Αυτοκριτική

Σε μια άλλη χώρα, ή σε μια άλλη ζωή, η αντιπολίτευση θα είχε επαινέσει τον Πρωθυπουργό για τη χθεσινή του ανάρτηση. Οχι επειδή έδωσε υποσχέσεις που κανείς δεν ξέρει αν θα τηρηθούν. Αλλά επειδή τα λόγια του πράγματι δεν ήταν ξύλινα. Επειδή εγκατέλειψε το στείρο, και παραπλανητικό, επιχείρημα περί ανθρωπίνου λάθους και τόλμησε να διατυπώσει μια φράση πραγματικά συγκλονιστική: «Αν το έργο της τηλεδιοίκησης είχε ολοκληρωθεί, αυτό το δυστύχημα θα ήταν πρακτικά αδύνατο να είχε συμβεί». Επειδή δεν προσπάθησε αυτή τη φορά να μας πείσει ότι είναι καλύτερος από τους προηγούμενους. Επειδή, με λίγα λόγια, έκανε ειλικρινή αυτοκριτική, λέγοντας πως άλλοτε τα καταφέρνει και άλλοτε όχι.

Αλλά, δυστυχώς, στον ΣΥΡΙΖΑ απουσιάζει η γενναιότητα και περισσεύει ο λαϊκισμός. «Ωραία η συγγνώμη που τον ανάγκασαν να γράψει», σχολίασε η Πόπη Τσαπανίδου. Σε ποιους αναφέρεται;

Δεν έχει σημασία. Αυτού του τύπου η κομματική αντιπαράθεση δεν ενδιαφέρει παρά τους επαγγελματίες της πολιτικής και δεν τέμνεται πουθενά με τις δύο επείγουσες απαιτήσεις των ημερών. Να υποστηριχθούν με κάθε τρόπο, ψυχολογικό, ηθικό, υλικό, οι οικογένειες των θυμάτων. Και να πειστεί η κοινή γνώμη ότι, αυτή τη φορά, οι κυβερνώντες θα έχουν την εντιμότητα και την ικανότητα να εντοπίσουν τα προβλήματα, να αποδώσουν τις ευθύνες και να βρουν λύσεις.

Η κοινωνία βράζει. Και το ερώτημα είναι αν η συσσωρευμένη οργή θα αποβεί παραγωγική ή αποσταθεροποιητική. Διάχυτη είναι η ανησυχία ότι θα ζήσουμε νέες μέρες «Αγανακτισμένων», ότι θα επιστρέψουν οι καθημερινές συγκρούσεις διαδηλωτών και Αστυνομίας, ότι οι κουκουλοφόροι θα αρχίσουν και πάλι να καίνε την Αθήνα. Και ότι όλο αυτό θα μεταφραστεί στις κάλπες σε μια υψηλή αποχή και μια ισχυρή «αντισυστημική» ψήφο.

Δεν είναι υποχρεωτικό πως θα γίνει έτσι. Και σίγουρα δεν είναι αυτός ο στόχος των νέων παιδιών για τα οποία έγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι «διαδηλώνουν βουβά και ειρηνικά, κρατώντας ένα κερί και με σύνθημα “φταίει η κακιά η (χ)ώρα”». Τα παιδιά αυτά δεν είναι χαζά. Γνωρίζουν ότι κάποια κόμματα θα προσπαθήσουν να τα καπελώσουν. Γνωρίζουν επίσης ότι το αίτημα για ασφαλείς μεταφορές θα ικανοποιηθεί με την εγκατάσταση πολύ συγκεκριμένων ηλεκτρονικών συστημάτων και δεν έχει καμιά σχέση με το σύνθημα «φθηνές και ασφαλείς μαζικές μεταφορές για τον λαό και τους εργαζομένους χωρίς τη λογική κόστους – οφέλους» που ακούγεται από τα μεγάφωνα στις διαδηλώσεις τους. Το ζητούμενο σήμερα είναι να αποτραπούν νέες τραγωδίες, όχι να πέσει ο καπιταλισμός.

Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά αυτά δεν είναι αποδεκτά μόνο όταν είναι «βουβά». Αν διαπιστώσουν ότι η αυτοκριτική αποτελεί τακτικισμό κι ότι τα λόγια δεν οδηγούν σε έργα, θα βάλουν τις φωνές. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να ζήτησε συγγνώμη «στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια», αλλά τις πρωτοβουλίες πρέπει να τις πάρει εκείνος.