Ενας στοργικός, μα πολύ στοργικός, νομοθέτης

Η προσωρινή απόλυση εκ των φυλακών του καταδικασθέντος σε 401 και, κατά συγχώνευση, σε 220 έτη κάθειρξης, δημιούργησε σάλο στην κοινή γνώμη. Δεν είναι, όμως, μόνο τα έτη. Για να εξέλθει των φυλακών, λειτούργησε το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, το οποίο ο νομοθέτης χρησιμοποίησε, με δόλιο τρόπο, αποδεικνύοντας, ακόμη μία φορά,  πόσο ευαίσθητος και συμπονετικός είναι για τον εγκληματήσαντα πολίτη.

Ετσι, ενώ με το άρθρο 106 παλαιού Π.Κ., το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, προκειμένου να αποφασίσει αν ο κρατούμενος, έπρεπε να απολυθεί προσωρινά, όφειλε να ερευνήσει: α) αν ο κατάδικος έδειξε καλή διαγωγή και β)την προηγούμενη ζωή του και γενικά τις ατομικές και κοινωνικές του περιστάσεις και τη διάγνωση του χαρακτήρα του.

Ομόφωνα έγκριτοι νομικοί διδάσκαλοι και δικαστήρια, ερμηνεύοντας το άρθρο, αποφάνθηκαν ότι α) δεν αρκεί μόνη η καλή διαγωγή στις φυλακές, η οποία δεν αποκλείεται να οφείλεται σε προσποίηση εκ μέρους του κρατουμένου (Α. Μπουρόπουλος, «Ερμηνεία Ποινικού Κώδικος», α’, σελ. 282), β) αλλά, να συνεκτιμήσει και το τελεσθέν έγκλημα, για να κρίνει αν ο κατάδικος παρέχει προσδοκίαν εντίμου  βίου (Μπουρόπουλος, α’, σελ. 282, Γαρδίκας, σελ. 450, Εφ. Αθ. 296/1982, Εφ. Θεσ. 163/ 1985, Εφ. Ν. 83/ 1959).

Αντιθέτως, ο νέος νομοθέτης, εμφορούμενος από τη διάθεση αντιμετωπίσεως των δραστών σοβαρών  εγκλημάτων, που επισύρουν ποινή πρόσκαιρης ή ισόβιας κάθειρξης, με απαράδεκτη επιείκεια, όρισε με το νέο άρθρο 106, ότι η μόνη προϋπόθεση που τίθεται για την υπό όρο απόλυση, είναι η καλή διαγωγή του καταδίκου στη φυλακή, έστω και αν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά.

Πώς συμβιβάζεται η «καλή διαγωγή στη φυλακή», με τη διάπραξη πειθαρχικών αδικημάτων; Δηλαδή, ο κατάδικος που τέλεσε πειθαρχικά αδικήματα τίθεται στην ίδια θέση με αυτόν που δεν τέλεσε; Αν τα πειθαρχικά αδικήματα δεν πιστοποιούν κακή διαγωγή, τότε πώς πιστοποιείται αυτή;

Αρκεί η παράθεση ορισμένων μόνον πειθαρχικών αδικημάτων, όπως αυτά καθορίζονται με το άρθρο 66 του Σωφρονιστικού Κώδικα, για να αντιληφθεί κανείς πόσο γενναιόδωρος υπήρξε ο νομοθέτης: α) ομαδική απείθεια στις εντολές του προσωπικού, β) βίαιη απόδραση, γ) απειλή ή άσκηση βίας κατά μελών του προσωπικού, γ)προσβολή κατά της γενετήσιας ελευθερίας, δ) δωροδοκία μέλους του προσωπικού, ε) απόδραση κρατουμένου κ.ά. Δηλαδή, ο κατάδικος που τέλεσε ένα ή περισσότερα από αυτά τα ειδεχθή πειθαρχικά αδικήματα, εξισώνεται με εκείνον που δεν τέλεσε κανένα;

Αλλά, ο στοργικός νομοθέτης, προχώρησε σε μία αδιανόητη, χαριστική πράξη: Θέσπισε, για τα πειθαρχικά αδικήματα των κρατουμένων, τη συντομότερη παραγραφή, της ελληνικής νομοθεσίας, ορίζοντάς την σε έξι μήνες! Σημείωση: Η παραγραφή των πειθαρχικών αδικημάτων στον χώρο του Δημοσίου, κυμαίνεται από τρία έως πέντε έτη (π.χ. άρθρα 20 ν. 4745/2020, 112 ν. 4057/2007)!

Ο Λουκάς Λυμπερόπουλος είναι επίτιμος αρεοπαγίτης Δ.Ν.