Απολογισμός μιας συνέντευξης

Απολογισμός μιας συνέντευξης

Δεν είναι από τα συνήθη που βλέπουμε συχνά στις τηλεοπτικές μας οθόνες, να συνεντευξιάζεται ένας νυν αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός, με έναν πρώην αρχηγό κόμματος, και υπ’ αυτή την έννοια από μόνο του ως γεγονός είχε ενδιαφέρον η συνέντευξη που πήρε για λογαριασμό του Alpha ο Σταύρος Θεοδωράκης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο σαλόνι υποδοχής του Μεγάρου Μαξίμου. Από εκεί και πέρα, ο αντικειμενικός τηλεθεατής προφανώς παρατήρησε ότι ο πρόεδρος Κυριάκος, φάνηκε ειλικρινής στις απαντήσεις που έδωσε στον Σταύρο, ο οποίος για άλλη μια φορά απέδειξε ότι γνωρίζει καλά την τέχνη της συνέντευξης, και βέβαια και την τηλεόραση ως μέσο επικοινωνίας. Για τον μέσο, αντικειμενικό, επαναλαμβάνω τηλεθεατή, ο Κυριάκος θύμισε τον Κυριάκο της προ της ανόδου του στην εξουσία, περιόδου. Ηταν ήπιος, μετριοπαθής, κατανοητός, έδειξε γνώση των προβλημάτων της χώρας, δεν κρύφτηκε, δεν προκάλεσε, δεν έδωσε επιχειρήματα για να κατηγορηθεί για αλαζονική στάση. Νομίζω ότι γενικά κέρδισε εντυπώσεις και αλλοίωσε μια αρνητική εικόνα που είχαν φιλοτεχνήσει γι’ αυτόν τα social media και τα μέσα που ελέγχει η αντιπολίτευση. Αν μάλιστα δεν μείνουν στα λόγια μερικά εξ όσων ανέφερε (λ.χ. η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων), θα επανέλθει σιγά σιγά εκεί απ’ όπου θεωρητικά ξεκίνησε – στη θέλησή του για σοβαρές μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος που χωλαίνει παντού…

Προκήρυξη εκλογών μετά το Πάσχα

Φυσικά γίνεται μεγάλη συζήτηση, από χθες, για το γεγονός ότι προσδιόρισε τον χρόνο των εκλογών «μέσα στον Μάιο». Ορισμένοι του καταλογίζουν ότι χρησιμοποίησε μια τηλεοπτική συνέντευξη για να αναγγείλει μια τέτοια, κομβικής σημασίας για τη συνέχεια, απόφαση. Νομίζω πως δεν έχουν δίκιο. Αφού ρωτήθηκε, απάντησε. Αν δεν απαντούσε, χρησιμοποιώντας μια υπεκφυγή, τότε θα είχαν κάθε λόγο να του καταλογίζουν ότι κωλυσιεργεί και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μέχρι να διαπιστώσει ότι έχουν καταλαγιάσει τα συναισθήματα που προκάλεσε στην κοινωνία η τραγωδία των Τεμπών. Και θα έδινε και τροφή στους σεναριογράφους, που από ημερών έχουν κάνει… λάστιχο τον χρόνο διενέργειας των εκλογών. Μερικοί, τις είχαν… επεκτείνει ως τον Σεπτέμβριο, κάνοντας διασταλτικές ερμηνείες του Συντάγματος.

Τις προσδιόρισε λοιπόν για τον Μάιο, δεν είπε ημερομηνία, και όπως όλα δείχνουν θα τηρήσει τις θεσμικές επιταγές, σε ό,τι αφορά τον ορισμό της ημερομηνίας. Που όλα δείχνουν, αυτό τουλάχιστον μου ανέφερε χθες το πρωί, ένας εκ των στενότερων συνεργατών του με τον οποίο συνομίλησα, ότι θα είναι η 21η Μαΐου, Κυριακή, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, μεγάλη η χάρη Τους. Και πως η προκήρυξή τους θα γίνει αμέσως μετά το Πάσχα, μάλλον την Πέμπτη 20 Απριλίου, οπότε και θα επισκεφθεί την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να της εισηγηθεί τη διάλυση της Βουλής.

Στα γαλλικά οδοφράγματα

Από τα ωραία που συμβαίνουν στις… όμορφες μέρες που περνάμε, είναι η απόφαση του γραμματέα του ΚΚΕ Μήτσου Κουτσούμπα να… συμπαρασταθεί στους Γάλλους που διαμαρτύρονται για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μακρόν, για το ασφαλιστικό. Ο Μήτσος, πέταξε Παρίσι, για να πάρει μέρος στις διαδηλώσεις μέσα από το μπλοκ λέει ελλήνων εργατών μεταναστών (υπάρχει τέτοιο; θα υπάρχει μάλλον…), αλλά αντί να ζητήσει να τον συνοδεύσει ο φίλος μου ο Θανάσης ο Παφίλης που είναι και ωραίο παλικάρι, και όσο να πεις κοσμογυρισμένος, πήρε μαζί του δύο υποψήφιους βουλευτές, μία κυρία και έναν κύριο. Δεν μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί με την επιλογή Κουτσούμπα, αλλά αν είχε και τον Θανάση μαζί του, να είναι βέβαιος ότι θα δημιουργούσε μεγάλη εντύπωση στο Παρίσι. Τέλος πάντων, δεν θέλω να υπεισέλθω στα εσωτερικά τού «ένα είναι το κόμμα» κόμματος. Θα αναφέρω απλώς, ότι εμείς εδώ Μήτσο μου, έχουμε όριο συνταξιοδότησης τα 67. Στη Γαλλία κάνουν τον πανικό, γιατί από τα 62 χρόνια τους το αυξάνει ο Μακρόν στα 64. Σε τι ακριβώς τους συμπαρίστασαι;

