Στρέφει και το άλλο μάγουλο

Επρόκειτο για ένα συμβάν αισχρό, αποτρόπαιο και απολύτως καταδικαστέο. Μια συμμορία, από εκείνες που λυμαίνονται την περιοχή των Εξαρχείων, εντόπισε τον Γ. Βαρουφάκη σε εστιατόριο της περιοχής, του επιτέθηκαν και τον έστειλαν στον Ευαγγελισμό με σπασμένη μύτη. Και, ακριβώς επειδή πρόκειται για ένα τραγικό περιστατικό, δεν μπορώ παρά να απορώ, γιατί ο Γ. Βαρουφάκης, το θύμα του ξυλοδαρμού, καταβάλλει τέτοια προσπάθεια για να δώσει στο θέμα μια κωμική διάσταση που δεν την έχει.

Συγκεκριμένα, προξενεί εντύπωση ότι, αμέσως μετά το συμβάν, έσπευσε να αθωώσει τους δράστες: «Δεν ήταν αναρχικοί, αριστεριστές, κομμουνιστές, ή νέοι μέλη κανενός κινήματος. Μπράβοι της Νύχτας ήταν και φαινόντουσαν», έγραψε σε ανάρτηση του. Οτι μπορεί να «φαινόντουσαν», όπως λέει, δεν σημαίνει τίποτε. Κατ’ αρχάς, οι σημερινοί αναρχικοί πηγαίνουν σε γυμναστήρια και χτίζουν μυς, ορισμένοι κάνουν πολεμικές τέχνες, δεν είναι πια τα παιδάκια της αθώας εποχής που θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι από τα φοιτητικά μας χρόνια. Επειτα, θυμίζω ότι όταν ο ίδιος, στην ακμή της διεθνούς φήμης του, επισκέφθηκε ως υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος τον ομόλογό του στη Βρετανία, Τζορτζ Οσμπορν, τα βρετανικά ΜΜΕ τον παρομοίαζαν με πορτιέρη νυχτερινού κλαμπ (bouncer), λόγω της όψης του (ξυρισμένο κρανίο, ανασηκωμένα πέτα, δερμάτινο κ.λπ.). Επομένως, το τι φαινόντουσαν ας το ξεχάσουμε.

Αργότερα μάλιστα επανήλθε με νέα ανάρτηση στην οποία προειδοποιούσε «την κυβέρνηση να πάψει την αποπροσανατολιστική σπέκουλα». Φαντάζομαι ότι, αφότου συνελήφθη δεκαεπτάχρονος σεσημασμένος αναρχικός για την επίθεση (εκείνος που βιντεοσκοπούσε τον ξυλοδαρμό με το κινητό του), ο Γ. Βαρουφάκης δεν θα επανήλθε ξανά στο ζήτημα. Εκτός, βέβαια, αν προτίθεται να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης του συλληφθέντος, ο οποίος αντιμετωπίζει βαρύτατες κατηγορίες. Εντούτοις, το ερώτημα παραμένει: Προς τι η απόπειρα διακωμώδησης του τραγικού συμβάντος από πλευράς του θύματος;

Οπως πολλοί άλλοι, ο Γ. Βαρουφάκης έχει αντιληφθεί ότι από το σιδηροδρομικό δυστύχημα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να ωφεληθεί εκλογικά – για να μην πω κιόλας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει αριστερούς ψηφοφόρους, ιδίως νεαρής ηλικίας. Αντιλαμβάνεται, ως εκ τούτου, τον εκλογικό ανταγωνισμό μεταξύ των κομμάτων της Αριστεράς ως διαγωνισμό ηθικής ανωτερότητας και καθαρότητας. Εξού η σπουδή του να αθωώσει του αναρχικούς που τον έστειλαν στο νοσοκομείο. Ακολουθεί τη στρατηγική του Ιησού, όπως και τη ρητορική του. Ενα επεισόδιο από τα μέσα της περασμένης εβδομάδας το αποδεικνύει.

Συγκεκριμένα, στη Βουλή, το ΚΚΕ επιτέθηκε δριμέως στον Βαρουφάκη, επειδή ως υπουργός Οικονομικών προωθούσε την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ. Την επομένη κιόλας το κόμμα Βαρουφάκη απάντησε με ανακοίνωση σε ύφος δακρύβρεκτο, η οποία ξεκινά με τον εξής αξιομνημόνευτο για τον λυρισμό του τρόπο: «Το ΜέΡΑ25 κάνει μονομέτωπο αγώνα εναντίον των εκμεταλλευτών που σκοτεινιάζουν τον νου των ανθρώπων». Η ουσία όμως βρίσκεται παρακάτω: «Το ΜέΡΑ25 θα συνεχίσει αυτόν τον μονομέτωπο αγώνα. Πριν και μετά τις εκλογές. Μέσα κι έξω από τη Βουλή. Οπως κάνουμε 5 χρόνια τώρα. Κι ας μας χτυπούν κάποιοι εξ αριστερών. Τους στρέφουμε το άλλο μάγουλο. Τους αντιμετωπίζουμε ως συνοδοιπόρους, συντρόφους, συναγωνιστές». Με άλλα λόγια, βλέπουμε τον κατ’ εξοχήν Νάρκισσο να υιοθετεί αυτό που ο Κίσινγκερ θα ονόμαζε «στρατηγική της ταπεινότητας». (Δεν θα απέκλεια κιόλας να έχει διαβάζει το σχετικό βιβλίο, με τον τίτλο «Leadership», ει μη τι άλλο λόγω του ελκυστικού τίτλου…)

Είναι αξιοθαύμαστο ο Βαρουφάκης να στρέφει το άλλο μάγουλο. Τι δύναμη, τι ψυχικό σθένος χρειάζεται για να μετακινηθεί ένας τέτοιος εγωισμός! Αλλά και πόσο χαριτωμένος ο παραλληλισμός με τον Ιησού! Πέραν των άλλων, παραπέμπει και στο ότι το δημιούργημα του Βαρουφάκη, που εκπροσωπείται σήμερα στη Βουλή, λιγότερο θυμίζει κόμμα και περισσότερο μοιάζει με «cult» προσωπολατρίας, από εκείνα για τα οποία γυρίζονται αυτά τα άκρως διασκεδαστικά (ενίοτε και ξεκαρδιστικά) ντοκιμαντέρ του «Netflix». Γι’ αυτά όμως θα σας πω μια άλλη φορά…