Οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και ο πόλεμος

Οι πόλεμοι συμβαίνουν συνεχώς σε όλες τις ιστορικές εποχές και σε κάθε ήπειρο. Το εμπόριο, η οικονομική συνεργασία και η αλληλεξάρτηση δεν εξάλειψαν τους πολέμους, αλλά κατέστησαν δυνατή την προετοιμασία για τους επόμενους. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μας δείχνει ότι η ιστορία δεν είναι γραμμική. Εφόσον οι πόλεμοι δεν έχουν εξαλειφθεί, πρέπει κανείς να προετοιμαστεί για να τους κερδίσει. Η αύξηση των αμυντικών δαπανών στα δημοκρατικά κράτη το περασμένο έτος είναι το αποτέλεσμα της κατανόησης αυτής της αλήθειας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παίζουν τον ρόλο καλοήθους ηγεμόνα στο διεθνές σύστημα. Η κυβέρνηση του προέδρου Μπάιντεν ήρε αρχικά τις κυρώσεις στον Nord Stream 2 και θεώρησε τη Γερμανία ως τη χώρα που θα διασφάλιζε καλύτερα τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι Αμερικανοί κατάλαβαν ότι αν δεν ήθελαν να χάσουν την παγκόσμια θέση τους ως ηγεμόνα, έπρεπε οι ίδιοι να πρωτοστατήσουν. Αυτό επιβεβαιώθηκε από την επίσκεψη του προέδρου Μπάιντεν στο Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2023.

Η συνάντηση του προέδρου Μπάιντεν με αρχηγούς κρατών-χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης έδειξε ότι τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και των χωρών αυτών συγκλίνουν. Ο χώρος ήταν το Kings Palace στη Βαρσοβία, το οποίο υπογράμμισε τον ρόλο της Πολωνίας ως βασικού κόμβου εφοδιαστικής για στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία.

Η πολιτική μοίρα του προέδρου Μπάιντεν είναι συνδεδεμένη σήμερα με αυτήν της Ουκρανίας. Καταλαβαίνει ότι σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία οι Αμερικανοί δεν μπορούν να αφήσουν ήσυχους τους Ευρωπαίους. Αν το έκαναν, θα μπορούσαν να μείνουν μόνοι μπροστά σε μια πρόκληση από την Κίνα.

Ευρώπη

Συνηθίζουμε την ιδέα ότι μετά τις τραγικές εμπειρίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα ευρωπαϊκά κράτη ξεκίνησαν τη διαδικασία ολοκλήρωσης για να εξασφαλίσουν την ειρήνη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, ωστόσο, μας θυμίζει ότι πρόκειται μάλλον για μύθο. Η Γερμανία έχασε τον πόλεμο το 1945, όπως και η Ιταλία. Αλλά και άλλα ευρωπαϊκά κράτη διεξήγαγαν ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τους οποίους έχασαν: η Γαλλία στην Αλγερία, η Μεγάλη Βρετανία για τη Διώρυγα του Σουέζ και η Ολλανδία στην Ινδονησία. Ο πόλεμος δεν θεωρήθηκε καθόλου κακός, εκτός κι αν ήταν ένας χαμένος πόλεμος.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έριξε τη μάσκα του λεγόμενου σχήματος της Νορμανδίας που δημιούργησαν η Γερμανία και η Γαλλία. Στόχος της ήταν «να κρατήσει τους Ρώσους μέσα, τους Αμερικανούς έξω και τους Ουκρανούς κάτω». Η Ρωσία θεωρήθηκε αναπόσπαστο στοιχείο της ευρωπαϊκής τάξης και εταίρος στη συναυλία της Ευρώπης. Η αντίσταση στη ρωσική επιθετικότητα έκανε σήμερα την Ουκρανία ανεξάρτητο υποκείμενο της διεθνούς πολιτικής. Ωστόσο, όπως θα αναλύσω και στο Φόρουμ των Δελφών, η Ουκρανία χρειάζεται περαιτέρω βοήθεια ειδικά σε όπλα και πυρομαχικά για να αντισταθεί περαιτέρω στη ρωσική επιθετικότητα και ελπίζουμε να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο.

Ο Τζάζεκ Τσαπούτοβιτζ είναι καθηγητής στο UniversityofWarsaw. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων της Πολωνίας το διάστημα 2018-2020.