Νέα τάγματα εφόδου

Πενήντα υποψηφιότητες, διαβάζω, θα αναμετρηθούν, αν πάρουν έγκριση από τον Αρειο Πάγο, στις εκλογές της 21ης Μαΐου. Πολύ πράμα που σαλεύει. Η απλή αναλογική, στην οποία επένδυσε ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να κρατηθεί στο παιχνίδι της εξουσίας, δίνει ευκαιρία σε κάθε πικραμένο να διεκδικήσει ψήφους από τους πολίτες.

Η απλή αναλογική, όμως, είναι και το όχημα της επιστροφής στο πολιτικό προσκήνιο της Χρυσής Αυγής και συναφών σχηματισμών της βίαιης ριζοσπαστικής Ακροδεξιάς, που θα προσπαθήσουν να ξαναβρούν διέξοδο στο Κοινοβούλιο. Από τη φυλακή, ήδη, ο Κασιδιάρης έχει καταφέρει να επανοργανώσει τον χώρο, προσφεύγοντας και σε ομοϊδεάτες του που, έως σήμερα, βρίσκονταν ψηλά στην ιεραρχία του κράτους. Απ’ ό,τι φαίνεται, θα υπάρξει ένα κόμμα το οποίο θα αναμετρηθεί με τον νόμο με τον οποίο η μαχόμενη δημοκρατία επέλεξε να αντιμετωπίσει την ακροδεξιά εγκληματική συμμορία. Διαβάζω όμως ότι υπάρχουν εθελοντές σε άλλα κόμματα (μέχρι και ο διαβόητος Νικολόπουλος «γέροντα η ευχή» βγήκε στη ρούγα) που έχουν προθυμοποιηθεί να αναλάβουν τον ρόλο του δούρειου ίππου για χρυσαυγίτες και ομοϊδεάτες τους.

Αν νομίζετε όμως ότι το παιχνίδι της βίαιης Ακροδεξιάς παίζεται μόνο στο πεδίο του κοινοβουλευτισμού αυταπατάσθε. Η προοπτική της επανασυγκόλλησης και της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης δίνει, ακόμα μια φορά, ώθηση σε τάγματα εφόδου, τα οποία τελούσαν εν υπνώσει, να επανοργανωθούν και να αρχίσουν να επιτίθενται κατά της ομαλότητας. Πάντα με πρόσχημα τις ιδέες του έθνους, της εθνικής καθαρότητας, των εθνικών συμφερόντων.

Την περασμένη Τετάρτη, έγινε με επιτυχία μια τέτοια πρόβα επίθεσης κατά της κανονικότητας της κοινωνικής ζωής μας, στο όνομα του έθνους. Περίπου δεκαπέντε κουκουλοφόροι, μέλη της Χρυσής Αυγής, εισέβαλαν στην αίθουσα τέχνης Remezzo, στην Αρετσού της Καλαμαριάς, στη Θεσσαλονίκη, για να αποκαθηλώσουν έκθεση ζωγραφικής καλλιτέχνη από τη Βόρεια Μακεδονία. Μάλιστα, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να προστατέψει ο ίδιος της δουλειά του, με αποτέλεσμα να τον περικυκλώσουν και να αρχίσουν να τον περιλούζουν βρισιές και απειλές. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που μετέδωσε η ΕΡΤ, οι χρυσαυγίτες «κατέβασαν» τα έργα του καλλιτέχνη, «σφράγισαν» τον χώρο με κόκκινη κορδέλα και κόλλησαν αυτοκόλλητα με το σύμβολο της οργάνωσης! Αγνοώ τι έκαναν οι διοργανωτές, γιατί δεν παρενέβη η Αστυνομία (προφανώς δεν πρόλαβε) και τι ενέργειες έχουν γίνει στη συνέχεια.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο καλλιτέχνης, ο Σεργκέι Αντρέεφσκι, δεν κάνει στρατευμένη τέχνη, εθνικά ή ιδεολογικά. Visual artist, έχει ευρύτερους οικουμενικούς στόχους κι η δουλειά του είναι αναγνωρισμένη ευρύτερα, όχι μόνο στη χώρα του. Αυτό όμως που ενόχλησε δεν είναι η τέχνη του. Είναι η καταγωγή του και η εθνική του ταυτότητα. Χρειαζόταν ένα πρόσωπο από μια χώρα που συνεχίζει να δαιμονοποιεί ο ελληνικός εθνικισμός, προκειμένου να συμβολίσει την επιστροφή των τραμπούκων της εξτρεμιστικής Ακροδεξιάς. Την επόμενη φορά, ανέτως, θα μπορούσε να είναι ένας οικονομικός μετανάστης.

Η χώρα δεν έχει ανάγκη άλλες περιπέτειες με ακραίες δυνάμεις, όποια πρόφαση κι αν επικαλεστούν. Οι εκλογές δεν μπορεί να γίνουν αφορμή επανεμφάνισης των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου και αναβίωσης μιας συνθήκης τύπου Βαϊμάρης. Υπάρχουν νόμοι και πρέπει να εφαρμόζονται.