Αντιπολιτευτικό παραμύθι

Εχω ένα ωραίο παράδειγμα για το πώς στήνεται ένα αντιπολιτευτικό παραμύθι προκειμένου να αθροιστεί και αυτό μαζί με τα υπόλοιπα, που θέλουν την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής, ώστε να επιστρέψει δόξη και τιμή ο «έλα με φόρα» brόεδρος και να τη διασώσει. Η Microsoft αναδιαρθρώνεται παγκοσμίως, και στο πλαίσιο αυτό, μεταξύ άλλων θα προχωρήσει σε κλείσιμο γραφείων και σε απολύσεις.

Οπως είναι γνωστό η εταιρεία έχει συμφωνήσει για την πραγματοποίηση στην Ελλάδα μιας σοβαρής επένδυσης κι αυτό το πιστώθηκε προσωπικά ο Κυριάκος όταν προ διετίας ήρθε στα μέρη μας ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft.

Προσέξτε τώρα, τι κάνουν οι συριζαίοι, προκειμένου να υπονομεύσουν το αφήγημα Κυριάκου ότι επί των ημερών του ήρθαν σοβαρές επενδύσεις στην Ελλάδα. Ανακατεύουν την παγκόσμια αναδιάρθρωση της Microsoft, προσθέτοντας στα όσα συμβούν και την ελληνική επένδυση, και καταλήγουν σε συμπεράσματα του είδους – αντιγράφω έναν τίτλο: «Κι αυτό καλά πήγε: η Microsoft κλείνει γραφεία και απολύει αντί για τις “μεγάλες επενδύσεις” στην Ελλάδα».

Ούτε κόμματα, ούτε τελείες, ούτε άλλα σημεία στίξης. Ολος αυτός ο αχταρμάς, προκειμένου να «ενημερωθούμε» ότι πάει περίπατο η επένδυση της Microsoft στην Ελλάδα, άρα τέλος και στα παραμύθια του Κυριάκου.

Κι αφού διαβάσει κανείς προσεκτικά το άρθρο (το οποίο έχει δοθεί προφανώς κεντρικά ως non paper), τι αντιλαμβάνεται στο τέλος τέλος του κειμένου; Οτι τίποτε από όσα λέγονται παραπάνω ισχύει. Τι ισχύει; Θα δώσω καλυτέρα τον λόγο στον διευθύνοντα σύμβουλο του ελληνικού παραρτήματος της Microsoft Θ. Μιχαλόπουλο:

«Η επένδυση συνεχίζεται κανονικά. Η δημόσια διαβούλευση για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) ολοκληρώθηκε, πήραμε θετικές συστάσεις απ’ τους φορείς. Τώρα είμαστε σε μία φάση όπου περιμένουμε την έκδοση των Προεδρικών Διαταγμάτων (…) Η αλήθεια είναι και εμείς διαφορετικά τα περιμέναμε στην αρχή. Δυστυχώς όμως είμαστε οι πρώτοι που κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία, οπότε και έπρεπε να αντιμετωπιστούν πολλά ζητήματα»!!!

Δεν υπάρχουν οι τύποι, πραγματικά δεν υπάρχουν… (Και τι έχουμε να ακούσουμε ακόμη, στον δρόμο ως τις εκλογές. Θα βγουν φίδια με δεκαεφτά κεφάλια και είκοσι δύο ουρές)

Απώλεια

Μια μεγάλη απώλεια θρηνούμε από χθες όλοι εμείς εδώ στα «ΝΕΑ», κι εγώ προσωπικά που με τίμησε με τη φιλία του για πολλά χρόνια. «Εφυγε» ο Κύριος με όλη τη σημασία της λέξης Βασίλης Νικολόπουλος, ο άνθρωπος δίπλα στον οποίο μαθήτευσαν δεκάδες δημοσιογράφοι, και ο υποφαινόμενος. Ο Βασίλης στάθηκε για πολλούς από εμάς στοργικός «πατέρας» και καλός φίλος, μας στήριξε στις δύσκολες στιγμές μας, και ήταν πάντα εκεί, να δώσει στους νεότερους μια συμβουλή, να βοηθήσει, να αποσυμπιέσει κρίσεις, να διευκολύνει να αμβλυνθούν οι οξύτητες. Ενας καλός άνθρωπος, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Είκοσι χρόνια τον είχα διευθυντή σύνταξης στην εφημερίδα, και έχω να θυμάμαι τη γενναιοδωρία και την καλοσύνη του.

Καλό του «ταξίδι» να ευχηθώ, και καταθέτω τη θλίψη μου στην κυρία Ντίνα τη σύζυγό του, στον Γρηγόρη τον γιο του, και την υπόλοιπη οικογένειά του…