Ενας έντιμος μπροστά στην πρώτη πορεία

Με μεγάλη θλίψη αλλά και έντονες πολιτικές και προσωπικές αναμνήσεις πληροφορήθηκα τον θάνατο του πρώτου προέδρου της πρώτης μεταδικτατορικής ΕΦΕΕ Γιώργου Σταματάκη.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974 το φοιτητικό κίνημα που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανατροπή της Χούντας προσπάθησε και το πέτυχε να αποκαταστήσει εσωτερικά τη δημοκρατική του λειτουργία και νομιμότητα με τις πρώτες ελεύθερες φοιτητικές εκλογές για την ανάδειξη ΔΣ στις σχολές και εκπροσώπους στο πρώτο εθνικό συμβούλιο για την εκλογή του δευτεροβάθμιου οργάνου του την ΕΦΕΕ.

Ετσι το 1975 συγκροτήθηκε σε σώμα το πρώτο ΔΣ της ΕΦΕΕ. Ο Γιώργος Σταματάκης εκπροσωπώντας την Πανσπουδαστική παράταξη του ΚΚΕ που αναδείχτηκε σε πρώτη δύναμη εξελέγη στο αντιπροσωπευτικό προεδρείο πρόεδρος. Υπήρξε ένας άνθρωπος συγκροτημένος, ήπιος, συναινετικός, φιλικός, με σοβαρές απόψεις για το φοιτητικό κίνημα και την εξέλιξή του.

Η συγκρότηση του πρώτου ΔΣ της ΕΦΕΕ ήταν η ακόλουθη:

Πρόεδρος: Σταματάκης Γιώργος (Πανσπουδαστική). Αντιπρόεδρος: Βούτσης Νίκος (Δημ. Αγώνας). Γενικός Γραμματέας: Τσάκας Θωμάς (ΠΑΣΠ). Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων: Οικονομοπούλου Μαρία (ΠΑΣΠ). Ταμίας: Τσάμης Χρήστος (Δημ. Πορεία). Μέλη: Αϊβαλιώτης Αρης, Βασιλειάδης Θ., Καλούδης Θ., Καρρά Ολγα, Κατσαρός Γ., Κοντογιώργος Γ., Ξύδη Αγγελική, Μαθιανάκης Γ., Παλληκάρης Ευτύχης, Κουτούλας Δημ., Ρέππας Δ., Σαμπατακάκης Μ., Σηφιανός Ν., Σκόκος Θ., Τζάθας Γ., Χαρδαλιάς Γιάννης.

Εστω και αν χαθήκαμε αργότερα, υπήρξε μια αμοιβαία συμπάθεια και σεβασμός στις συνεδριάσεις μας, στις διαφορετικές απόψεις που εκφράζαμε, εγώ ως εκπρόσωπος της «Δημοκρατικής Πορείας»,  παράταξη της Ενώσεως Κέντρου «Νέες Δυνάμεις» (Μαύρος, Πεσμαζόγλου, Τσάτσος, Μαγκάκης, Πεπονής κ.ά.).

Αυτό όμως που γενικότερα τον καθόριζε ήταν ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη αλλά και η μεγάλη επιμονή του να περάσει στις συνεδριάσεις η άποψη της Πανσπουδαστικής.

Υπήρξε έντιμος συνομιλητής, εντυπωσιακός στην εκφορά της ελληνικής γλώσσας, με ήθος αλλά και αρκούντως επίμονος στις πολιτικές του απόψεις. Υπήρξε άνθρωπος που ενέπνεε σεβασμό, αλλά και φιλικά αισθήματα. Υπήρξε πρωτοπόρος και στο κόμμα του ανερχόμενος στις βαθμίδες του, αλλά ριζοσπαστικοποιήθηκε το 1989, διαφωνώντας με την ηγεσία του ΚΚΕ και αποχώρησε.

Είχε μια αγωνιστική πορεία και πάντα θα τον θυμάμαι με φιλικά συναισθήματα και ωραίες εικόνες από τις συνεδριάσεις μας και την πρώτη πορεία μας στο Πολυτεχνείο που κρατάμε τη σημαία.