Ανοιξε ο δρόμος για την πολιτική

Ανοιξε ο δρόμος για την πολιτική

Ο «εύθικτος» κύριος Τζανερρίκος, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, έπραξε το αυτονόητο και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε αυτό, μετά τα όσα υπέροχα (δι)έπραξε σχετικά με την υπόθεση του αποκλεισμού του κόμματος Κασιδιάρη από τις προσεχείς εκλογές. Παραιτήθηκε από αντιπρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου και πρέπει να σημειώσει κανείς ότι τώρα τον περιμένουν ανοιχτές οι πόρτες της πολιτικής. Το χειρίστηκε μια χαρά. Και περισσότερο από όλα παρέδωσε μαθήματα για το πώς μια πικρία μπορεί να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη, και με τη σειρά της η πολιτική πράξη μπορεί να αποτελέσει διαβατήριο για μια επιτυχημένη καριέρα στην πολιτική.

Μένει μόνο να αποδειχθεί στην πράξη όλο αυτό, και φαντάζομαι να γίνει σύντομα. Το πού, δεν ξέρω. Αλλά αν συνυπολογίσει κανείς τα χθεσινά ενθουσιώδη πρωτοσέλιδα του φιλοσυριζαϊκού Τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού, προς το πρόσωπό του, έχω την αίσθηση ότι η νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα μοιάζει με προεδρείο της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων!!

Ετσι θα συνεχιστεί η χρυσή εποχή που άνοιξαν η κυρία Θάνου αγκαζέ με την κυρία Ξένη Δημητρίου και τον γνωστό Παπαγγελόπουλο, και συνέχισαν χαρούμενες η Τουλουπάκη, η κυρία Σμυρλή, η κυρία Ηλιοπούλου και τα άλλα «παιδιά» του Ειδικού Δικαστηρίου. Το θέμα είναι πού θα τους χωρέσει όλους αυτούς ο «έλα με φόρα» brόεδρος. Πρόβλημα.

Ενας άλλος… Τερτσέτης

Ο ίδιος ο Τζανερρίκος, που κέρδισε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν με την απόπειρά του να… νομοθετεί ο Αρειος Πάγος, αντί του κοινοβουλίου, φαίνεται πως είναι σε άλλο μήκος κύματος. Υπερίπταται.

Φίλος του μού έλεγε χθες στο κλασικό Da Capo, όπου έπαιρνα τον καφέ μου παρέα με δυο πρώην αρχηγούς της ΕΛ.ΑΣ. (δεν θα αναφέρω ονόματα, αλλά ήταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρέα), ότι «είναι εξαίρετος επαγγελματίας και ήθελε πάντα να αφήσει όνομα στο δικαστικό σώμα ως άλλος… Τερτσέτης»!!

Δεν είπα τίποτε στον φίλο Τζανερρίκου για την ανίερη σύγκριση με τον δικαστή που αρνήθηκε να καταδικάσει τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και δεν ξέρω καν αν πρέπει να τη χρεώσω στον ίδιο ή στον (καλό) φίλο του. Ομως για να λέγεται με τόση άνεση κάτι τέτοιο (το οποίο εν συνεχεία προβάλλει στο παρασκήνιο την άλλη, πιο ανίερη, σύγκριση – Θεέ μου, συγχώρα με – του Γέρου του Μοριά με τον ψευτονταή Κασιδιάρη!), προφανώς κάποιος το κυκλοφορεί.

Οσο για την «πικρία» που ψιθυρίζεται ότι καθοδήγησε τις κινήσεις του πρώην αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, το μόνο που μπορώ να αναφέρω (πάλι σύμφωνα με τον φίλο του) είναι ότι ενώ βρισκόταν στη λίστα που είχε προκρίνει η επιτροπή της Βουλής για την ανάληψη των καθηκόντων εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και είχε λάβει, λέει, «διαβεβαιώσεις» ότι θα γίνει, είδε να προάγεται σε αυτή ο κύριος Ισίδωρος Ντογιάκος. «Αυτό ήταν κάτι που δεν το χώνεψε ποτέ», μου ανέφερε ο συνομιλητής μου.

Δεν αμφιβάλλω, αλλά αυτές οι θέσεις, αυτά έχουν. Κι εμένα αν με είχαν βάλει στη λίστα με τις υποψηφιότητες για τη θέση του Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι και δεν γινόμουν τελικά, και πικραμένος θα ένιωσα, και απογοητευμένος, και (μπορεί) θυμωμένος.

Ανθρώπινα…

Ο μονόδρομος της παραίτησης

Το μόνο λοιπόν που κρατώ από τη χθεσινή ηρωική έξοδο από το εκλογικό σώμα του κυρίου Τζανερρίκου είναι οι δηλώσεις στις οποίες προέβη και στις οποίες αναγνωρίζει ότι «δεν δέχτηκε πιέσεις (από κανέναν) για την απόφασή του» να παραιτηθεί.

Δεν υπήρχε και λόγος άλλωστε. Από την ώρα που την απόφαση για τον αποκλεισμό του νεοναζιστικού κομματικού σχηματισμού από τις εκλογές θα την έπαιρνε η ολομέλεια του τμήματος στο οποίο ήταν επικεφαλής, και όχι τέσσερις δικαστές που θα επέλεγε ο ίδιος, και εκείνος πέντε ως επικεφαλής, δεν υπήρχε λόγος να τον πιέσει κανείς, και για τίποτε.

