«Πάμε κι όπως βγει»*

Πόσο ασήμαντος γίνεται ξαφνικά ο Πολάκης και το ψυχόδραμα στον ΣΥΡΙΖΑ… Αλλά και πόσο δίκιο έχει ο Μακιαβέλι όταν καταλήγει στην περίφημη πραγματεία του για τον ηγεμόνα με μια επίκληση στη θεά Fortuna των Ρωμαίων. Τηρουμένων των αναλογιών, όλη η εγχώρια επικαιρότητα άλλαξε μεμιάς, όπως τότε στην Αμερική με το «9/11». Η τραγωδία δεν χωράει σε λέξεις. Δεν χωράει καν στο μυαλό – πού να ψάξεις για τις λέξεις; Διότι η σύγκρουση έξω από τον Παλαιοφάρσαλο ήταν μια συμφορά που δεν έπρεπε να έχει συμβεί. Γιατί, πολύ απλά, δεν υπάρχει τρόπος να δικαιολογηθεί η σύγκρουση δύο τρένων κινούμενων στην ίδια γραμμή αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση. Αν αυτό μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα του 2023, τότε μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα.

Να γυρίσουν πίσω οι άνθρωποι που χάθηκαν δεν γίνεται. Ούτε θα επουλωθούν όλες οι πληγές σε όσους επέζησαν και σε όσους έχασαν αγαπημένο πρόσωπο. Τουλάχιστον όμως πρέπει και μπορεί να υπάρξει για όλους η ηθική ικανοποίηση της δικαιοσύνης. Η ικανοποίηση ότι, έστω εκ των υστέρων, η πολιτεία θα κάνει τα πάντα και για να μην επαναληφθεί τέτοιο γεγονός, αλλά και για να επιμερισθούν οι ευθύνες εκεί όπου ανήκουν. Προφανώς, ο σταθμάρχης της Λάρισας ευθύνεται, αφού εκείνος έδωσε (προφορικά, διά του ασυρμάτου) το σήμα για να κινηθούν οι δύο αμαξοστοιχίες. Εξ αδιαιρέτου, όμως, η ίδια ευθύνη ανήκει σε όσους εμπόδισαν επί χρόνια, επί δεκαετίες ακριβέστερα, την εγκατάσταση και τη λειτουργία ηλεκτρονικού συστήματος σήμανσης.

Πολύ καλά έκανε και παραιτήθηκε ο υπουργός Μεταφορών, ήταν το μόνο που θα μπορούσε να κάνει ένας αξιοπρεπής άνθρωπος στη θέση του. Επίσης, ο κρατικός μηχανισμός αντέδρασε αμέσως και με όλες τις δυνάμεις του, δεν υπήρξαν καθυστερήσεις ούτε γελοία γραφειοκρατικά κωλύματα. Ωστόσο, για να υπάρξει η ικανοποίηση της κάθαρσης πρέπει να μάθουμε ποιοι φταίνε και γιατί. Ποιοι φταίνε που το σύστημα σήμανσης είναι «χειροκίνητο», όπως λένε, ή «χειροποίητο», αν προτιμάτε. Δηλαδή, με την εξαίρεση του τμήματος Τιθορέας – Δομοκού, στην υπόλοιπη γραμμή είναι ο σταθμάρχης που επικοινωνεί μέσω ασυρμάτου και δίνει την εντολή για να κινηθούν οι συρμοί από το έναν σταθμό μέχρι τον άλλο. Και, όπως όλοι ξέρουμε, το χειροποίητο πάντα το πληρώνεις ακριβά. Στην προκειμένη περίπτωση, με 42 νεκρούς, που ίσως αποδειχθούν περισσότεροι. Πρέπει οπωσδήποτε να μάθουμε πού θα πάει ο λογαριασμός.

* Σύμφωνα με μαρτυρία επιβάτη που επέζησε, αυτό άκουσε να λέγεται μέσω ασυρμάτου από τον μηχανοδηγό, λίγο προτού η αμαξοστοιχία ξεκινήσει για τη μετωπική σύγκρουση.

Ο ΠΑΛΑΙΟΦΑΡΣΑΛΟΣ

Για τον τόπο του δυστυχήματος γίνονται διάφορες εικασίες, που θα τις ενέτασσε κανείς στη σφαίρα της λεγόμενης παραψυχολογίας, επειδή εκεί περίπου έχουν συμβεί και άλλα δυστυχήματα ανάλογου μεγέθους και τραγικότητας, όπως εκείνο με το λεωφορείο των μαθητών που επέστρεφαν από την Κατερίνη. Να προσθέσω στην εικοτολογία για το βεβαρημένο παρελθόν του τόπου ότι εκεί κοντά στο σημείο του δυστυχήματος έγινε και η περίφημη μάχη των Φαρσάλων, το 48 π.Χ., στην οποία ο Πομπήιος ηττήθηκε ολοκληρωτικά από εκείνο τον άθλιο λαϊκιστή της εποχής, τον Ιούλιο Καίσαρα. Αν πιστέψουμε τους αρχαίους συγγραφείς, αλλά και ορισμένους σύγχρονους ιστορικούς, η ιστορική μάχη έγινε κοντά στον Παλαιοφάρσαλο (ανέκαθεν ήσαν δύο και μάλιστα αρσενικοί: ο Φάρσαλος και ο Παλαιοφάρσαλος), εκεί δηλαδή που έκανε στάση το τρένο από Θεσσαλονίκη, προτού ξεκινήσει το τελευταίο ταξίδι.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ

Τελική λύση δεν δόθηκε προχθές στο ζήτημα Πολάκη. Μόνο παράταση στην εκκρεμότητα δόθηκε, υποθέτω με την ελπίδα ότι θα επέλθει ο κατευνασμός και οι δύο πλευρές θα συμφωνήσουν στον αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό. Περί αυτού θα πρόκειται, αφού ο brόεδρος δίστασε να καθαρίσει (το αγαπημένο ρήμα του) τον Πολάκη διαμιάς. Οτιδήποτε λιγότερο θα είναι συμβιβασμός. Δεν θα περιληφθεί στα ψηφοδέλτια – αυτό έχει τελειώσει, το είπε και ο Τσίπρας πριν από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου. Αν όμως θα διαγραφεί διαπαντός ή προσωρινά, θα το κρίνει άλλο όργανο, η Επιτροπή Δεοντολογίας, στην οποία θα μπορεί να παραστεί και να μιλήσει ο εναγόμενος. Δεδομένου του κλίματος, είναι πασίδηλο ότι τους συμφέρει να το κλείσουν με μια ποινή προσωρινή και όχι οριστική. Το πένθος για το σιδηροδρομικό δυστύχημα προσφέρει πλήρη κάλυψη: ουδείς θα ασχοληθεί. Από την άλλη, όμως, μιλούμε για τον Πολάκη, ο οποίος είναι ανισόρροπος και με τους τρελούς δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις…