Περί επιτοκίων

Μέχρι σήμερα κατηγορούσαμε τις τράπεζες για τα μηδενικά επιτόκια καταθέσεων και τα υψηλά επιτόκια στις χορηγήσεις. Η υψηλή ρευστότητα από τις καταθέσεις και η μικρή ζήτηση για δάνεια περιόρισαν τον κίνδυνο για τις τράπεζες και, σε συνδυασμό με την αύξηση των επιτοκίων από την ΕΚΤ, τα επιτοκιακά έσοδα ενισχύθηκαν σημαντικά. Μαζί με τις καθαρά τραπεζικές εργασίες, τα έκτακτα έσοδα από πωλήσεις δραστηριοτήτων και από άλλες συναλλαγές πραγματοποίησαν κέρδη ύστερα από χρόνια, με αποτέλεσμα να περιορίσουν και την αναβαλλόμενη φορολογία. Ολη αυτή η ρευστότητα, λοιπόν, και το υψηλό επιτοκιακό περιθώριο, είναι σήμερα μία από τις πιο ισχυρές άμυνες των ελληνικών τραπεζών στην κρίση. Η δεύτερη είναι τα κεφάλαια, ύστερα από τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις, βέβαια, αλλά και από αυξήσεις κεφαλαίων και εκδόσεις τίτλων χαμηλού κινδύνου. Βοήθησαν και οι στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου ενόψει ανόδου επιτοκίων.

Ωστόσο, οι τραπεζίτες εκτιμούν ότι τα επιτόκια σε καταθέσεις και δάνεια θα αυξηθούν και το επιτοκιακό περιθώριο θα περιορίζεται αισθητά μετά το 2024. Διότι η αύξηση στα επιτόκια χορηγήσεων έρχεται πιο γρήγορα από ό,τι στις καταθέσεις. Θα πρέπει να προηγηθεί μεταφορά καταθέσεων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς σε άλλες επενδύσεις ή στην κατανάλωση. Στην Ελλάδα τα δάνεια ανέρχονται περίπου στο 65% των καταθέσεων όταν στην ΕΕ ο μέσος όρος είναι πάνω από το 100%. Οσο θα πλησιάζουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, τόσο θα αυξάνονται και τα επιτόκια καταθέσεων. Το ύψος θα εξαρτηθεί και από το επιτόκιο ισορροπίας της ΕΚΤ, το οποίο είχε εκτιμηθεί πριν από την κρίση στο 3,75% με 4%. Σήμερα τοποθετείται λίγο χαμηλότερα, στο 3,50% έως 3,75%. Αυτό σημαίνει ότι πρώτα θα φτάσει το 3,75% και μετά θα κάνει ένα βήμα πίσω στο 3,75%. Αυτό θα είναι και το επιτόκιο ισορροπίας.