Μουσική Τράπουλα

«Memento Mori»,
Depeche Mode

Ο θάνατος και η απώλεια βρίσκονται στο πένθιμο 15ο άλμπουμ του βρετανικού συγκροτήματος και το πρώτο χωρίς το ιδρυτικό μέλος του, Andy Fletcher (πέθανε από αορτική ανατομή ενώ βρισκόταν σπίτι του). Ξεκίνησε πολύ πριν από τον θάνατό του το 2022 επηρεασμένο περισσότερο από τις επιπτώσεις μιας παγκόσμιας πανδημίας, το σκοτεινό σετ απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία μετά τον θάνατό του. Αυτονόητα συγκρατημένος και συναισθηματικά βαρύς ο ήχος των δύο φίλων του. Χωρίς τον Fletch ως ρυθμιστή και ειρηνοποιό, οι Martin Gore και Dave Gahan αναγκάστηκαν να έρθουν πιο κοντά, με αποτέλεσμα την παρούσα εργασία τους.

Το άλμπουμ ανοίγει με το δυσοίωνο «My Cosmos Is Mine» και συνεχίζεται με τον  γλυκόπικρο τόνο του «Wagging Tongue», το οποίο μάς μεταφέρει πίσω στις πρώτες μέρες της synth pop του γκρουπ. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το «Ghosts Again» (ένα από τα τέσσερα κομμάτια γραμμένα με τον Ρίτσαρντ Μπάτλερ των Psychedelic Furs). Μελαγχολική ομορφιά σε αυτό το σπαρακτικό κομμάτι. Δραματικό επίσης το goth waltz «Don’t Say You Love Me» που ακούγεται σαν να έφερε ο Gahan τους Soulsavers (αγγλοαμερικανική ομάδα παραγωγής και remix). Το άλμπουμ μεταξύ άλλων συνεχίζεται με την μπαλάντα «Soul With Me», την ψηφιακή ακρότητα «Caroline’s Monkey», ενώ στο «My Favorite Stranger» το άγχος είναι διάχυτο με τις post-punk κιθάρες σε καταιγιστική παραμόρφωση.

Το «Memento Mori» είναι η πιο στιβαρή προσπάθειά τους από το «Playing the Angel», του 2005. Αντιμέτωποι με τον θάνατο, μεταμορφώνουν την προσωπική τους τραγωδία σε κάτι παγκόσμιο. Από τις πιο στοχαστικές και συγκινητικές εργασίες εδώ και χρόνια.

«Brand New Life»,
Brandee Younger

Η αμερικανίδα βιρτουόζος της άρπας κατορθώνει να ενσωματώνει στο ύφος της τις μουσικές παραδόσεις της τζαζ, κλασικής μουσικής, σόουλ και φανκ. Με βάση την επιρροή καλλιτεχνών όπως οι Alice Coltrane, Dorothy Ashby, δεν πέρασε απαρατήρητη λόγω των άλμπουμ «Brandee Younger 4tet» του 2014, «Wax & Wane» του 2016 και «Soul Awakening» του 2019. Κέρδισε ευρύτερη προσοχή με το έκτο άλμπουμ της, το «Somewhere Different» του 2021, το οποίο περιελάμβανε το υποψήφιο για Grammy «Beautiful Is Black»

Γεννημένη το 1982 στο Hempstead της Νέας Υόρκης, σπούδασε άρπα με προπτυχιακούς τίτλους σπουδών τόσο στο Harp Performance όσο και στο Music Business από το The Hartt School στο Πανεπιστήμιο του Hartford. Επικεντρώθηκε στην τζαζ, συνεργαζόμενη με τoν άλτο σαξοφωνίστα Jackie McLean. Στη συνέχεια απέκτησε το πτυχίο της από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και συνεργάστηκε με τον σαξοφωνίστα Ravi Coltrane σε μια σειρά συναυλιών προς τιμήν της αείμνηστης μητέρας του, πιανίστα και αρπίστριας Alice Coltrane. Παράλληλα με τη μουσική (δισκογραφία και συναυλίες) δραστηριοποιείται στην εκπαίδευση, έχοντας διδάξει στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο New School College of Performing Arts, στο Πανεπιστήμιο Adelphi, στο Hartt School Community Division στο Πανεπιστήμιο του Χάρτφορντ και σε άλλα ιδρύματα.

Λίαν προσφάτως παρουσίασε το έβδομο άλμπουμ της, με guest τους Mumu Fresh και Meshel N’degeocello. Σε αυτό αποδεικνύει ακόμα μια φορά πόσο ταλαντούχα και ευλογημένη είναι με την τεχνική που ακολουθεί. Χαρακτηρίζεται από σπειροειδές γραμμές όπου οι μελωδικές γραμμές συναντούν τις αρμονίες. Ενώ η εκλεπτυσμένη post-bop jazz βρίσκεται στον πυρήνα του στυλ της, αντλεί εξίσου στοιχεία από την κλασική μουσική, τη φανκ και την R&B. Προβάλλει τον ζωντανό ήχο της άρπας της, αντιπαραθέτοντάς τον με τα τύμπανα, τα βελούδινα μπάσα, έγχορδα, μαρίμπα (κρουστό μουσικό όργανο με προέλευση από την Αφρική) και περιστασιακά φλάουτο.

Συνθέσεις όπως είναι τα «You’re A Girl For One Man Only» και «The Windmills of Your Mind» (διασκευές κομματιών της Dorothy Ashby) βοηθούν τον ακροατή να εισέλθει στον κόσμο της Brandee Younger, στον οποίο ακολουθούν στιγμές σε στυλ R&B, όπως το ομώνυμο κομμάτι με την τραγουδίστρια Mumu Fresh και το «Dust» με τον Meshell N’degeocello. Υπάρχουν επίσης τολμηρά ορχηστρικά κομμάτια, όπως το «Moving Target», ένα απολαυστικό μείγμα grooves downtempo club και ορχηστρικής τζαζ. Αν και υπάρχει σίγουρα μια κλασική σόουλ-τζαζ ατμόσφαιρα σε μεγάλο μέρος της δουλειάς της, η μουσική της είναι επιβλητική, τολμηρά σύγχρονη και πολύ στοχαστική.