Μποξ

Η οργάνωση ονομάζεται Devenir Europeo (Πώς γίνεσαι Ευρωπαίος), αλλά ο πραγματικός της στόχος είναι η εξάπλωση του ναζισμού στην Ισπανία. Το περασμένο Σάββατο πραγματοποίησε την ετήσια συνέλευσή της με ομιλητή τον 39χρονο Σουηδό Σίμον Λίντμπεργκ, που θεωρείται ο «γκουρού» του ευρωπαϊκού νεοναζισμού. Ο τόπος της εκδήλωσης κρατήθηκε μυστικός μέχρι την τελευταία στιγμή. Οποιος ήθελε να παραστεί έπρεπε να έχει προσκληθεί από ένα μέλος, να λάβει ένα επιβεβαιωτικό e-mail και να περιμένει ένα τηλεφώνημα με οδηγίες τρεις ώρες πριν αρχίσει η εκδήλωση.
Μαζεύτηκαν καμιά ογδονταριά άτομα, μεταξύ των οποίων 12 γυναίκες. Σύμφωνα με τη σπαρταριστή περιγραφή της El País, στην πρώτη σειρά κάθονταν μερικοί ηλικιωμένοι που προσπαθούσαν να κρατηθούν ξύπνιοι, από πίσω κάποιοι καλοντυμένοι κύριοι με παρουσιαστικό καθηγητή, ενώ οι υπόλοιποι θύμιζαν μπράβους με τα ξυρισμένα τους κεφάλια, τα μαύρα ρούχα και τα New Balance. O Λίντμπεργκ ήταν ο τελευταίος που ανέβηκε στο βήμα, για να επαινέσει την Ισπανία που «έδιωξε τους Εβραίους και κέρδισε τον Εμφύλιο Πόλεμο» και να καταγγείλει την παρακμή της λευκής φυλής, το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού και τη δύναμη των πολυεθνικών. «Για να διαδώσουμε τις ιδέες μας πρέπει να γραφτούμε σε ένα γυμναστήριο και να μάθουμε μποξ», βροντοφώναξε, με τους γέρους να τον κοιτάζουν με γουρλωμένα μάτια.
Μετά το τέλος των ομιλιών, οι παριστάμενοι μπορούσαν να αγοράσουν βιβλία για τον Βάγκνερ, τον Γκέμπελς, τον Μουσολίνι, τον Ρούντολφ Ες και τις γυναίκες του Φύρερ. Γενικά το θέαμα ήταν κωμικό, όπως κωμικοί είναι και οι πρωταγωνιστές του, όχι μόνο στην Ισπανία αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μέχρι να αρχίσουν οι τσαμπουκάδες στο Κοινοβούλιο, οι ξυλοδαρμοί και οι δολοφονίες.
Με άλλα λόγια, το ότι ένα κίνημα που θέλει να κατακτήσει την Ευρώπη και να επιβάλει τη χιτλερική σκέψη έχει γύρω στα 300 στελέχη σε ολόκληρη την ήπειρο δεν σημαίνει ότι πρέπει να το παίρνουμε αψήφιστα. Ο φανατισμός λειτουργεί ύπουλα και έχει δύο πανίσχυρους συμμάχους: την άγνοια και την ανοησία. Aρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ένα σημαντικό ποσοστό των Ευρωπαίων, και ένα ακόμη σημαντικότερο ποσοστό των Ελλήνων, υποστηρίζει, ή έστω «κατανοεί», τον συνεχιστή των ναζιστικών μεθόδων, τον ενσαρκωτή ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού, που ονομάζεται Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ηταν λοιπόν αναγκαία μια νομοθετική ρύθμιση που θα εμποδίζει την εκλογική κάθοδο κομμάτων των οποίων ηγούνται, τυπικά ή ουσιαστικά, καταδικασμένοι για διεύθυνση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Η δημοκρατία δεν φοβάται τους Κασιδιάρηδες. Είναι αποφασισμένη όμως να τους εμποδίσει να χρησιμοποιήσουν τα δικά της εργαλεία για να την υπονομεύσουν. Με αυτό συμφωνούν όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου. Και είναι λυπηρό που δεν μπόρεσαν να κρατήσουν στο τέλος μια ενιαία στάση. Το «παρών» του ΣΥΡΙΖΑ, συνοδευόμενο και από ειρωνείες για το «ναι» του ΠΑΣΟΚ, δεν αποτελεί παρά ένα ακόμη από τα πολλά του λάθη.










