Η πολιτική των καλαμπαλικίων

Ο Αλέξης Τσίπρας άρχισε πάλι να μοιράζει λεφτά από το καρπερό λεφτόδεντρο, που πάντα το θυμάται πριν από τις εκλογές. Και επειδή ο πρόεδρος τα δίνει όλα σε όλους, είπε να προλάβει εκείνους που πιθανόν να σκέφτηκαν γιατί απέτυχε να μοιράσει χρήμα το 2015. Τότε, λέει, υπήρχε η τρόικα και ήταν αυστηρή. Ενώ τώρα, που δεν υπάρχει τρόικα, θα το γλεντήσουμε.

Ωστε υπήρχε τρόικα, ε; Δεν την είχε καταργήσει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Δεν την αντικατέστησε ο Αλέξης Τσίπρας από τους λεγόμενους θεσμούς, επικρινόμενος μάλιστα ότι χρησιμοποιεί την οργουελιανή «νέα ομιλία»; Κατά τα άλλα, βέβαια, είτε ως τρόικα είτε ως θεσμοί, οι δανειστές και επιτηρητές μας ήταν εδώ: η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Οταν τότε υποσχόταν τα πάντα, ο Τσίπρας ήξερε τι θα συναντήσει. Αλλά είχε υποσχεθεί ότι, αφού θα έσκιζε το μνημόνιο με ένα νόμο και με ένα άρθρο, θα καταργούσε και την τρόικα. Βρήκα ένα πολύ ωραίο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Κontranews», που στήριζε τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, από τις 22 Απριλίου 2014. Εγραφε η καλή εφημερίδα: «Τσίπρας ή Τρόικα, Μνημόνια και Μέρκελ;». Τι σήμαινε η διάζευξη; Απηχούσε την υπόσχεση ότι με την εκλογή του Τσίπρα θα τερματιζόταν και η κρίση. Η κομματική «Αυγή» έγραφε πρωτοσέλιδα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, στο φύλλο όπου παρουσιαζόταν το λεγόμενο «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης»: «Η Αριστερά έρχεται, το μνημόνιο φεύγει». Γι’ αυτό ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, για να διώξει το μνημόνιο, την τρόικα και τους ξένους. Οταν μάλιστα ορισμένοι τολμούσαμε να ισχυριστούμε ότι αυτά δεν είναι δυνατόν να γίνουν, ότι η πολιτική δεν είναι μεταφυσική, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υποστηρικτές του απαντούσαν με βρισιές: μνημονιακοί, γερμανοτσολιάδες, προσκυνημένοι.

Οταν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τον Ιανουάριο 2015 κατέλαβαν την κυβέρνηση κι άρχισε η περίφημη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη με τους δανειστές, πάλι οι καλές εφημερίδες ανέλαβαν να μας πουν ότι οσονούπω το μνημόνιο τελειώνει κι οι Ευρωπαίοι αποχωρούν, διότι αν δεν αποχωρήσουν θα καταστραφούν μαζί μας. Στις 30 Ιανουαρίου 2015, η «Κontranews» είχε κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο τίτλο: «Στα βαριά καλαμπαλίκια του Αλέξη κρέμεται όλη η Ευρώπη». Προσέθετε μάλιστα ότι «Ο Τσίπρας τα έβγαλε, τα ζύγισε και είναι έτοιμος να τους τα δείξει». Η πολιτική των καλαμπαλικίων μεταφραζόταν στα έγκυρα πρωτοσέλιδα της «Αυγής» με τίτλους όπως οι παρακάτω: «Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας» (16/1/2015), «Νέα εποχή χωρίς Μνημόνιο και τρόικα» (21/2/2015), «Λεφτά υπάρχουν!» (27/3/2015).

Κι όσο έσφιγγαν οι ζέστες και ο κλοιός γύρω από τη χώρα, τόσο ο ηρωισμός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μεγάλωνε. Σταχυολογώ, ξανά, πρωτοσέλιδα της «Αυγής»: «Αυτή η κυβέρνηση και η Βουλή δεν θα ψηφίσουν νέο Μνημόνιο» (6/6/2015), «Μνημόνιο; Forget it» (27/6/2015). Τα υπόλοιπα τα ξέρουμε. Η πολιτική των καλαμπαλικίων ξεφούσκωσε και, αφού ο Τσίπρας επανεξελέγη, περάσαμε τρία ονειρικά χρόνια στα οποία ο επαναστάτης πρόεδρος ήταν ο πιο πειθήνιος εφαρμοστής των κελευσμάτων της Μέρκελ.

Για να μας πει σήμερα ότι όλα αυτά τα έκανε επειδή δεν τον άφηνε η τρόικα, που θα την είχε διώξει με το που εγκαταστάθηκε στου Μαξίμου. Νομίζει ότι ξεχάσαμε όσα τραβήξαμε εξαιτίας του;

—

Οι υποσχέσεις του Γιάνη Βαρουφάκη ότι, αν ξανακυβερνούσε, θα χρεοκοπούσε τις τράπεζες, δεν είναι μόνο ευθεία βολή κατά της λεγόμενης «κυβέρνησης ηττημένων», που γι’ αυτόν θα είναι το όχημα μιας ακόμα οδυνηρής περιπέτειας για τη χώρα. Είναι κάτι παραπάνω: είναι επιδεικτική έκφραση της ιδεοληψίας, που κανονικά θα έπρεπε να καταδικάζεται από κάθε νουνεχή άνθρωπο. Ποιος θέλει στα καλά καθούμενα περιπέτειες ουσιαστικά με τη ζωή του;

Ε, όχι και λογοκρισία

To διάστημα 12-14 Μαΐου, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, διοργανώνεται το Comicdom, ένα πετυχημένο (όπως έδειξαν οι προηγούμενες διοργανώσεις) φεστιβάλ κόμικς. Κάθε χρόνο, η εκδήλωση απασχολεί κυρίως τους πολλούς μυημένους στην τέχνη των εικονογραφημένων αφηγήσεων. Φέτος, έγινε μέχρι και πρωτοσέλιδο, εξαιτίας του αποκλεισμού ενός νεαρού καλλιτέχνη από το τμήμα Artists Alley, όπου καλλιτέχνες έχουν έναν μικρό χώρο για να σχεδιάζουν και να συνομιλούν με επισκέπτες. Κρίθηκε ότι τα μηνύματα του καλλιτέχνη ήταν εθνικιστικά και αλυτρωτικά και κόπηκε. Μια εφημερίδα έκρινε ότι αυτό είναι λογοκρισία.

Θεωρώ θεμιτή την επιλογή της διοργάνωσης να κόψει έναν καλλιτέχνη που δεν συμφωνεί με τα μηνύματα της δουλειάς του. Δεν είναι λογοκρισία. Αντίθετα, είναι προστασία του χαρακτήρα της εκδήλωσης που οι διοργανωτές διαφυλάσσουν. Ο κομμένος από την εκδήλωση δεν έχασε παρά τη συμμετοχή του. Μπορεί κατά τα άλλα να σχεδιάζει και να δημοσιεύει ελεύθερα. Το ίδιο πρόβλημα είχε αντιμετωπίσει πριν από χρόνια το Εθνικό Θέατρο, όταν από μια σκηνή του κόπηκε έργο του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού. Ο Ξηρός μπορεί να γράφει ελεύθερα, το Εθνικό Θέατρο όμως όφειλε να προασπίσει τα καλλιτεχνικά κριτήρια από το οποίο αντλεί το κύρος του.

Η εφημερίδα που επέκρινε το Comicdom δεν έχει κριτήρια για τι δημοσιεύει και τι κόβει;