Ο ΣΥΡΙΖΑ των σπηλαίων βγαίνει με τα ρόπαλα

«Κακό μεγάλο έπεσε και μαύρισε τον τόπο. Το παλικάρι τ’ αψηλό, με την ωραία μουστάκα, το λάβωσαν οι άπιστοι, μια μέρα μεσημέρι. Κι ο ήλιος δεν θα ξαναβγεί, ούτε θα ξημερώσει. Ο Παύλος ο πολλά βαρύς, πονάει και σφαδάζει. Ο Τσίπρας του το άνοιξε το τραμπουκοκεφάλι, που τώρα δεν τον βόλευε που κάνει τον κεντρώο»: εντάξει, δεν είναι και ακριβώς μαντινάδα, αλλά δεν είμαστε και όλοι από την Κρήτη, τι να κάνουμε. Πάντως περί αυτού πρόκειται. Βάζουν μπρος να τον φάνε και τώρα τον χωνεύουν. Ελα όμως που αυτός δεν χωνεύεται με τίποτα. Πάντως, τώρα, ο Παύλος Πολάκης, αυτός ο γίγαντας της πολιτικής, ο υπερασπιστής του λαού, ο ηγέτης των λαϊκών αγώνων, ο μαχητής της δημοκρατίας, ο στρατιώτης της αλήθειας, ο έξω από τα δόντια, δεν πρέπει να είναι κοντά μας στην επόμενη Βουλή. Και μάλλον δεν θα ήταν έτσι κι αλλιώς, γι’ αυτό και βγήκε στην ξόβεργα.

Ομως κάποιος πρέπει να διαμαρτυρηθεί εντόνως για την απαράδεκτη στάση του Τσίπρα. Ποιος είσαι άνθρωπέ μου που νομίζεις ότι μπορείς να στερήσεις αυτό το είδωλο της δημοκρατίας; Κάτω τα χέρια! Και να θυμάσαι: Ο λαός δεν συγχωρεί! Και το δείχνει. Οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ των σπηλαίων έχουν αγριέψει για τα καλά… Και δεν είναι μόνον αυτοί.

Πρώτον, τα δελτία ειδήσεων τα σκέφτηκες; Τα πρωινάδικα και τα μεσημεριανάδικα τα ρώτησες; Θες να τους πάρεις έναν πρωταγωνιστή απ’ τους λίγους, να τον αποσύρεις έτσι, ελαφρά τη καρδία; Αναρωτήθηκε ο κύριος Τσίπρας τι απολύσεις μπορεί να φέρει η απόσυρση Πολάκη λόγω πτώσης τηλεθεάσεως; Και της διαφημιστικής δαπάνης; Δεύτερον, τον ίδιο τον ελληνικό λαό τον σκέφτηκε καθόλου; Γυρνάει ο άλλος πτώμα απ’ τη δουλειά του, τα λεφτά δεν του φτάνουν, τα παιδιά θέλουν βοήθεια στα μαθήματα, η γκρίνια στο σπίτι είναι στο κόκκινο, τι περιμένει; Να δει λίγο Πολάκη. Αυτό περιμένει. Ποιος είσαι εσύ κύριε Τσίπρα που θες να του στερήσεις αυτή τη διασκέδαση; Αυτή η ακραία αντικοινωνική στάση του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, να θέλει να φάει από τους έλληνες πολίτες τον αγαπημένο τους τηλεοπτικό ήρωα, που περιμένουν κάθε βράδυ να τον δουν σε νέες περιπέτειες, πρέπει να στηλιτευτεί με τον εντονότερο δυνατό τρόπο.

Πέρα από την πλάκα όμως, αυτό που συμβαίνει με τα κύματα στήριξης Πολάκη στα μέσα δικτύωσης, δείχνει ξεκάθαρα την ακροβασία του ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα στην εποχή των σπηλαίων και εκείνη του εκπολιτισμού, την ώρα που ο Τσίπρας επιχειρεί να διαχωρίσει τον «παλιό» από τον «νέο» εαυτό του με την επιχείρηση «σφάξτε τον αψύ Σφακιανό» στο γόνατο, τον πάλαι ποτέ κολλητό του. Αλλά βλέπει τώρα τον πολακισμό, που ο ίδιος εξέθρεψε, να δείχνει τα δόντια του. Ο,τι ακριβώς του χρειαζόταν για την τελική φάση της προεκλογικής περιόδου στην οποία προσπαθεί να πει στους πολίτες «δεν είμαι αυτός που ξέρατε, αλλά άλλος».

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπόλικο Πολάκη μέσα του. Δεν τον πετάς μια μέρα επειδή έτσι θέλεις. Το πόσο έχει, θα το μάθουμε το βράδυ των εκλογών. Πάντως η ουσία είναι ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται σήμερα να πληρώσει το κόστος του τερατουργήματος που ο ίδιος κατασκεύασε και εκμεταλλεύθηκε επί τόσα χρόνια. Τώρα θέλει να το πετάξει από πάνω του για να πει «είμαι κεντρώος, είμαι… πολιτισμένος, δεν είμαι αυτός που νομίζατε», γιατί κοιτάει προς τα εκεί για να πάρει ψήφους. Αλλά τα ακούν αυτά οι δικοί του μέσα απ’ τις σπηλιές και βγαίνουν με τα ρόπαλα αλαλάζοντας, ενώ οι εκλογές είναι εβδομάδες μακριά. Οπότε, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον αυτός ο συριζοσκοτωμός για τα μάτια του λεβένταρου απ’ την Κρήτη, τελικά όντως θα έχει μεγάλη πλάκα… Τελικά, όντως, στις εκλογές ποτέ δεν πλήττεις…