Δεν μαθαίνει από τα παθήματα

Κάποτε θα ερχόταν και η πρώτη ήττα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για πέντε μήνες και 14 παιχνίδια η ΑΕΚ κράτησε απόρθητο το νέο της σπίτι έχοντας το απόλυτο των νικών σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ηταν δεδομένο όμως ότι θα γινόταν και η στραβή. Σίγουρα ο κόσμος της Ενωσης θα ήθελε να μη συμβεί αυτό εφέτος και αν ήταν δυνατόν να πάει μόνο με νίκες μέχρι το τέλος η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα, αλλά δεδομένου ότι υπάρχουν και πλέι οφ, δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. Τελικά η πρώτη απώλεια ήρθε ακριβώς στη λήξη της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και ήταν από τον Ολυμπιακό σε ένα παιχνίδι που για 45 λεπτά τουλάχιστον η ΑΕΚ φαινόταν να ελέγχει απόλυτα.

Και αυτό είναι το πρόβλημα. Για ακόμη μία φορά, η Ενωση ηττήθηκε σε ματς που δεν φαινόταν χειρότερη από τον αντίπαλό της, που δημιούργησε προϋποθέσεις και ευκαιρίες για να πετύχει γκολ, αλλά δεν τα κατάφερε. Είτε λόγω ατυχίας, είτε λόγω ανικανότητας, είτε λόγω του εξαιρετικού Πασχαλάκη. Το ίδιο είχε πάθει και στην Τούμπα, το ίδιο και στα Γιάννενα. Είχε τον έλεγχο, δημιουργούσε, αλλά την πάτησε. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Ειδικά μάλιστα όταν και στις τρεις αυτές ήττες της έχει δεχτεί συνολικά επτά γκολ. Τι μπορεί να δείχνει αυτό; Οτι δεν έχει την υπομονή, ίσως και τον τρόπο να αντεπεξέλθει όταν κάτι στραβώσει και αλλάξει το πλάνο της.

Χάνει την ψυχραιμία και το μυαλό της, με αποτέλεσμα αντί να καταφέρει να γυρίσει το ματς, να δέχεται και άλλο γκολ. Το εφιαλτικό τρίλεπτο στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους με τον Ολυμπιακό είναι απόλυτα ενδεικτικό αυτής της κατάστασης. Ενώ είχε ένα ολόκληρο ημίχρονο ουσιαστικά η ΑΕΚ για να πάρει έστω την ισοπαλία, βγήκε μπροστά για την ισοφάριση σαν να ήταν το ματς στο 90′ και έπαιζε το τελευταίο της χαρτί. Βγήκε στην κόντρα ο Μπακαμπού και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Στο μυαλό του Αλμέιδα δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τη νίκη. Το ξεκαθάρισε από την πρώτη μέρα παρουσίας του στα Σπάτα. Δεν θα κατεβάσει ποτέ την ομάδα του για την ισοπαλία, δεν θα συμβιβαστεί με κάτι τέτοιο. Από αυτό, μέχρι το να πιάνει όμως πανικός την ΑΕΚ κάθε φορά που δέχεται γκολ, υπάρχει μία διαφορά.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός επίσης πως κανένα ματς από αυτά που της στράβωσαν δεν κατάφερε να το γυρίσει. Εκτός από εκείνο στη Νίκαια με τον ουραγό τότε Ιωνικό. Σε όλα τα άλλα, από την πρώτη της ήττα με τον Βόλο στη Ριζούπολη, μέχρι και το προχθεσινό ντέρμπι, όταν η ΑΕΚ βρέθηκε πίσω στο σκορ, δεν κατάφερε να πάρει ούτε την ισοπαλία. Γι’ αυτό και από τους τέσσερις διεκδικητές του τίτλου, έχει μακράν τις πιο πολλές ήττες στο πρωτάθλημα. Ο τρόπος που έχασαν οι «κιτρινόμαυροι» από τον Ολυμπιακό μπορεί να αποτελέσει ένα καλό μάθημα εν όψει των πλέι οφ, για να καταλάβει η ΑΕΚ ότι εφόσον θέλει να πάρει το πρωτάθλημα, θα πρέπει να μάθει να ανταποκρίνεται και όταν το πλάνο της δεν πάει βάσει προγραμματισμού.

Η κλήρωση των πλέι οφ την έφερε αντιμέτωπη με τον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια για την πρεμιέρα και της δίνει τη δυνατότητα να αντιστρέψει τις εντυπώσεις και την κατάσταση μέσα σε μία εβδομάδα. Με νίκη η ΑΕΚ ανεβαίνει και πάλι στην κορυφή και πηγαίνει με ηρεμία στη διακοπή που ακολουθεί λόγω των υποχρεώσεων των εθνικών ομάδων. Στο χέρι της είναι να μην πετάξει μέσα σε δύο αγωνιστικές όσα έχτισε όλη τη σεζόν.