Στη Βουλή άνευ εξετάσεων {CR}

Παρακολουθώ το μαλλιοτράβηγμα στην Αριστερά για τις ευθύνες της ήττας και παίρνω το θάρρος να προτείνω μια μικρή μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος, με την οποία θα λυθεί, είμαι βέβαιος, το φαινόμενο της εμφύλιας διαμάχης στην Αριστερά, καθώς εξαλείφει την αιτία που προκαλεί τους εμφυλίους.

Να ξεκινήσω όμως με την περιγραφή της κατάστασης, διότι το μέγεθος της σφαλιάρας είναι ιστορικό, έπεσε «με φόρα» και ακόμη επικρατεί παραζάλη σε εκείνους που την έφαγαν. Βλέπουμε λοιπόν τον Βαρουφάκη να βάζει την ήττα «κάτω από το μικροσκόπιο της αυστηρής αυτοκριτικής», όπως το έθεσε, για να διαπιστώσει ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για τον αποκλεισμό του κόμματός του από τη Βουλή. Ο δε Τσίπρας, από την πλευρά του, κατηγορεί όλους τους άλλους επειδή υπήρχαν και πήραν ψήφους. (Παρεμπιπτόντως, είδατε τα κακά της πολυφωνίας; Ερχεται ο άλλος ακάλεστος, αρέσει περισσότερο στον κόσμο και σου παίρνει τις ψήφους. Τις δικές σου τις ψήφους ο αγύρτης! Ενώ στο μονοκομματικό κράτος δεν έχει τέτοιους περισπασμούς ο λαός, αλλά ούτε κι εσύ κινδύνους ως τιμονιέρης και πατερούλης…)

Αυτοί οι δύο, Τσίπρας και Βαρουφάκης, τρώγονταν μεταξύ τους για όλα εκείνα τα οποία στην πραγματικότητα τους ενώνουν άρρηκτα και διά παντός: τρώγονταν για το παρελθόν. Την ίδια ώρα η μεν Πλεύση Ελευθερίας από τα αριστερά, το δε ΠΑΣΟΚ από τα δεξιά έπαιρναν ψηφοφόρους και από τους δύο. Μα είχε νόημα; Οχι βέβαια και το έδειξε το αποτέλεσμα. Αφού αυτοί οι δύο ανήκουν μαζί! Είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον, κατά την ωραία παροιμιώδη έκφραση. Είναι γεννημένοι για την καταστροφή, που λέει το ρεμπέτικο άσμα – με τη Γεροβασίλη στο φόντο να ρίχνει τις γυροβολιές της. Ξέχασαν τι ωραία τα κατάφεραν μαζί εκείνο το πρώτο και αλησμόνητο κυβερνητικό εξάμηνο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Επιτέλους, ας σοβαρευτούν για να ξανασμίξουν. Εχουν καταντήσει πια να θυμίζουν εκείνα τα ζευγάρια που τρώγονται, ενώ όλοι οι φίλοι τους ξέρουν ότι στο τέλος δεν μπορεί ο ένας χωρίς τον άλλο.

Πάμε τώρα στη μεταρρύθμιση, η οποία απομακρύνει την ανισότητα μεταξύ των δυνάμεων της Αριστεράς. Ποια είναι η πηγή της ανισότητας και, συνεπώς, της έριδας; Η κατά κάποιον τρόπο βαθμολόγηση των επιδόσεών τους με βάση τον αριθμό των ψήφων. Πολύ απλά, εγώ μπαίνω, εσύ δεν μπαίνεις, άρα εγώ είμαι ανώτερός σου. Οχι! Λάθος! Αν όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, από πού κι ως πού να μην είναι ίσα μεταξύ τους και τα κόμματα της Αριστεράς; Επομένως, καταργούμε τις εκλογές για τα κόμματα της Αριστεράς. Θα καταθέτουν κατάλογο υπογραφών, θα ελέγχεται εξονυχιστικά και βάσει αυτού θα κατανέμονται οι έδρες, ώστε όλοι να παίρνουν και να εκπροσωπούνται. Φυσικά, ο αριθμός των βουλευτών δεν θα είναι σταθερός, θα επεκτείνεται αναλόγως του αριθμού κομμάτων και κομματιδίων της Αριστεράς. θα υπάρξει πρόβλημα χώρου, αλλά η Βουλή έχει τεράστιο κήπο, τσαντίρια βρίσκονται και η περιθωριακή Αριστερά αγαπά το κάμπινγκ.

Η απλή και άδολη του μύθου, που αποσκοπούσε στο ίδιο, δεν δούλεψε. Απέτυχε και γύρισε μπούμερανγκ στην Αριστερά. Ομως η άνευ εξετάσεων εισαγωγή στη Βουλή, την οποία προτείνω, όχι μόνο λύνει το πρόβλημα της διχόνοιας για την Αριστερά, αλλά και το ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημά της, το πραγματικό πρόβλημά της, που είναι η δημοκρατία ως πολιτικό σύστημα. Οπως η κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, στο όνομα της ισότητας, καθώς και η πανσπερμία σχολών ανά την επαρχία σκότωσαν το πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, παρομοίως ο πληθωρισμός εκπροσώπησης θα σκοτώσει τη δημοκρατία, για να ησυχάσουν οι εχθροί της…

ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΛΥΣΕΙΣ

Υπάρχουν πρόσωπα στον δημόσιο βίο των οποίων ο οργανισμούλης το τραβάει το δούλεμα. Τους τρέφει το δούλεμα ή τρολάρισμα, κατά τον όρο της μόδας, ώστε όταν κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, επειδή π.χ. πολύ μεγαλύτερα πράγματα συμβαίνουν στον κόσμο, αυτοτρολάρονται για να τους θυμηθεί το κοινό τους. Τους λίγους που ανήκουν στην κατηγορία αυτή τους σέβομαι ιδιαιτέρως, εκ της επαγγελματικής μου ιδιότητος, για όλη τη βοήθεια που μου προσφέρουν υπάρχοντας. Μια τέτοια προσωπικότητα είναι και ο Ευάγγελος Αντώναρος, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να προσφέρει λύσεις (sic), παρά την εκλογική πανωλεθρία του κόμματος που υιοθέτησε και τις λύσεις του και τον ίδιο ως υποψήφιο. Φτάνει, λοιπόν. Ως εδώ. Οι υπηρεσίες που προσέφερε ως Ανθυποκαμμένος του Τσίπρα μας έχουν αφήσει όλους άφωνους! Τι περισσότερο να προσφέρει; Ας ξεκουραστεί λιγάκι, το έχει ανάγκη. Η πνευματική εργασία κουράζει…