Πίσω στη δεκαετία του ’80!

Ας αφήσουμε το ποδόσφαιρο. Ας ταξιδέψουμε λίγο στο μπάσκετ, που άλλωστε είναι επίκαιρο τόσο για την εντυπωσιακή πορεία του Ολυμπιακού στη φετινή Ευρωλίγκα όσο και ένεκα των επικείμενων αγώνων των Μιλγουόκι Μπακς για τα play offs του ΝΒΑ. Αυτά είναι το «σήμερα». Και το ένδοξο «χθες»; Σαν ταινία πέρασαν από τα μάτια μας πριν από λίγες ημέρες σπουδαίες στιγμές από το παρελθόν. Λες και ήταν… κόπιες αλλοτινής εποχής, ασφαλώς αγνής – τότε που όλοι μαζεύονταν να δουν αγώνες μπάσκετ και τα αγωνιώδη ντέρμπι της Θεσσαλονίκης. Αρχικά, είδαμε τον ΠΑΟΚ να αποσύρει τη φανέλα με το 7. Στην Πυλαία «μία είναι η φανέλα με το 7». Αυτή του Μπάνε Πρέλιεβιτς. Στη μέρα του ο σούπερ σταρ έβαζε το ένα τρίποντο μετά το άλλο, με αυτό το ελαφρώς… ατσούμπαλο στυλάκι, που όμως έμοιαζε τόσο γοητευτικό στα μάτια των ρομαντικών του μπάσκετ. Ενας μπόμπερ ολκής! Ο Μπάνε χειροκροτήθηκε από τους φίλους της ομάδας, το «Ω Μπάνε Μπάνε» ακούστηκε και πάλι, έστω και όχι στο Αλεξάνδρειο, τότε που εκεί δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα στα ντέρμπι της πόλης.

Και λίγες ημέρες μετά ήρθε η στιγμή του Αρη.  Η φοβερή μπασκετική… συμμορία των ρεκόρ, οι παίκτες που έχαναν μόνο από τους αναπληρωματικούς τους (!), και αν το… ήθελαν φυσικά, είδαν το λάβαρο με το κερδισμένο Σούπερ Καπ του ’86 να ανεβαίνει στον ουρανό του κλειστού γηπέδου που εκεί έγραψαν όλοι τους μεγάλη ιστορία. Παρόντες όχι μόνο ο Παπαγεωργίου, ο Λυπηρίδης ή ο Ρωμανίδης, αλλά και ο καταπληκτικός Νίκος Γκάλης, αυτός που με τα κατορθώματά του έκανε το μπάσκετ περίπου ένα κοινωνικό αγαθό, ένα σπορ για όλη την οικογένεια και το μετέτρεψε από μονόστηλο σε ολόκληρο… περιοδικό! Ο Γκάλης, που με τη μετακόμισή του στον Παναθηναϊκό είχε στενοχωρήσει τους οπαδούς του Αρη και μάλλον υπήρξε τότε μια ψυχρότητα, δεν έπαψε ποτέ να είναι ο «Νικ Γκάλης των Κίτρινων»! Η νέα γενιά τον αποθέωσε. Μεγάλωσε ακούγοντας ιστορίες για έναν ασύλληπτο παίκτη που όμοιό του δεν είδαν τα ελληνικά γήπεδα, αλλά σίγουρα και τα ευρωπαϊκά. Ενας ήταν ο Γκάλης. Οπως ένας ήταν ο Μπάνε Πρέλιεβιτς.

Το μόνο που πρέπει να ευχηθεί κάποιος είναι το εξής: όταν οι ομάδες αποφασίσουν να σταθούν στο παρελθόν τους και να τιμήσουν θρυλικές τους μορφές, να μην περιμένουν να περάσουν δεκαετίες για αυτό. Μπορούν να το κάνουν και νωρίτερα!