Ναρκισσισμός

Πειραιάς, Μεγάλη Παρασκευή μεσημέρι. Μπαίνουν στο σουπερμάρκετ, πετούν κόκκινη μπογιά στη βιτρίνα του κρεοπωλείου και στη συνέχεια γονατίζουν κρατώντας φωτογραφίες με αρνιά που υποτίθεται πως λένε «άσε με να ζήσω» και πλακάτ που γράφουν «δεν είναι φαγητό είναι βία», «καμία δικαιολογία για τη βία». Εμποδίζουν τους καταναλωτές που έχουν έρθει για τις αγορές του πασχαλινού τραπεζιού να ψωνίσουν «νεκρά διαμελισμένα ζώα» διότι «σε καμία δίκαιη κοινωνία δεν είναι αποδεκτή η βία και μπορούμε να γιορτάζουμε χωρίς να προκαλούμε πόνο σε άλλα πλάσματα». Λίγες ώρες αργότερα στο Σύνταγμα. Ομάδα ατόμων προσπαθεί να εμποδίσει την περιφορά του Επιταφίου. Κρατούν πλακάτ που γράφουν «stop the violence» και «τι να την κάνουμε την παράδοση χωρίς πολιτισμό;». Κραυγές και συνθήματα.

Επινοημένες μάχες, προβλήματα πολυτελείας, κακά κρυμμένος ναρκισσισμός, αφόρητη αυτοαναφορικότητα. Είναι τελείως διαφορετικό να είσαι vegan, να υπερασπίζεσαι τις απόψεις και τα θέλω σου, να αρνείσαι να φας κρέας ή ακόμα και να προπαγανδίζεις την επιλογή σου, από το να καταστρέφεις τη γιορτή κάποιου. Να προσπαθείς να μπλοκάρεις τη βούλησή του, να ματαιώσεις το δικό του θέλω. Δύο μέρες νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει στα social media η ετήσια πρόσκληση των άθεων για πάρτι κρεατοφαγίας τη Μεγάλη Παρασκευή. «Οσο κάποιοι επιλέγουν τη θρησκευτική θλίψη, εμείς επιλέγουμε την ομορφιά της παρέας, συζητάμε για τα επιτεύγματα της επιστήμης και τη σημασία του ορθολογισμού». Η εμμονική επιθυμία να διαλύσεις τη θρησκευτική θλίψη του άλλου για να μπορέσεις να βιώσεις τη δική σου χαρά. Να επιβεβαιώσεις τον ίδιο σου τον εαυτό μέσα από την ακύρωση του απέναντι. Φανταστικές μάχες επικράτησης απέναντι σε υποτιθέμενους εχθρούς, που νοηματοδοτούν την ύπαρξη του επιτιθέμενου. Διότι το επίδικο δεν είναι ποιος επιλέγει να νηστέψει ή όχι, ποιος είναι vegan ή κρεατοφάγος, αλλά η επιβολή της προσωπικής άποψης πάνω στον τρόπο ζωής του άλλου. Η καταστροφή της γιορτής όποιου επιλέγει κάτι διαφορετικό. Τα θλιβερά κατάλοιπα των αντισυγκεντρώσεων της εποχής των μνημονίων.

Η επιβεβαίωση της ύπαρξης μέσα από τη διαμάχη και η ναρκισσιστική, αρρωστημένη, ασυγκράτητη επιθυμία για τον αφανισμό οποιασδήποτε διαφορετικής άποψης. Δεν σου αρκεί να φας ή να μη φας κρέας, να πας ή να μην πας στον Επιτάφιο. Πρέπει να επιβάλεις τη δική σου βούληση στη ζωή του άλλου. Που αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να τον εφεύρεις. Ωστε να νοηματοδοτήσεις εν τέλει τη δική σου επιλογή.