Μπρα ντε φερ στα δεξιά

Ενας από τους ποδοσφαιριστές που εκτοξεύθηκαν στα… χέρια του Ματίας Αλμέιδα είναι αναμφίβολα ο Λάζαρος Ρότα. Ο διεθνής μπακ, που αποκτήθηκε πέρυσι τον Σεπτέμβριο ως ελεύθερος για να αποτελέσει ακόμα μία λύση στο δεξί άκρο της άμυνας, κατάφερε φέτος να καθιερωθεί, να πάρει… σπίτι του τη φανέλα του βασικού και χάρη στις εξαιρετικές του εμφανίσεις να κερδίσει νέο συμβόλαιο μέχρι το 2026. Ολα αυτά τα πέτυχε με την αξία του και χάρη στη δουλειά του, η οποία ήταν και παραμένει σκληρή, δείγμα και του χαρακτήρα του. Ο Αλμέιδα εξάλλου δεν κάνει χάρες. Αν δεν του έκανε ο αμυντικός, δεν υπήρχε περίπτωση να πάρει τις ευκαιρίες που πήρε.

Σε αυτή την αγωνιστική άνοδο και εξέλιξη του Ρότα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε βέβαια και η παράλληλη εκτόξευση της ομάδας. Οταν το σύνολο λειτουργεί καλά, συμπαρασύρει και τους ποδοσφαιριστές που μπορεί να μην έχουν την ικανότητα να αποδώσουν για 9/10, αλλά να μπορούν για 7/10 και να το δίνουν και με το παραπάνω. Μία τέτοια περίπτωση είναι ο Ρότα. Η ταχύτητα, η έκρηξη και οι αντοχές του, στοιχεία βασικά για τον τρόπο παιχνιδιού του Αλμέιδα, είναι αυτά που τον καθιέρωσαν και άφησαν τον μουντιαλικό Σιντιμπέ στον πάγκο για να κάνει τα… ρεπό του. Η αδυναμία του όμως με την μπάλα στα πόδια συνεχίζει να υπάρχει και δυστυχώς για την ΑΕΚ τής έχει κοστίσει ουκ ολίγες φορές τη σεζόν που διανύουμε.

Πρόβλημα οι τελικές

Δεν περίμενε κάποιος ότι ο Ρότα θα γίνει ξαφνικά… Αρνολντ. Με σέντρες ακριβείας, γκολ και ασίστ. Θα περίμενε όμως ότι ύστερα από τόσο καιρό θα είχε βελτιώσει την επιπολαιότητα που εμφανίζει στην τελική προσπάθεια και δυστυχώς για την ΑΕΚ τής έχει κοστίσει πιθανούς βαθμούς σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις φέτος. Η πρώτη ήταν στο 1-1 με τον Αστέρα στην Τρίπολη. Μετά την ισοφάριση των Αρκάδων η Ενωση ανέβασε την απόδοσή της και έχανε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη. Μεγαλύτερη από όλες ήταν εκείνη με τον Ρότα, ο οποίος από κάθετη του Αμραμπατ βρέθηκε απέναντι από τον Παπαδόπουλο, αλλά σούταρε απελπιστικά άουτ.

Η δεύτερη ήταν στο 0-0 με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο. Πινέδα, Γκατσίνοβιτς και Ρότα «έκρυψαν» την μπάλα, με τον τελευταίο να μην μπορεί να σκοράρει απέναντι από τον Πασχαλάκη κάνοντας κακό τελείωμα. Στο 1-3 με τον Ολυμπιακό βρέθηκε και πάλι σε θέση βολής μέσα στην περιοχή και δεν κατάφερε να κάνει ούτε κοντρόλ, χάνοντας μοναδική ευκαιρία να ανοίξει το σκορ. Και η τέταρτη ήταν την περασμένη αγωνιστική, όταν, αφού άδειασε με εξαιρετική προσποίηση τον αντίπαλό του, δεν μπόρεσε να βρει ούτε εστία απέναντι από τον Μπρινιόλι. Τέσσερις περιπτώσεις όπου θα μπορούσε να είχε πάρει καλύτερες αποφάσεις καθώς τουλάχιστον στις δύο από αυτές είχε και τη δυνατότητα πάσας.

Ο Ρότα έχει τραβήξει σχεδόν όλο το κουπί από τα δεξιά. Εχει παίξει στα 23 από τα 27 ματς πρωταθλήματος και είναι λογικό πλέον να παρουσιάζει και σημάδια κούρασης. Ισως όχι τόσο σωματικής όσο πνευματικής αφού είναι εμφανές πως την κρίσιμη στιγμή τού λείπει το καθαρό μυαλό. Ο Σιντιμπέ, από την άλλη, σε όσα παιχνίδια έπαιξε στο δεύτερο μισό της σεζόν, με εξαίρεση εκείνο στα Γιάννινα, όχι μόνο ανταποκρίθηκε, αλλά ήταν και από τους πολυτιμότερους της ΑΕΚ. Πιο χαρακτηριστικά ματς, το 1-0 με τον Παναθηναϊκό και το 3-0 με τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο. Ισως ήρθε λοιπόν η ώρα να πάρει θέση στην ενδεκάδα καθώς δεδομένα μπορεί να βοηθήσει την Ενωση περισσότερο από τον Ρότα στο επιθετικό κομμάτι. Είναι μια σκέψη στο μυαλό αρκετών στα ενδότερα της ομάδας.