Μια νέα ακροδεξιά απειλή

Στις 28 Μαΐου 2016, ο πρόεδρος της Ρωσίας επισκέφτηκε το Αγιον Ορος. Τον περίμεναν στις Καρυές ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Ηταν πολύ συγκινημένοι, και το έδειξαν στις προσφωνήσεις τους. Ο Νίκος Κοτζιάς, μάλιστα, μίλησε για «την πνευματικότητα της χριστιανοσύνης σε μια εποχή κρίσης» που «μας διδάσκει τον διάλογο και την αναζήτηση έχοντας σαν θεμέλιό του τους ηθικούς κανόνες της θρησκείας». Ο Πούτιν, από τη δική του πλευρά, είχε δώσει έμφαση «στις ηθικές βάσεις και τις ηθικές αξίες». Ολα πολύ ωραία και πολύ ηθικά από τον «σταρ του αντιδυτικισμού», όπως τον είχα περιγράψει τότε ως απεσταλμένος των «ΝΕΩΝ», ο οποίος βρήκε ευκαιρία να μείνει μερικές ώρες στο «ρωσικό» μοναστήρι του Ορους.

Για τη Ρωσία του Πούτιν, η θρησκεία είναι ανέκαθεν ένας τρόπος εισβολής της ρωσικής πολιτικής σε ζώνες επιρροής, όπως θεωρείται η Ελλάδα. Οι προσπάθειες διείσδυσης της ρωσικής προπαγάνδας στη χώρα είναι συνεχείς – πρόσφατα συζητήθηκε η απόπειρα του ολιγάρχη Μαλοφέγεφ, ο οποίος προσπάθησε να κάνει μια επένδυση 10 εκατομμυρίων ευρώ και στην Ελλάδα, να δημιουργήσει ένα φιλορωσικό δίκτυο ΜΜΕ.

Η απόπειρα του Μαλοφέγεφ, που είχε τη στήριξη θυλάκων του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, δεν τελεσφόρησε. Αλλ’ η Ρωσία, προφανώς, δεν σταμάτησε την προσπάθεια διείσδυσης στην ελληνική πολιτική σκηνή – προσπάθεια που τη συμμερίζονται ομοθύμως δύο τουλάχιστον κοινοβουλευτικά κόμματα, το ΚΚΕ (που επιμένει να ταυτίζεται με τη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Ουκρανία) και η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου (ο οποίος μοιράζεται και στοιχεία ιδεολογικής ταυτότητας που παραπέμπουν στον Πούτιν). Οι εκλογές της 21ης Μαΐου ανέδειξαν ακόμα ένα κόμμα με ατζέντα φιλοπουτινική και ρίζες στο Αγιον Ορος, σε μονές που χρηματοδοτούνται από τη Ρωσία. Ενα κόμμα με υποστήριξη από την Εκκλησία (κύκλοι της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, όπου ο Ανθιμος ελλείπει, τη δίνουν αμέριστα), τη Νίκη – που παραλίγο να μπει στη Βουλή και, επειδή έχει ρεύμα στην περιοχή της Ακροδεξιάς αλλά και παραεκκλησιαστικών κύκλων, θα το αποπειραθεί στις επόμενες εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Ο επικεφαλής της Νίκης, ο θεολόγος Δημήτρης Νατσιός, στις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, προσπαθεί να αφήσει το κόμμα εκτός του κομματικού χάρτη, και το περιγράφει ως «δημοκρατικό πατριωτικό κίνημα» ή κόμμα της Ρωμιοσύνης. Το βράδυ των εκλογών έκανε μνεία στην Παναγιά και «στην ιστορία μας». Μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα της Νίκης, πάντως, λύνει πολλές απορίες. Η ιδεολογία της: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Παράδοση, γεννάτε γιατί χανόμαστε, γλώσσα της ισχύος απέναντι στην Τουρκία, ορθοδοξία απέναντι στο «μουσουλμανικό τόξο». Ψεκασμένες θεωρίες για τα εμβόλια, προώθηση ενός «ενάρετου τρόπου ζωής»… Συνολικά, η τυπική ατζέντα της Ακροδεξιάς.

Δεν μοιάζει, βεβαίως, με άλλα ακροδεξιά κόμματα. Ο Νατσιός είναι εγγράμματος, δεν αλληλογραφεί με τον Χριστό, όπως ο Βελόπουλος. Ωστόσο, στο ίδιο ακροατήριο απευθύνονται. Με κοινούς στόχους. Γι’ αυτό, άλλωστε, όσοι επένδυαν στον Βελόπουλο, σε άλλους αντισυστημικούς χώρους όχι απαραιτήτως της Δεξιάς, ή και στον Κασιδιάρη, θα ρίξουν την επιρροή τους στην εκλογή της Νίκης. Μια όσο το δυνατόν πολυκομματική Βουλή είναι ο μόνος τρόπος σε συμφέροντα που, ελλείποντος του ΣΥΡΙΖΑ, επενδύουν στο «αντισύστημα» για να κοντύνουν τον Μητσοτάκη, να του στερήσουν τη δυνατότητα να πολιτευτεί προγραμματικά χωρίς εμπόδια την επόμενη τετραετία. Θα έχει ενδιαφέρον πώς θα απαντήσει προεκλογικά η ΝΔ σε αυτή την προσπάθεια.