Ορια

Οι προεκλογικές περίοδοι στην Ελλάδα ήταν πάντα τοξικές, λένε οι κοινοβουλευτικοί που κουβαλούν την εμπειρία πολλών εκλογικών αναμετρήσεων. Πράγματι, ήταν. Τα κόμματα όταν διεκδικούν όσο το δυνατόν περισσότερες έδρες στη Βουλή είθισται να ανεβάζουν τους τόνους για να τα ακούσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι από το εκλογικό σώμα.

Παρ’ όλ’ αυτά, ακόμη κι οι πολωτικές τακτικές πρέπει να έχουν ένα όριο. Η ένταση είναι σε κάποιον βαθμό κατανοητή – για τους θιασώτες του πολιτικού ρεαλισμού δε, ίσως είναι κι επιβεβλημένη προκειμένου να κινητοποιηθούν οι κομματικές βάσεις. Ωστόσο, η πρόσφατη ιστορία μας έχει δείξει ότι ενέχει πάντα τον κίνδυνο του διχασμού. Κι αυτόν καλούνται όλοι να αποφύγουν με κάθε τρόπο.

Οι χαρακτηρισμοί που επιφυλάσσουν για τους πολιτικούς τους αντιπάλους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – κι όχι μόνο εκείνα, δυστυχώς – υποδηλώνουν ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές τα επίπεδα τοξικότητας θα αυξάνονται. Επειδή, σε κάθε περίπτωση το πιο πιθανό ενδεχόμενο είναι να οδηγηθούμε σε μια δεύτερη εκλογική Κυριακή, η χώρα από την επομένη της κιόλας οφείλει να επιστρέψει στην κανονικότητα. Αυτό που πρέπει όλοι να θυμούνται είναι ότι όσο πιο δύσκολη καταστεί αυτή η επιστροφή, τόσο χειρότερες θα γίνουν οι προοπτικές όλων μας.

Γι’ αυτό – για χάρη του κοινού μας μέλλοντος, δηλαδή – κομματικές έδρες και υποψήφιοι οφείλουν να μην ξεπεράσουν τη λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει τη θεμιτή αντιπαράθεση απόψεων και πολιτικών από τον βούρκο της ακραίας πόλωσης.