Μουσική Τράπουλα

«Did you know that there’s a tunnel under Ocean Blvd»,
Lana Del Rey

Το «Norman Fucking Rockwell!» θα μπορούσε να ήταν το έκτο και τελευταίο άλμπουμ της αμερικανίδας τραγουδίστριας, τραγουδοποιού και παραγωγού, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου 2019, από την Polydor και την Interscope Records. Η κινηματογραφική μεγαλοπρέπειά του οφείλεται στους παραγωγούς Jack Antonoff, Zach Dawes, Andrew Watt, τον μακροχρόνιο συνεργάτη της Rick Nowels αλλά και στην ίδια. Ο δε τίτλος του άλμπουμ αποτελεί αναφορά στον ζωγράφο και εικονογράφο Norman Rockwell.

Η πριν από τέσσερα χρόνια εργασία της έλαβε παγκόσμια αναγνώριση, οι κριτικοί επαίνεσαν τη μουσική εξέλιξή της, για τον εκλεπτυσμένο και ποιητικό λυρισμό της, καθώς και την παραγωγή του άλμπουμ. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα σε επτά χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, και έγινε το τέταρτο νούμερο ένα άλμπουμ της στο UK και έφτασε στο Top 5 σε περισσότερες από είκοσι χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου έφτασε στο νούμερο τρία στο Billboard 200.

Τα επόμενα άλμπουμ της «Chemtrails over the Country Club» (2021) και «Blue Banisters» (2021) σημείωσαν μικρή πτώση αλλά αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.

Στην ένατη δουλειά της, η δημιουργός, φαίνεται να γυρίζει τέσσερα χρόνια πίσω, όχι μουσικά αλλά όσον αφορά την αρτιότητα της δουλειάς της. Σαν να υπάρχει ένα τούνελ κάτω από την Ocean Blvd, που συνδέει το «NFR!» με το τώρα. Η Del Rey επιστρέφει κάνοντας ένα βήμα εμπρός. Το αργό, παρατεταμένο και ενίοτε ψυχαναγκαστικό στυλ τραγουδιού της τελειοποιείται από την τραγουδίστρια. Εμφανίζεται σε εξαιρετική φόρμα στην υπέροχη, εκθαμβωτική μελαγχολία του ομότιτλου με το άλμπουμ κομματιού όπως και στο εναρκτήριο κομμάτι με τη βοήθεια της χορωδίας γκόσπελ, «The Grants». Ο τόνος του «Ocean Blvd» είναι περισσότερο ώριμος από τα προηγούμενα άλμπουμ αλλά και πιο απόμακρος. Η στοιχειωμένη μελωδία του «Paris, Texas» βρίσκει την Ντελ Ρέι σε ένα μοναχικό ταξίδι, νιώθοντας αναστατωμένη για τη ζωή της, έχοντας την αίσθηση ότι ήρθε η ώρα να τελειώσει μια σχέση που καταρρέει. Το ντουέτο της με τον Father John Misty στο «Let the Light In» κάνει τις χορδές της ακουστικής κιθάρας και τις soft rock αισθήσεις του περισσότερο θολές παρά καθαρές.

Το επτάλεπτο «Α&W» είναι από τα πιο τολμηρά και συναρπαστικά τραγούδια της. Ξεκινάει ως θρήνος σε αργή κίνηση αλλά όσο περνάει ο χρόνος αλλάζει δραματικά με έναν διακόπτη beat που βγαίνει από το πουθενά. Τα ελάχιστα ηλεκτρονικά δημιουργούν ένταση έως ότου το τραγούδι ξαφνικά εκραγεί σε μια θολούρα από μπάσα.

Στο άλμπουμ συμμετέχουν οι Jon Batiste, Bleachers, Father John Misty, Judah Smith, Tommy Genesis & SYML και αποτελείται από ένα σύνολο 16 κομματιών – 14 τραγούδια και δύο ιντερμέδια. Το «Margaret», το 13ο κομμάτι, το εμπνεύστηκε από τον αρραβωνιαστικό της Antonoff, Margaret Qualley. Σε αυτό συνεργάζεται με το συγκρότημα Bleachers. Στα «Kintsugi» και «Fingertips» περιέχονται οι πλέον ενδόμυχες σκέψεις.

Η Λάνα Ντελ Ρέι έχει τελειοποιήσει ένα στυλ τόσο μοναδικό, που είναι σχεδόν ένα είδος το οποίο δημιούργησε η ίδια για τον εαυτό της. Γεμάτο λαμπρά βήματα προς τα εμπρός, το «Ocean Blvd» είναι ένα κρίσιμο κεφάλαιο στο συνεχιζόμενο γοητευτικό έπος που υφαίνει η αμερικανίδα καλλιτέχνις.