Από το ανέξοδο στο αδιέξοδο, μια κάλπη δρόμος

Στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι φθηνός λαϊκισμός αποδείχθηκε πανάκριβος. Από το «Go back madame Merkel», στα σχέδια «εφόδου» στην Τράπεζα της Ελλάδος και εκτύπωσης δραχμών στη Ρωσία, μέχρι το «Οχι» του δημοψηφίσματος που εφαρμόστηκε ως «Ναι», αυτό που τελικά συνέβη ήταν μία οδυνηρή συνθηκολόγηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ με την πραγματικότητα. Οδυνηρή για κάθε Ελληνίδα και Ελληνα, που επωμίστηκε σκληρά μέτρα, εν τέλει όμως όχι και για τον ίδιο. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν δείχνει να διδάχθηκε κάτι από όσα συνέβησαν, ούτε από τη βαριά εκλογική ήττα που υπέστη, καθώς εξακολουθεί να επενδύει στο ψέμα και τον φθηνό λαϊκισμό.

Θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς ότι στην πολιτική και στη δημοκρατία μας ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και ό,τι πιστεύει. Αυτό που συμβαίνει όμως με τον εμπαιγμό των μαθητών, που σε έναν μήνα δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις, με την εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, δεν αφορά απλώς την ουσία της υπόθεσης. Συνιστά πολιτική αθλιότητα και χυδαιότητα.

Βλέποντας την περίφημη αφίσα του κόμματος με το σύνθημα «Θες από φέτος πανελλαδικές χωρίς ελάχιστη βάση εισαγωγής #πάμε κάλπη» ομολογώ πως αρχικά σκέφθηκα πως ήταν μέρος εκστρατείας των γνωστών-αγνώστων επαγγελματιών «τρολ» του Διαδικτύου, και όχι καμπάνια κόμματος που ζητεί την ψήφο του λαού.

Βέβαια δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει την εργαλειοποίηση της αγωνίας, την άσκηση ψυχολογικής βίας στον μαθητή, ο οποίος εδώ και δύο χρόνια αγωνίζεται να προετοιμαστεί για τις πανελλαδικές εξετάσεις που θα δώσει σε λίγες μέρες και το μόνο που προσπαθεί τώρα είναι να είναι ήρεμος και απερίσπαστος.

Μα γιατί, τότε, δεν το κάνουν ακόμη πιο ξεκάθαρο το σύνθημα, «Δώσε και λευκή κόλλα χαρτί, εμείς θα σε κάνουμε φοιτητή». Προς άγραν ψήφων όλα επιτρέπονται; Και μετά, το επόμενο σύνθημα θα είναι «αν δυσκολεύεσαι να περάσεις τα μαθήματα στη Σχολή, υπάρχει κι άλλος δρόμος, κρατάς όμηρο τον καθηγητή»;

Τα παιχνίδια του ΣΥΡΙΖΑ με την παιδεία, η επένδυση στο μπάχαλο, η ηθική νομιμοποίηση των τραμπουκισμών, ο στιγματισμός της αριστείας, προσβάλλουν βάναυσα τους νέους που εμπιστεύονται στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο το μέλλον τους, συνιστά ύβρι στις θυσίες των οικογενειών τους και περιφρόνηση στον έλληνα φορολογούμενο.

Η θέσπιση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, πέρα από το ότι ικανοποίησε ένα πάγιο αίτημα των τμημάτων των ΑΕΙ να μπορούν να καθορίζουν τη φυσιογνωμία τους, απάντησε σε ένα αδιέξοδο το οποίο έχουν βρει μπροστά τους χιλιάδες άνθρωποι, οι «αιώνιοι φοιτητές», οι οποίοι εισήλθαν σε τμήματα που μπορεί να είχαν χαμηλές βάσεις, είχαν ωστόσο υψηλές απαιτήσεις. Βρέθηκαν σε τμήματα όχι επειδή το αντικείμενο τους γοήτευσε και ταίριαζε στις γνώσεις και τις δεξιότητές τους, αλλά γιατί απλά μπόρεσαν να μπουν παραδίδοντας στις πανελλαδικές ακόμη και μια άδεια κόλλα χαρτί. Το Μαθηματικό της Σάμου είναι ένα υψηλού επιπέδου τμήμα ενός εξαιρετικού πανεπιστημίου της χώρας μας. Δεν το αδικεί να το μνημονεύουμε για τον εισαχθέντα με βαθμό 3,1 στα 20;

Η ΕΒΕ, όπως αποδείχθηκε από την πρώτη χρονιά της εφαρμογής της, κατευθύνει τους υποψηφίους σε συνειδητή επιλογή αντικειμένου σπουδών, που συνιστά εχέγγυο, όχι μόνο για την επιτυχή ολοκλήρωση της φοίτησης, αλλά και στην επαγγελματική προοπτική των αποφοίτων σε συνάρτηση με την προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στις διεθνείς τάσεις και απαιτήσεις. Στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον εργασίας, όπου η τεχνητή νοημοσύνη φέρνει κοσμογονικές αλλαγές, το να αποστρέφουμε το βλέμμα από το μέλλον, το να αρνούμαστε να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα και να κλείνουμε το μάτι στην «εναλλακτική» της ήσσονος προσπάθειας, ποιον εξυπηρετεί εκτός από τον κ. Τσίπρα; Ή τουλάχιστον εκείνος νομίζει ότι τον εξυπηρετεί.

Ο καθ. Νίκος Παπαϊωάννου είναι τ. πρύτανης ΑΠΘ, υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας Νέας Δημοκρατίας