Χωρίς κίνητρο

Χίλια δυο προβλήματα αντιμετωπίζει φέτος ο μπασκετικός Παναθηναϊκός. Και τελευταία βρίσκεται αντιμέτωπος με τον χειρότερο εφιάλτη οποιασδήποτε ομάδας και οποιουδήποτε ανθρώπου γενικότερα. Εχει χάσει κάθε κίνητρο.

Στην Ευρωλίγκα παίζει εδώ και καιρό για να βγάλει την υποχρέωση. αφού στην κούρσα για μια θέση στα πλέι οφ έμεινε πολύ πίσω από πολύ νωρίς.
Το Κύπελλο το έχασε χωρίς καν να αποκτήσει τη δυνατότητα να το διεκδικήσει στον τελικό. Και στο πρωτάθλημα…

Οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν είναι χαζοί ούτε χθεσινοί. Εχουν μάτια και βλέπουν. Τον βασικό τους αντίπαλο για τον τίτλο, τον Ολυμπιακό, έτσι όπως παίζει και κυριαρχεί στα ελληνικά και ευρωπαϊκά γήπεδα, ξέρουν ότι δεν μπορούν να τον κερδίσουν. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η δική τους ομάδα υστερεί σε πάρα πολλά σημεία και μόνο το φιλότιμο δεν αρκεί για να καλύψει το χάντικαπ. Σε ένα μεμονωμένο αγώνα ενδεχομένως οι Πράσινοι μπορούν να τα καταφέρουν, άλλωστε έφτασαν πολύ κοντά στη νίκη και στις δύο αναμετρήσεις για την Basket League, στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ. Ομως σε μια σειρά αγώνων πλέι οφ αυτός ο Ολυμπιακός δεν χάνει, έχοντας μάλιστα και το πλεονέκτημα έδρας.

Και καθώς η συμμετοχή στην Ευρωλίγκα δεν κινδυνεύει, αφού είναι δεμένη με δεκαετές συμβόλαιο, ποιο λόγο έχουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού να τα δώσουν όλα τις εβδομάδες που απομένουν για να τελειώσει η σεζόν;

Οι τρεις συνεχόμενες ήττες στο πρωτάθλημα από ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και ΑΕΚ δείχνουν ότι οι Πράσινοι επί της ουσίας τα έχουν παρατήσει. Και το πράγμα μπορεί να γίνει χειρότερο στα πλέι οφ. Η ΑΕΚ και το Περιστέρι έχουν πολύ υπολογίσιμες ομάδες, μάλιστα η Ενωση έχει κερδίσει τον Παναθηναϊκό μια φορά, ενώ το Περιστέρι έχασε στο ΟΑΚΑ στον πόντο. Αν η Λάρισα πήγε πέρυσι την ημιτελική σειρά με τους Πράσινους στο πέμπτο παιχνίδι, δεν δικαιούνται ΑΕΚ και Περιστέρι να πιστεύουν φέτος ότι μπορούν να τους αποκλείσουν;

Τελευταία φορά που ο Παναθηναϊκός απουσίασε από τους τελικούς των πλέι οφ ήταν το 2002, όταν τον τίτλο διεκδίκησαν ΑΕΚ και Ολυμπιακός. Η αποφυγή της διακοπής αυτού του σερί ίσως είναι το κίνητρο που ψάχνει
ο Χρήστος Σερέλης για να βγει η χρονιά.