Σταθερότητα Ή μπάχαλο;

Οι τελευταίες ημέρες της προεκλογικής περιόδου αποδεικνύονται αποκαλυπτικές για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η προεκλογική εκστρατεία του έφερε την αντιπαράθεση στα θέματα του 2019 και, ιδίως, στο δίλημμα σταθερότητα ή μπάχαλο; Είναι η εύλογη κατάληξη μιας εκστρατείας που, ακόμα μια φορά, στηρίχτηκε στην παραμορφωμένη ανάγνωση της πραγματικότητας από το κόμμα, στην εχθροπάθεια απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και σε συνειδητή άρνηση να περιγραφεί η επόμενη μέρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού στο κομματικό επιτελείο πίστεψαν ότι αρκούσε να δαιμονοποιήσουν τον αντίπαλό τους.

Από τις σπασμωδικές κινήσεις τους των τελευταίων ημερών καταλαβαίνω ότι, τελικά, κάτι τέτοιο δεν ήταν αρκετό. Από τέτοιες σπασμωδικές κινήσεις δεν εξαιρείται ούτε ο πρόεδρος, ο Αλέξης Τσίπρας. Οι απειλές για προανακριτική επιτροπή με αντικείμενο τις υποκλοπές, ουσιαστικά η προσαρμογή σε πιο μαλακή εκδοχή της πρόθεσης για κυβέρνηση ειδικού σκοπού που αποδοκιμάστηκε από πολλούς, ενέχει μια πολύ σοβαρή παρενέργεια: την απομάκρυνση από το πεδίο των πραγματικών προβλημάτων της χώρας, που ουσιαστικά είναι δύο, η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός, και η επιστροφή σε ένα κλίμα μιζέριας και αυτοαναφορικότητας, ένα κλίμα χαμηλού εμφυλίου και ρεβανσισμού. Ο Τσίπρας επενδύει ακόμα μια φορά στο μίσος και στο μπάχαλο.

Ανάλογη επένδυση συνιστά και η πρόσκληση προς οπαδούς και ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπό κανονικές συνθήκες, τα κόμματα είναι λογικό να επιδιώκουν την προσέλκυση ψηφοφόρων ενός εξτρεμιστικού ακροδεξιού κόμματος, οι πρωτεργάτες του οποίου καταδικάστηκαν ως μέλη εγκληματικής συμμορίας. Αλλά η πρόσκληση των ψηφοφόρων των ναζί από τον Τσίπρα δεν διεκδικεί παραπλανημένους ψηφοφόρους για λογαριασμό της δημοκρατίας. Θέλει να τους πείσει ότι δεν είναι αντισυστημικό να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή, αντισυστημικό είναι να ψηφίζεις ΣΥΡΙΖΑ. Τους κλείνει το μάτι, στον ΣΥΡΙΖΑ, τους λέει, θα βρείτε το κατάλληλο κλίμα για να υπονομεύσετε τον κοινοβουλευτισμό (αυτός είναι «το σύστημα»). Γι’ αυτό φαίνεται αρνήθηκε, μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, να καταθέσει υπόμνημα κατά του κόμματος Κασιδιάρη. Επειδή έλπιζε να πιάσει τα πράγματα απ’ την αρχή, από το 2011 και το Σύνταγμα των Αγανακτισμένων. Σαν να λέει ο Τσίπρας στους χρυσαυγίτες: τώρα που η Πάνω Πλατεία έχει προβλήματα, ελάτε μαζί μας στην Κάτω Πλατεία.

Πολύ ωραία πρόσκληση. Κάποιος, μόνο, να το πει στα μέλη που πιστεύουν ότι η ΝΔ είναι ακροδεξιά χούντα επειδή στελέχη της είναι ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο Βορίδης και ο Πλεύρης, σε όσους αναρτούσαν σηματάκια στο Ιντερνετ που έλεγαν ότι «δεν είναι αθώοι», στη Μάγδα Φύσσα που την αγκάλιαζαν δακρυσμένα ακόμα και πρόσωπα από το περιβάλλον του προέδρου Τσίπρα.

Στο μεταξύ, και μέσα στη σύγχυση, ερωτώμενος από τον Γεωργιάδη, ο Γιώργος Κατρούγκαλος (κι αυτός ξεκίνησε πολιτική καριέρα από τα τραπεζάκια του Συντάγματος, πλάι σε Τσακαλώτο και Βαρουφάκη) εξήγησε ότι, ναι, χρήματα του ακοστολόγητου προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν και από επιστροφή καταργημένων φόρων στους ελεύθερους επαγγελματίες. Φρίκαραν οι ενώσεις τους και άρχισαν να διαμαρτύρονται, οπότε παρενέβη ο Τσίπρας και, αφού ανάγκασε τον Κατρούγκαλο σε αποχώρηση, προσπαθεί να μας καθησυχάσει παραπέμποντας ακόμα μια φορά στο λεφτόδεντρο. Απαραίτητο, ενόσω κυνηγάει να βάλει φυλακή τον Μητσοτάκη, διότι θα αρχίσει ξανά το γνωστό παιχνίδι με τις αγορές να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους στη χώρα και θα κυριαρχεί το γνωστό κλίμα που ευνοεί ο ΣΥΡΙΖΑ: το μπάχαλο.

Την Κυριακή ψηφίζουμε. Ακόμα μια φορά, σε εκλογές καθοριστικές για το μέλλον της χώρας. Το δίλημμα είναι σαφές: σταθερότητα ή μπάχαλο;