Ησουν, είσαι και θα είσαι{CR}

Δεν είναι για να εκπλήσσεται κανείς. Ηταν απλώς θέμα χρόνου και κατάλληλων συνθηκών, να ξαναπάρει ο Πολάκης στο κόμμα του τον Τσίπρα. Πολλοί είδαν βέβαια το αντίστροφο, αλλά ας τους αφήσουμε στην πλάνη τους. Το ποιος σαλαγάει την αγέλη είναι άλλωστε φανερό από τις αντιδράσεις των οργανώσεων και από την άτακτη υπαναχώρηση του Τσίπρα. Πιστοποιείται και από την επιστήμη της παλαιοανθρωπολογίας, αν θέλετε. Ο μεγάλος αρσενικός αυστραλοπίθηκος είναι εκείνος που κάνει κουμάντο στη φυλή, και γύρω γύρω συνωθούνται τα αυστραλογυναικόπαιδα, προσβλέποντας στην εύνοιά του. Κουνήθηκε κανείς, μία που βγήκε και μία που μπήκε; Οοοοοχι. Μόνον κάτι άσχετοι (σαν κι εμάς) χαρήκαμε λιγάκι, υπολογίζοντας ωστόσο και τον χρόνο της επιστροφής. Και ποιος ήταν ο χρόνος που τους έλυσε τα χέρια; Μα η συμφορά των Τεμπών, φίλοι και σύντροφοι…

Μωρέ μπράβο! Πώς το σκεφτήκανε; Δεν ξέρω βέβαια αν ο κόσμος βρήκε καθόλου παρηγοριά σ΄ αυτήν την παλινόρθωση. Προσωπικά, δεν είδα πουθενά ένα ε-ε-ε-ερχεται, γιατί απλούστατα ήταν πάντα εδώ. Ο ων, ο ην και ο ερχόμενος. Για να γίνω αντιληπτή, ας το πω και στα πασοκικά: «ο Πολάκης ήταν, είναι και θα είναι, ο καθ’ ύλην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ», τελεία παράγραφος. Τα υπόλοιπα ας τα μοιραστούν μεταξύ τους οι διάφοροι βοηθητικοί: ο Τσίπρας στο photo opportunity, ο Τσακαλώτος στο σαμπανιζέ χαλί, o Φίλης στον ρόλο του Αγιάννη του Πρόδρομου, ο Παπαδημούλης στο πωλείται έτσι όπως είναι επιπλωμένο, ο Παππάς στο πολύ το κύριε ελέησον κι οι υπόλοιποι στο περίμενε.

Ξεμείναμε όμως από αφήγημα και πώς θα βγάλουμε την προεκλογική περίοδο; Η δεύτερη φορά δεν θα είναι όπως η πρώτη, είχε προειδοποιήσει ο πρόεδρος Πολάκης χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες. Να το ρισκάρω με υποθέσεις ή να δω το μέλλον μου σε μια γυάλινη σφαίρα; «Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό» είχε πει στην ομότιτλη ταινία του ο Γούντι Αλεν. Οι εξόφθαλμες παλαιοαρσενικές αρετές του Πολάκη δεν συνάδουν ωστόσο με τη νεοφεμινιστική αψάδα των κομματικών του θεραπαινίδων. Αυστραλοκατάσταση, απ΄ όπου κι αν το πιάσεις.