώρου. Ισως δεν μπορώ να τη φανταστώ γιατί αυτή τη στιγμή στα μάτια μου υπάρχει ένα γκρίζο γύρω από την Ομόνοια. Μακάρι όμως να αποκτήσει κατοίκους πραγματικούς. Και η Δώρου είναι ένας ήσυχος δρόμος».