Ποιες εκλογές; {CR}

Χθες το μεσημέρι, την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω το σημείωμα αυτό, το ραδιόφωνο μετέδιδε την είδηση ότι, μετά από τρίωρη καθυστέρηση λόγω τεχνικού προβλήματος, ξεκινούσε μόλις η κατάθεση του σταθμάρχη. Επρόκειτο να ξεκινήσει στις 9 το πρωί, διαπιστώθηκε όμως το τεχνικό πρόβλημα και χρειάστηκαν τρεις ώρες για να λυθεί. Αν το συγκεκριμένο τεχνικό πρόβλημα δεν ήταν μια πρόφαση για κάτι σοβαρότερο, π.χ., ένα πρόβλημα υγείας που έπρεπε να αντιμετωπιστεί, τότε στην είδηση αυτή βρίσκεται, εν μέρει όχι ολόκληρη, η αλήθεια για τα αίτια της τραγωδίας. Υποτίθεται ότι ο κρατικός μηχανισμός και ιδίως οι βραχίονες εκείνοι που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της κρίσης είναι σε εγρήγορση, αν όχι σε συναγερμό, από το πρωί της περασμένης Τετάρτης. Και παρ’ όλα αυτά, πρέπει να φτάσει το πρωί της ημέρας που έχει οριστεί η κατάθεση του σταθμάρχη, για να διαπιστωθεί το τεχνικό πρόβλημα που εμποδίζει να δοθεί η κατάθεση; Την προηγουμένη δεν μπορούσε κάποιος να ελέγξει τις τεχνικές υποδομές; Ξέχασα, όμως, ότι ήταν Σάββατο. Προφανώς δεν υπήρχε κανείς.

Να σας προειδοποιήσω ότι τίποτε πρωτότυπο ή αποκαλυπτικό δεν έχω να εισφέρω στη συζήτηση που κάνουμε όλοι μας, παρά μόνο να τακτοποιήσω προσωπικά συμπεράσματα και διαπιστώσεις από την υπόθεση αυτή. Πρώτον, δεν ξέρω για πόσον καιρό (ακούω ότι από το 2010 τα συστήματα ασφαλείας είχαν καταρρεύσει), πάντως, τρένα στην Ελλάδα δεν είχαμε. Νομίζαμε ότι είχαμε και όσοι τα χρησιμοποιούσαν έπαιζαν με την τύχη τους. Δεύτερον, ούτε και πρόκειται να αποκτήσουμε τρένα για πολύ καιρό ακόμη, διότι η κατάσταση δεν θεραπεύεται διαμιάς, όσοι πόροι και αν διατεθούν. Τρίτον, μιλάμε για κάτι χειρότερο από το αναπόφευκτο ανθρώπινο λάθος, που δεν θα το γλιτώσεις όσα συστήματα ασφαλείας και αν διαθέτεις, επειδή αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Μιλάμε για ανθρώπινη αδιαφορία, εξαιτίας της οποίας τα ανθρώπινα λάθη στην προκειμένη περίπτωση είναι αλλεπάλληλα και σωρεύονται.

Τέταρτον, οι αλλεπάλληλες παρατάσεις στην εφαρμογή της σύμβασης για τα συστήματα ασφαλείας και το γεγονός ότι οι πολιτικές ευθύνες είναι διακομματικές είναι στοιχεία που σημαίνουν ότι η διοικητική και η πολιτική αδιαφορία για τη λειτουργία των σιδηροδρόμων ήταν γενική. Για κάποιο λόγο, οι πολιτικοί που είχαν διαχρονικά την ευθύνη του τομέα θεωρούσαν ότι είχαν την πολυτέλεια να σπρώχνουν το μπαλάκι παρακάτω. Γιατί άραγε; Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε τους λόγους αυτής της άτυπης συναίνεσης. Φοβάμαι ότι καμία διοικητική έρευνα και κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει αυτή την απάντηση.

Ως προς την εκκρεμότητα των εκλογών, ευτυχώς υπάρχουν χρονικά περιθώρια μέχρι την εξάντληση της τετραετίας, ώστε να δοθούν απαντήσεις. Το αντίθετο θα ήταν συμφορά, αν δηλαδή το τραγικό δυστύχημα συνέβαινε μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας. Τώρα, δεν σηκώνει συζήτηση, κατά τη γνώμη μου, ότι ο πόνος και το πένθος παραμερίζουν το ζήτημα των εκλογών. Θα ήταν ασέβεια προς τους νεκρούς, αν καταπιανόμασταν με την επιλογή της κυβέρνησης που προτιμάμε, αν προηγουμένως δεν έχουν δοθεί απαντήσεις στα βασικά έστω από τα ερωτήματα που αιωρούνται. Αυτή είναι τώρα η υποχρέωση των πολιτικών, αυτό περιμένει ο καθένας μας από την πολιτική τούτη την ώρα.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, κανείς δεν μπορεί να αντέξει την αηδία των αλληλοκατηγοριών και της άγονης αντιπαράθεσης. Προϋπόθεση για να ξαναπάρει η ζωή τον δρόμο της είναι να υπάρξει η ηθική ικανοποίηση από την απόδοση δικαιοσύνης και όχι μόνο με τη στενή έννοια των δικαστηρίων. Εχω την εντύπωση ότι θα ήταν λάθος και από την πλευρά της αντιπολίτευσης, αν εκλάβει το δυστύχημα ως ευκαιρία για ένταση. Αν για κάτι μπορεί να αποτελεί «ευκαιρία» ένα τόσο τραγικό γεγονός είναι για σοβαρότητα από όλους. Ενοχοι, λίγο ως πολύ, είναι όλοι σε αυτή την υπόθεση. Κερδισμένοι όμως θα είναι οι σοβαροί.