Οι πιο σκοτεινές κάλπες

Ανεξάρτητα από κίνητρα και πολιτικές τοποθετήσεις, η εκτίμηση που εδώ υποστηρίζεται από πολύ καιρό, και μάλιστα πολύ πριν και από την τραγωδία των Τεμπών, πλέον, όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες, διευρύνεται διαρκώς σε όλο και μεγαλύτερο κύκλο ανθρώπων: φυσικά όχι απλώς δεν τίθεται ζήτημα αυτοδυναμίας, αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, δεν τίθεται ούτε και ζήτημα δεύτερων εκλογών. Αν και τον τελευταίο λόγο τον έχουν οι αριθμοί, που ούτε τους γνωρίζουμε σήμερα ούτε οι δημοσκόποι είναι σε θέση να μας τους προβλέψουν με στοιχειώδη επάρκεια, το πιθανότερο ενδεχόμενο φαίνεται να είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης από την πρώτη, και, μάλλον, μόνη εκλογική αναμέτρηση που έρχεται.

Πριν από κάποιες ημέρες ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας έριξε τη «βόμβα» ότι «έχουμε ωριμάσει» και η μετάφραση αυτού είναι, κατά τον ίδιο, ότι θεωρεί ότι πάμε για κυβέρνηση από την πρώτη αναμέτρηση. Σε αντίστοιχο κλίμα κινήθηκε και ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος, για να αναφέρει κανείς μόνο δύο εξ όσων τώρα εκδηλώνουν απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση. Στις φωνές τους θα πρέπει να προσθέσουμε με «εικονική πραγματικότητα» εκείνη του πάλαι ποτέ Προέδρου της Βουλής Αθανασίου Τσαλδάρη, σύμφωνα με τον οποίο «η μόνη ιδεολογία του βουλευτή είναι η επανεκλογή του»· ο Τσαλδάρης δεν ζει βεβαίως εδώ και πολλά χρόνια, όμως το απόφθεγμά του ζει και βασιλεύει. Και εν προκειμένω μεταφράζεται ως εξής: η επόμενη Βουλή της απλής αναλογικής θα περιλαμβάνει δύο μπλοκ κομμάτων.

Το πρώτο θα είναι τα κόμματα που θα θέλουν τη διάλυσή της και την προσφυγή σε δεύτερη κάλπη. Το δεύτερο θα είναι εκείνα που θα κάνουν τα πάντα για να την αποτρέψουν. Το πρώτο μπλοκ θα περιλαμβάνει δύο κόμματα στα άκρα του φάσματος που θα κινούνται από εντελώς άσχετα μεταξύ τους ελατήρια προς το ίδιο αποτέλεσμα: τη ΝΔ και το ΚΚΕ. Η ΝΔ θα θέλει (με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα είναι πρώτο κόμμα) τη διάλυση της Βουλής, προκειμένου να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο κυβέρνησης που δεν θα την ελέγχει, αλλά και για να γίνουν δεύτερες εκλογές, όπου θα πάρει το αίμα της (δηλαδή τις έδρες του μπόνους του πρώτου κόμματος με την επαναφορά της ενισχυμένης) πίσω. Το ΚΚΕ, πάλι, θα θέλει να… καθαρίσει ο τόπος από τους διάφορους νεόκοπους «αριστερούς» που θα φέρει στη Βουλή η απλή, ακόμα κι αν χάσει και το ίδιο κάποιους βουλευτές.

Το άλλο μπλοκ δεν ξέρουμε ποιους θα περιλαμβάνει. Σίγουρα, θα έχει τους περισσότερους που θα μπουν στη Βουλή, πλην του ενδεχομένου εισόδου νεοναζί. Αλλά δεν ξέρουμε ποιους ακριβώς.

Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι θα κάνουν τα πάντα για να σχηματιστεί κυβέρνηση, επειδή, αν διαλυθεί η Βουλή έπειτα από δύο μήνες, οι μισοί θα έχουν βγει όπως μπήκαν. Κατά συνέπεια, αυτούς όλους δεν θα τους σταματάει τίποτα. Και ακριβώς γι’ αυτό τα δύο μεγάλα κόμματα, με ενδιάμεσο το ΠΑΣΟΚ, πάντοτε υπό την αίρεση των αριθμών, θα πιεστούν δραματικά για να προχωρήσουν πλέον εκείνα σε μεγάλη συγκυβέρνηση. Η πίεση θα έρθει εντός και εκτός Ελλάδος. Και το εκτός έχουμε δει τι σημαίνει, ιδίως εν αναμονή κονδυλίων.

Ολα αυτά οδηγούν σε κάτι ακόμα: σε αυτό που είπε ο Ανδρουλάκης και πέσανε να τον φάνε. Γιατί; Επειδή πόνεσε. Σε τρίτο πρόσωπο πρωθυπουργού. Χαρακτηρίστηκε με πλήθος τρόπων που, πάντως, ουδείς εξ αυτών ακούστηκε λ.χ. στο αντίστοιχο της κυβέρνησης Παπαδήμου… Οπότε, ας κάνουν λίγη υπομονή όσοι σκίζουν τα κομματικά ιμάτιά τους για το τι θα βγάλουν αυτές οι πιο σκοτεινές κάλπες εδώ και πολλές δεκαετίες που μας έκανε «δώρο» ο ΣΥΡΙΖΑ με την απλή. Ιδίως δε μετά τις διαρκείς και εξαιρετικά επικίνδυνες νομοθετικές κυβερνητικές αστοχίες στο ζήτημα Κασιδιάρη, που, αντί να περιορίζουν, μέχρι στιγμής, δείχνουν δυστυχώς να βοηθούν τους νεοναζί.