Το φάιναλ φορ και οι εκλογές

Το φάιναλ φορ και οι εκλογές

Και να που στην εξίσωση της ημερομηνίας των εκλογών, μαζί με όλα τα άλλα (τα πολλά άλλα), μας προέκυψε και το… μπάσκετ. Μου το έλεγαν το Σαββατοκύριακο, σε μια παρέα, και δεν το πίστευα. Και χθες, που ήταν η μέρα εργάσιμη και όλοι επέστρεψαν στα γραφεία τους, διαπίστωσα ότι, ναι, πράγματι, το μπάσκετ είχε κι αυτό λόγο να πάνε ακόμη πιο πίσω οι εκλογές. Στις 28 Μαΐου, συγκεκριμένα!!!

Ο Ολυμπιακός είναι η αιτία, και πιο συγκεκριμένα η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού, που πηγαίνει «τρένο» στη Euroleague και κατά τα φαινόμενα (αν δεν αυτοκτονήσει στο τέλος δηλαδή – διότι πάντα υπάρχει ένα τέτοιο ενδεχόμενο) θα βρεθεί ύστερα από χρόνια στο final 4 της διοργάνωσης, η οποία φέτος πραγματοποιείται στο Κάουνας της Λιθουανίας. Πότε πραγματοποιείται; 19 με 21 Μαΐου. 19 οι προημιτελικοί, 21 μικρός και μεγάλος τελικός.

Ο Κυριάκος, τώρα, Ολυμπιακός είναι, όμως αυτό μικρή σημασία έπαιξε στην απόφασή του για τη «μετάθεση» των εκλογών από τις 21 στις 28 Μαΐου. Μιλάω με μια δόση αυθαιρεσίας για μετάθεση, διότι στην πραγματικότητα, να τα λέμε κι αυτά, ουδέποτε δεσμεύτηκε ότι θα τις κάνει τις εκλογές στις 21 Μαΐου. Εμείς, μεταξύ μας, συνεκτιμούσαμε ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν τότε.

Ε, δεν θα τις κάνει, διότι ο λαός θέλει, πλην των άλλων, και μπάσκετ για να ξεσκάσει – και να ξεχαστεί.

Το σενάριο της τρίτης κάλπης

Αντιθέτως, μένει σταθερή η 2α Ιουλίου ως η ημερομηνία για τη διενέργεια των δεύτερων εκλογών, καθώς σήμερα, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην πιστεύει ότι θα απαιτηθεί και η δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, αυτή με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, προκειμένου να προκύψει κυβέρνηση για τη χώρα.

Αυτό που δεν έχει ξεκαθαρίσει, αλλά να ξέρετε ότι το έχει πάντα στο μυαλό του ο πρόεδρος Κυριάκος, είναι και τρίτες εκλογές, μέσα στον Σεπτέμβριο, αν χρειαστεί. Τι; Να μην προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση και από τις συγκεκριμένες εκλογές.

Ακριβώς όπως έγινε και με τον πατέρα του Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, που χρειάστηκε να γίνουν τρεις εκλογές, η τελευταία τον Απρίλιο του 1990, προκειμένου να καταφέρει να κυβερνήσει, έστω και με την οριακή πλειοψηφία μιας ψήφου, ενός κυρίου Κατσίκη, που είχε εκλεγεί βουλευτής με το κόμμα του Κωστή Στεφανόπουλου.

Πότε θα αποφασίσει ο πρόεδρος Κυριάκος για τρίτες εκλογές; Μα φυσικά μετά το αποτέλεσμα των… δεύτερων εκλογών! Αν δει ότι είναι κοντά στην αυτοδυναμία, ότι είναι εφικτό να την κερδίσει με τρίτη εκλογική αναμέτρηση, θα το επιχειρήσει. Για τις 17 Σεπτεμβρίου γίνεται ήδη λόγος…

Σε κάθε περίπτωση, και για να ακριβολογούμε τέλος πάντων, όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου. Εξαρτώνται απολύτως από το τι θα δείξει η κάλπη του Μαΐου. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μετά…

Τέμπη και σκανδαλολογία

Πάντως, όποτε και να γίνουν οι εκλογές, είναι βέβαιο ότι το διάστημα ως αυτές, η λεγόμενη προεκλογική περίοδος, θα καλυφθεί από Τέμπη και σκανδαλολογία. Για το πρώτο δεν έχω να πω τίποτε. Συνέβη, έγινε ό,τι έγινε, το εκλογικό σώμα θα κληθεί να κρίνει γιατί η κυβέρνηση επί τέσσερα χρόνια δεν κάλυψε τα κενά στην ασφάλεια των σιδηροδρόμων που παρέλαβε από τους προηγούμενους. Για το δεύτερο όμως, τη σκανδαλολογία, έχω να επισημάνω ότι δεν θα είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα τέτοιο έργο, και προφανώς δεν θα είναι ούτε η τελευταία. Το εκλογικό σώμα βομβαρδίζεται, κατά παράδοση, παραμονές εκλογών, με αποκαλύψεις για τους «κλέφτες» που το κυβερνούσαν την 4ετία που συμπληρώνεται και ουσιαστικά του ζητείται να τους καταδικάσει με την ψήφο του.

Αυτός, κατά τη γνώμη μου, είναι και ο λόγος που η ψήφος των Ελλήνων στις εκλογές δεν έχει θετικό πρόσημο, δεν υπερψηφίζονται δηλαδή προγράμματα, αλλά καταψηφίζονται ήδη δοκιμασμένες κυβερνήσεις.