Η φάση ήταν game over και πιστεύω ότι επειδή το κατάλαβε, την έλαβε χθες. Αλλωστε ήδη από την Κυριακή τού είχε χτυπήσει κάτι… καμπανάκια ναααααα, με το συμπάθιο, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που εμμέσως πλην σαφώς του υπέδειξε να αυτοεξαιρεθεί της διαδικασίας, μια και με όσα ανέφερε στη δήλωσή του κατά της κυβέρνησης ήταν φανερό ότι είχε χάσει (εκτός από το μέτρο) και το τεκμήριο της αντικειμενικής κρίσης.

Ετσι, και πριν το θέσουν – γιατί θα το έθεταν – και άλλοι συνάδελφοί του το θέμα, αποφάσισε να παραιτηθεί, δηλώνοντας δε ότι «οδηγήθηκε στην παραίτηση για λόγους ευσυνειδησίας και προσωπικής επαγγελματικής ευθιξίας».

Ωραία όλα αυτά, και καλή τύχη να ευχηθούμε στον κύριο αντιπρόεδρο. Τη θέση του θα αναλάβει η αρχαιότερη αρεοπαγίτης του τμήματος, η σοβαρή κυρία Κιουπτσίδου, και όπως μου ανέφερε και ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο κύριος Τσιάρας, στον οποίο απευθύνθηκα σχετικά, το Α1 Τμήμα που θα αποφασίσει, εκεί στις αρχές Μαΐου για τον αποκλεισμό του κόμματος Κασιδιάρη από τις εκλογές, δεν πρόκειται και να συμπληρωθεί. Με 10 αρεοπαγίτες θα συνεδριάσει.

Ε, όχι και ο Σπίρτζης

Τέσσερα χρόνια υπουργός Υποδομών ήταν ο γνωστός Σπίρτζης, το «έργο» του στο υπουργείο στιγματίστηκε ανεξίτηλα από την τάση του να κόβει τα έργα σε κομμάτια, προφανώς για να μη μένει κανείς παραπονεμένος. Το έκανε με τους σιδηροδρόμους, το έκανε με την Εθνική Οδό Πάτρας – Πύργου, που τον τεμάχισε στα οκτώ (ένα έργο 75 μόλις χιλιομέτρων, χωρίς κανένα τεχνικό πρόβλημα και χωρίς την παραμικρή δυσκολία – σε κάμπο τρέχει όλο). Αυτός λοιπόν ο Σπίρτζης, που τεμάχισε τον συγκεκριμένο δρόμο στα οκτώ και όλως τυχαίως τα πέντε από αυτά κομμάτια τα πήρε ο κουμπάρος του, ο Καλογρίτσας, έχει την αίσθηση ότι εμείς οι υπόλοιποι έχουμε υποστεί κάποιου είδους λοβοτομή. Οτι δεν θυμόμαστε ποιος είναι και τι έκανε ως υπουργός. Χθες λοιπόν διένειμε στον Τύπο δήλωση – σεντόνι, με την οποία φυσικά την πέφτει στην κυβέρνηση – και δικαίωμά του είναι, ως βουλευτή της αντιπολίτευσης. Αλλά το να τονίζει με έπαρση και αλαζονεία (όπως υποδηλώνει η χρήση του «εμείς») «Εμείς θα φτιάξουμε τα τρένα» πάει πολύ. Ειδικά όταν εν πολλοίς στον τεμαχισμό του έργου της τηλεδιοίκησης των τρένων οφείλεται η καθυστέρηση αποπεράτωσής του.

Ελεος πια με την «παπάτζα». Λες και δεν ξέρουμε τι έχει γίνει και τι έκαναν την εποχή που κυβερνούσαν.

Κοίτα ποιος μιλάει

Ο ίδιος Σπίρτζης, κολλητό φιλαράκι του γνωστού Νίκου Παππά, του καταδικασμένου τελεσίδικα και ομόφωνα (δεν έχει ξαναγίνει!) από το Ειδικό Δικαστήριο για όσα έπραξε στην προσπάθεια της δημιουργίας ΣΥΡΙΖΑ Channel (μέχρι και τον διαμεσολαβητή του Καλογρίτσα, προκειμένου να βρει τα λεφτά για την εγγύηση στον διαγωνισμό, υποδύθηκε), είπε και κάτι άλλα, τα οποία τα βρήκα πολύ… ηρωικά και πένθιμα, στη χθεσινή δήλωσή του. Αντιγράφω:

«Δεν είμασταν και δεν είμαστε καλοί στην επικοινωνία. Δεν έχουμε καμία σχέση με την προπαγάνδα. Δεν είχαμε λίστες Πέτσα για να έχουμε προνομιακή μεταχείριση από ΜΜΕ. Δεν είχαμε ούτε διαφημιστικές στα Υπουργεία, ούτε επικοινωνιολόγους, ούτε καν προεκλογικά σποτ το 2019 για τα έργα που ολοκληρώσαμε, που βάλτωναν για δεκαετίες»!!!

Ρε φίλε, αυτοί έχουν βάλει στόχο να μας… «ξεμπερδέψουν» από τα γέλια. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα…