«Ηθελα να μοιραστώ την ομορφιά τους»

^«Είναι μάταιο και ανόητο να λέμε ότι γνωρίζουμε ελληνικά από τη στιγμή που λόγω άγνοιας είμαστε οι τελευταίοι της τάξης, δεν ξέρουμε πώς ακούγονταν οι λέξεις τους ή σε ποιο σημείο ακριβώς πρέπει να γελάμε». Το γράφει η Βιρτζίνια Γουλφ στο «On not knowing Greek».

Ηταν και για μένα ξένο – πολύ ξένο -, αλλά νιώθω πλέον ευγνώμων γι’ αυτή την απόσταση από τη γλώσσα, η οποία με οδήγησε να αφιερώσω τη ζωή μου στη μελέτη των αρχαίων ελληνικών. Δεν ήθελα απλώς να τα μάθω, αλλά να μοιραστώ την ομορφιά τους, να γράψω βιβλία για το άπειρο που περιέχει αυτή η αρχαία γλώσσα.

Διατηρώ ακόμη την ανάμνηση να «παλεύω» ως μικρό κορίτσι με ένα περίεργο αλφάβητο, το οποίο χρόνο με τον χρόνο με βοήθησε να κοιτάξω μέσα στη γλώσσα – άρα στην ανθρώπινη φύση – με έναν ολότελα καινούριο τρόπο. Ανακάλυψα πρόσφατα σε παλιά κουτιά τα βιβλία που είχα ως 14χρονη μαθήτρια, όπου μαζί με τα ονόματα των συμμαθητών μου έγραφα τις κλίσεις των ουσιαστικών – κι αυτό οδήγησε στα πανεπιστημιακά βιβλία, τα οποία με συνοδεύουν από πόλη σε πόλη, από μια ζωή σε άλλη.

Χάρη στη μελέτη των ελληνικών σκέφτηκα βαθύτερα κάποια πράγματα που με βασάνιζαν για πάνω από μια δεκαετία ανακαλύπτοντας ότι απλώς χρειαζόταν να τα μοιραστώ με τους ανθρώπους δίπλα μου. Βοηθούσα τους μαθητές να τα καταφέρουν στο Λύκειο για να μαθαίνω από αυτούς: οι ερωτήσεις που μου έκαναν ήταν οι ίδιες που έκανα κι εγώ ως άπειρη στα ελληνικά και, κυρίως, στη ζωή. Γελούσα με πολλούς φίλους μου που τράβηξαν τα ίδια βάσανα όταν ανακάλυπταν ότι οποιοσδήποτε προσέγγιζε αυτή τη γλώσσα την έβλεπε σαν συλλογή από θαμμένα μυστικά.

Χάρη στην όμορφη ποικιλομορφία της ελληνικής γλώσσας έμαθα να κοιτάζω τον χρόνο με τρόπο διαφορετικό. Ελεγα «αγαπώ» στον δυϊκό, αριθμό που σημαίνει «οι δυο μας» – μόνο εμάς. Αναγνώριζα τη σκληρότητα της επιβεβλημένης σιωπής, αλλά και ότι μουσική υπάρχει ακόμη και χωρίς ήχους. Συμφιλιώθηκα ακόμη και με το αντρικό όνομά μου, υπόθεση που νόμιζα χαμένη για πάντα.

Χάρη στα αρχαία ελληνικά, η παραδοξότητα μέσα στο κεφάλι μου έγινε λιγότερο παράδοξη. Κατάφερα να πω περισσότερα πράγματα στον εαυτό μου και άλλους. Απίστευτο: κατανοούμε ο ένας τον άλλο χάρη στα αρχαία ελληνικά. Καλύτερα και σε μεγαλύτερο βάθος.

Η Andrea Marcolongo είναι ελληνίστρια, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Μιλάνου. Εχει γράψει, εκτός άλλων, το «Η υπέροχη γλώσσα: 9 λόγοι για να αγαπήσεις τα αρχαία ελληνικά» (Πατάκης, 2017)