Το 2004 η ΝΔ έγινε κυβέρνηση και ο Κ. Καραμανλής πρωθυπουργός επειδή χυδαιολογούσε παρατεταμένα και εκ συστήματος κατά του κυρίου Κώστα Σημίτη, ότι ήταν «αρχιερέας της διαπλοκής». Πέντε χρόνια αργότερα, δραπέτευσε από την εξουσία πνιγμένος στα σκάνδαλα κολλητών, φίλων, κουμπάρων και παραγόντων της Δεξιάς. Και όχι γιατί οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.

Τώρα βρισκόμαστε και πάλι ενώπιον μιας άκρατης σκανδαλολογίας. Είμαι βέβαιος ότι θα συνεχιστεί και θα ενταθεί το επόμενο, ως τις εκλογές, διάστημα. Αν μάλιστα είναι ακριβή όσα διακινούνται, θα επιχειρηθεί να μη μείνει αλώβητο ούτε το στενό, στενότατο, περιβάλλον του Πρωθυπουργού. Γιατί τελικά ο στόχος είναι αυτός…

Αντιπολίτευση για τα μπάζα

Οσοι τώρα ανησυχείτε για το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο σχεδόν δίμηνο που ακολουθεί, στη Βουλή, με εκείνη την εντελώς ακατανόητη απόφαση να μη μετέχει των ψηφοφοριών (απόφαση που επέτρεψε στην κυβέρνηση εδώ και σχεδόν τρεις μήνες να αλωνίζει), σπεύδω να ενημερώσω ότι σιωπηρά φαίνεται πως επιστρέφει στα καθιερωμένα. Φάνηκε αυτό κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου με τις ρυθμίσεις για τη διαχείριση του νερού. Το κόμμα της χαράς υπέβαλε ένσταση αντισυνταγματικότητας κατά του νομοσχεδίου. Πρόκειται για κοινοβουλευτική πράξη σοβαρή και απολύτως συνυφασμένη με την τύχη ενός νομοσχεδίου που συζητείται στη Βουλή. Αν κηρυχθεί αντισυνταγματικό, αναπέμπεται στην κυβέρνηση προς περαιτέρω επεξεργασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το επιχείρησε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και βεβαίως την υποστήριξε. Η ψηφοφορία, δε, έχει την ιδιαιτερότητα ότι δεν διεξάγεται με ψήφο στην κάλπη, αλλά «δι’ εγέρσεως» – το προεδρείο της Βουλής καλεί τους βουλευτές να σηκωθούν από τη θέση τους, δηλώνοντας τη θέση τους. Αν υπερψηφίζουν την πρόταση ή την καταψηφίζουν.

Και ήταν εκεί λοιπόν και ψήφισαν – με τον τρόπο που μόλις περιέγραψα. Και χθες ήρθε ένα ακόμη βήμα προς την… κανονικότητα. Θα ψηφίσουν – ανακοινώθηκε από το κόμμα της χαράς – τα μέτρα για τη στήριξη των οικογενειών των θυμάτων στο δυστύχημα των Τεμπών. Η ψηφοφορία θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο και, καταπώς δείχνουν τα πράγματα, αναλόγως θα κινηθούν και στη συνέχεια. Ο,τι μας συμφέρει κομματικά το ψηφίζουμε. Ο,τι δεν μας συμφέρει, απέχουμε.

Ωραία αντιπολίτευση – για τα μπάζα, κανονικά!

Ντροπή

Να μου επιτραπεί να ενώσω κι εγώ τη φωνή μου με όλους όσοι στέκονται στο πλευρό της προέδρου της Φιλοσοφικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κυρίας Β. Νικολαΐδου – Κυριανίδου, που εδώ και ημέρες βρίσκεται στο στόχαστρο φοιτητικών παρατάξεων, και ειδικά μιας, προσκείμενης στον ΣΥΡΙΖΑ. Το «έγκλημά» της είναι ότι ως επιστήμων μελέτησε επισταμένως το έργο της φιλοσόφου Χάνα Αρεντ. Σε τι συνίσταται το έγκλημα της κυρίας Νικολαΐδου – Κυριανίδου; Μα η ίδια η Χάνα Αρεντ. Που έχει περιγράψει και αναλύσει με λεπτομέρειες και σαφήνεια τις καταστροφικές επιπτώσεις του ολοκληρωτισμού στους ανθρώπους και στην ανθρωπότητα γενικότερα. Στα παλικάρια, αυτό δεν αρέσει. Γιατί στον χυλό που έχουν στο κεφάλι τους οι ολοκληρωτισμοί διακρίνονται σε καλούς και κακούς. Αμα είσαι, ας πούμε, αριστερός, ο ολοκληρωτισμός του Στάλιν μέχρι και αποδεκτός μπορεί να γίνει. Ντροπής πράγματα είναι αυτά που συντελούνται στα ελληνικά πανεπιστήμια από τον… ολοκληρωτισμό των… θαυμαστών του ολοκληρωτισμού! Και πιο μεγάλη ντροπή είναι το γεγονός ότι η γυναίκα, που προ ημερών κρατήθηκε ως και… όμηρος από αυτούς τους άθλιους «αγωνιστές», δεν έχει τύχει ακόμη της ομόθυμης συμπαράστασης της πανεπιστημιακής κοινότητας. Στη λογική τού «άσε τώρα, πού να μπλέκεις μ’ αυτούς».

Ντροπή και αίσχος.