Ευθύνες

Ολες οι εικόνες είναι συγκλονιστικές. Το ίδιο κι οι μαρτυρίες. Προκαλούν κόμπους στον λαιμό. Τόσο αυτές των επιβατών, οι οποίοι περιγράφουν τις δραματικές στιγμές που έζησαν, όσο κι εκείνες των εργαζόμενων στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, οι οποίοι επισημαίνουν τα χρόνια προβλήματα στη λειτουργία του.

Οι εκπρόσωποι της πολιτείας έχουν ήδη δεσμευθεί ότι θα διερευνηθούν τα αίτια της προχθεσινής πολύνεκρης τραγωδίας στα Τέμπη – του πιο θανατηφόρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος που έγινε ποτέ στην Ελλάδα -, ενώ ο αρμόδιος υπουργός Υποδομών και Μεταφορών ανέλαβε την πολιτική ευθύνη με την παραίτησή του.

Ωστόσο, κάποια στιγμή το ελληνικό κράτος οφείλει να περάσει από την αναζήτηση των ευθυνών στην υπευθυνότητα της πρόληψης. Εχει υποχρέωση να αρχίσει να προλαβαίνει λάθη και παραλείψεις που ενδέχεται να έχουν ως συνέπεια την απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Οι ράγες των τρένων ήταν πάντα – για κάθε δυτική χώρα – ένα μέτρο για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξή της. Οι αμαξοστοιχίες, επιβατικές και εμπορευματικές, αποτελούν πια προτεραιότητα και για την ΕΕ καθώς η χρήση των σιδηροδρόμων έχει μεγάλα περιβαλλοντικά οφέλη.

Θα έπρεπε, λοιπόν, κι εδώ να έχουμε ακολουθήσει το ευρωπαϊκό ρεύμα. Να έχουμε φροντίσει για ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο, ώστε να μετακινούνται οι πολίτες με ασφάλεια και να μεταφέρονται τα αγαθά με ταχύτητα. Δεν χρειάζεται να θρηνούμε θύματα για αποφασίσουμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητα του μέλλοντος.